Appeal dismissed; mandatory lien on marital property insufficient when only one spouse sued and existing security adequate.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the regional court's decision to deny a mandatory lien on marital property. The plaintiff argued that a lien could be established against one spouse even if the debt did not affect the other, citing Supreme Court precedent. The appellate court agreed that the statutory provision facilitates security on joint assets but found the existing seizure of debts and bank accounts sufficient to protect the plaintiff's interests.
Legislator headnote
AI generatedArt. 743 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 743 § 3 pkt 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 41 § 1-3 k.r.o.: A provision allowing security on marital property when only one spouse is sued does not override substantive liability rules, and if existing security is deemed adequate, an appeal to expand it is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 695/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Janusz Kasnowski (spr.) Sędziowie : SO Barbara Jankowska - Kocon SO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. K. przeciwko T. O. o zapłatę na skutek zażalenia powoda P. K. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy 13 lipca 2015r. w sprawie o sygn. I Nc 7969 / 15 – w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia powództwa postanawia: oddalić zażalenie. I I Cz 695/15
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2015r. w sprawie I Nc 7969/15 Sąd Rejonowy w Bydgoszczy dokonał zabezpieczenia roszczenia powoda P. K. wobec T. O. o zapłatę do kwoty 22 115 zł poprzez: - zajęcie trzech wierzytelności przysługujących pozwanemu, które bliżej opisał w postanowieniu poprzez wskazanie dłużnika oraz stosunku prawnego, z którego wierzytelności wynikają (w punkcie 2); - zajęcie rachunku bankowego pozwanego w (...) Banku (...) S.A. (nr wskazał) do kwoty 22 115 zł (w punkcie 3). Sąd oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie w pozostałej częścitj. w zakresie domagania się ustanowienia hipoteki przymusowej na należącym do dłużnika udziale wynoszącym 457/1000 części w nieruchomości ujętej w księdze wieczystej Sądu Rejonowego w Miastku o nr Kw (...) (w punkcie 1 postanowienia).
Sąd Rejonowy uznał, że powód uprawdopodobnił swoje roszczenie, jak też interes prawny w żądaniu udzielenia zabezpieczenia (jak wymaga art.730 1 § 1 i 2 kpc). Za właściwy uznał też sposób zabezpieczenia opisany w punktach 2 i 3 postanowienia (w ujęciu art.730 3 § 3 kpc W części oddalającej wniosek powoda o udzielenia zabezpieczenia, objętej zaskarżeniem, Sąd Rejonowy stwierdził w istocie, że udział w nieruchomości objęty jest wspólnością majątkową małżeńską pozwanego i jego żony, a tym samym nie może być ani przedmiotem zabezpieczenia, ani egzekucji, gdy małżonek pozwanego nie jest dłużnikiem powoda.
Sąd uznał, że co prawda przepis art.743 1 § 1 kpc stanowi, iż postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia wydane przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim pozwala na podjęcie czynności związanych z wykonaniem zabezpieczenia na mieniu wchodzącym w skład majątku wspólnego, to jednak nie dotyczy sytuacji, gdy postanowienie o zabezpieczeniu zostało wydane tylko przeciwko jednemu z małżonków, a zgodnie z przepisami materialnoprawnymi drugi z małżonków nie ponosi odpowiedzialności za jego zobowiązanie (zaskarżone postanowienie wraz z uzasadnieniem – k.13 do 16).
W zażaleniu na postanowienie powód domagał się jego zmiany w części oddalającej jego wniosek poprzez o udzielenie zabezpieczenia roszczenia jakiego dochodzi w sprawie do wysokości kwoty 22 115 zł polegającego na ustanowienia hipoteki przymusowej na należącym do dłużnika udziale wynoszącym 457/1000 części w nieruchomości ujętej w księdze wieczystej Sądu Rejonowego w Miastku o nr Kw (...) oraz wniósł o zasadzenie zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego. Skarżący nie zgadzał się z wykładnią art.743 1 kpc dokonaną przez Sąd Rejonowy.
Twierdził, odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26.04.1995r. w sprawie III CZP 48/95, że hipoteka przymusowa na nieruchomości objętej wspólnością majątkową małżeńską, może być ustanowiona także wówczas, gdy tylko jedno z małżonków zostało pozwane jako dłużnik. Nie znajduje uzasadnienia – jego zdaniem – pogląd Sądu Rejonowego, że w/w przepis nie dotyczy przypadku, gdy to drugi z małżonków nie ponosi odpowiedzialności, gdyż ograniczenia z niego wynikające dotyczą jedynie zobowiązań określonych w art.41 § 2 i 3 kro (tj. zobowiązań zaciągniętych bez zgody współmałżonka, niewynikających z czynności prawnej, zaciągniętych przed powstaniem wspólności majątkowej lub dotyczące majątku osobistego jednego z małżonków), a zobowiązanie pozwanego wobec powoda w tej sprawie do żadnego z nich nie należy (zażalenie powoda – k.18 do 20).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie podlegało uwzględnieniu. Sąd odwoławczy podziela generalnie zapatrywanie powoda, że przepis art.743 1 § 1 kpc ma na względzie sytuację, gdy zabezpieczenie ma być dokonane na składnikach majątku wspólnego małżonków, a stroną postępowania zabezpieczającego (tu pozwanym) jest tylko jeden z małżonków. Zamysł ustawodawcy wyrażony w tym przepisie był bowiem taki, aby na etapie rozpoznawania sprawy zabezpieczenie roszczenia (a nie jego ostateczne egzekwowanie) było ułatwione i możliwe także na majątku wspólnym małżonków, bez uzyskania klauzuli wykonalności przeciw małżonkowi zobowiązanego.
Przepis ten, co podkreśla się, nie zmienia materialnoprawnych zasad odpowiedzialności małżonka dłużnika za jego zobowiązania określonych w art.41 § 1-3 kro. Jednak w tej sprawie, na tym jej etapie i przy uwzględnieniu udzielonego już powodowi zabezpieczenia, te okoliczności pozostają bez znaczenia. W ocenie Sądu odwoławczego zarówno sposoby, jak i zakres zabezpieczenia powództwa ustanowiony w punktach 2 i 3 (drugim i trzecim) postanowienia wskazują na uwzględnienie wniosku powoda w znacznym zakresie, wystarczającym dla ochrony jego interesów (w ujęciu art.743 3 § 3 kpc).
Tym bardziej, że w zażaleniu powód nie wskazał okoliczności, które pozwalałyby wątpić w skuteczność tego zabezpieczenia. Natomiast, gdyby w trakcie postępowania okazało się, że udzielone zabezpieczenie nie jest jednak wystarczające, to powód może ponowić wniosek o zabezpieczenie w sposób, jaki jego zdaniem będzie odpowiedni. W tych okolicznościach Sąd odwoławczy oddalił zażalenie powoda, jako nieuzasadnione (na podstawie art.385 kpc w związku z art.397 § 2 kpc).