Appeal dismissed for late filing; cassation appeal rejected as property division value below statutory threshold.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the cassation appeal because the disputed property value in the divorce case was below the statutory minimum required for such an appeal. The appellant argued that the appeal deadline was invalidly calculated due to issues with the service of the first-instance decision. The court ruled that the appeal was inadmissible because the value of the subject matter did not meet the legal threshold for filing a cassation appeal in property division cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 ust. 2 k.p.c.; Art. 518 ust. 1 § 2 k.p.c.: A cassation appeal against a final decision in a property division case is inadmissible if the value of the subject matter is less than 150,000 PLN.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 204/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Irena Dobosiewicz Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk SO Janusz Kasnowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. Ś. przy udziale B. P. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2014 r. sygn. akt. II Ca 204/14 p o s t a n a w i a : odrzucić zażalenie. sygn. akt. II Ca 204/14
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 29 lipca 2014r. odrzucił apelację wnioskodawcy, wniesioną przez jego pełnomocnika. Sąd Okręgowy przyjął, że apelację wniesiono po terminie, albowiem postanowienie z uzasadnieniem dla pełnomocnika było dwukrotnie awizowane, 7 stycznia 2014r. i 15 stycznia 2014r. i nie zostało podjęte do 23 stycznia 2014r., lecz dopiero 30 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy wskazał na przepis art. 139 k.p.c., przyjmując że termin do wniesienia apelacji w tej sytuacji upływa z dniem 6 lutego 2014r., tymczasem apelację wniesiono w dniu 13 lutego 2014 roku /k.317 akt/.
W zażaleniu domagał się pełnomocnik wnioskodawcy, na mocy art. 395§2 k.p.c. rozpoznania zażalenia jako uzasadnionego. Zarzucił naruszenie przepisu art. 139§1 k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie i wykładnię a wynikające z przyjęcia przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy skuteczności doręczenia przesyłki zawierającej odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy wraz z uzasadnieniem według zasad przewidzianych w powoływanym przepisie, podczas gdy niedopełnienie przez operatora pocztowego procedur przewidzianych dla tzw. „doręczenia zastępczego” faktycznie nie pozwalało na uznanie doręczenia w tym trybie skutecznym, przez co termin do złożenia apelacji winien być liczony od daty osobistego odbioru przesyłki przez pełnomocnika w siedzibie sądu.
Wskazał w uzasadnieniu, że przesyłkę odebrał osobiście w sekretariacie Wydziału II Cywilnego w dniu 3o stycznia 2014r. z uwagi na ograniczenia techniczne w zakresie identyfikacji i monitoringu danej przesyłki poleconej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wynika wprost z przepisu art. 394 1§2 k.p.c., że w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398 1, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie o podział majątku wspólnego, wskazano w apelacji jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 54 404,69 zł, kwestionując ustalony przez Sąd I instancji termin spłaty.
Skarga kasacyjna w sprawie o podział majątku wspólnego przysługuje wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia równa jest co najmniej kwocie 150 000 zł /art. 518 1§2 k.p.c./. W konsekwencji, mimo że postanowienie o odrzuceniu apelacji jest kończącym postępowanie w sprawie, to zażalenie na nie, jako niedopuszczalne, podlegało na mocy art. 394 1 §2 k.p.c. odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, że w sprawie, gdyby zażalenie przysługiwało, właściwym jest oczywiście Sąd Najwyższy a nie Sąd Apelacyjny w Gdańsku.