Legislator Case Law & Legislation
I C 735/16 AI generated

Court dismisses claim due to statute of limitations expiry for commercial loan debt transferred to third party.

Case Number I C 735/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment of a loan debt after finding the statute of limitations had expired. The defendant argued the claim was time-barred, while the plaintiff failed to prove any interruption of the limitation period despite the debt being transferred to a new entity. The court ruled that the transfer of the claim did not reset the limitation period, which had expired three years after the debt became due.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 1, 2 k.c.; Art. 120 § 1 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 513 § 1 k.c.; Art. 123 k.c.: The transfer of a claim to a third party does not interrupt the statute of limitations, and the limitation period expires based on the original debt's terms regardless of the change in creditor identity.

Keywords

AI generated
statute of limitations commercial loan debt transfer of claim interruption of limitation civil code provisions expiry of action third party rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 720 § 1 k.c.
Art. 117 § 1 and 2 k.c.
W myśl art. 117 § 1 i 2 k.c.
Art. 120 § 1 k.c.
Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.).
Art. 118 k.c.
Stosownie do art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Art. 513 § 1 k.c.
Należy przy tym wskazać, iż wstąpienie przez osobę trzecią w prawa wierzyciela nie pogarsza sytuacji dłużnika ponieważ nadal przysługują mu wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy (art. 513 § 1 k.c.).
Art. 123 k.c.
Była to pierwsza czynność powodująca przerwanie biegu przedawnienia w stosownie do przepisu art. 123 k.c., a przynajmniej wcześniejsze jego przerwanie nie zostało podniesione ani udowodnione przez powodowy Fundusz.
art. 720 § 1 k.c
art. 120 § 1 k.c
Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.).
art. 118 k.c
Stosownie do art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
art. 513 § 1 k.c
Należy przy tym wskazać, iż wstąpienie przez osobę trzecią w prawa wierzyciela nie pogarsza sytuacji dłużnika ponieważ nadal przysługują mu wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy (art. 513 § 1 k.c.).

Cited Case Law

AI generated
IV CKN 430/01
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2003 r., IV CKN 430/01, LEX nr 466006).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 735/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodnicząca: Sędzia SR Joanna Łakomska - Grzelak Protokolant: Sekr. sąd. Aneta Fortuniak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko T. U. z udziałem Prokuratora Rejonowego w Zgierzu o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 735/16

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 2 października 2015 r. wniesionym do Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą W. wystąpił o zasądzenie od T. G. kwoty 1.455,94 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika z braku zapłaty przez pozwaną należności z tytułu umowy pożyczki gotówkowej zawartej w dniu 25 lutego 2008 r. z poprzednikiem prawnym powoda (...) Bankiem S.A. (pozew – k. 2-7).

W wyniku zawiadomienia o toczącym się postępowaniu udział w sprawie zgłosił prokurator wnosząc o przekazanie sprawy do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania pozwanej (pismo – k. 59). Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 roku Sąd stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę do tutejszego Sądu (postanowienie – k. 60-65). Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. swój udział w sprawie zgłosił Prokurator Prokuratury Rejonowej w Zgierzu (zgłoszenie udziału – k. 95). Na terminie rozprawy 27 kwietnia 2016 r. pozwana zgłosiła zarzut przedawnienia roszczenia powoda i wniosła o oddalenie powództwa.

Prokurator przyłączył się do stanowiska pozwanej (protokół rozprawy – k. 100). W odpowiedzi powód podniósł, że przedawnienie roszczenia powoduje jedynie, że zobowiązanie staje się tzw. zobowiązaniem naturalnym i zaproponował pozwanej ugodę (pismo – k. 105-105v) Pozwana podtrzymała zarzut przedawnienia i wniosła o oddalenie powództwa (protokół – k.111). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 lutego 2008 r. T. G. zawarła z (...) Bankiem S.A. z siedzibą w K. umowę prostej pożyczki gotówkowej numer (...) na kwotę 2690,05 zł ze spłatą do dnia 25 lutego 2010 r. (bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia umowy – k. 81-82v).

Z dniem 4 stycznia 2010 roku (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w K. została przejęta przez (...) Bank Spółkę Akcyjną z siedzibą w W. poprzez przeniesienie całego majątku pierwszej z powyższych spółek na drugą z nich, w wyniku czego powstał (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. (bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia odpisu KRS – k. 38-47). W dniu 19 grudnia 2014 r. (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zawarła z (...) Wierzytelności Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą W. umowę przelewu wierzytelności numer (...), mocą której bank przeniósł na rzecz powoda wierzytelności wymienione w Załączniku nr 1 oraz Załączniku nr 2 do umowy, w tym przedmiotową wierzytelność wobec T.

G. (bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia umowy – k. 12-16v i wyciągu z załącznika do umowy – k. 48). Pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. (...) Bank S.A. zawiadomił pozwanąo przelewie wierzytelności na rzecz powoda (bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia zawiadomienia – k. 49). Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą W. wezwał pozwaną do zapłaty długu (bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia wezwania do zapłaty – k. 50-51).

T. G. nosi obecnie nazwisko U. (okoliczność bezsporna, nadto wydruk z PESEL-SAD – k. 72-74). Powyższy stan faktyczny jest praktycznie bezsporny i został ustalony na podstawie wskazanych dowodów. Powód pomimo powiadomienia go o zgłoszonym na rozprawie zarzucie przedawnienia nie podnosił, aby jego bieg uległ przerwaniu i nie podjął inicjatywy dowodowej na tę okoliczność.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 720 § 1 k.c., przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia powoda. W myśl art. 117 § 1 i 2 k.c. zasadą jest, że roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu polegającemu na upływie terminu, po którym ten, przeciwko któremu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Stosownie do art. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Należy przy tym wskazać, iż wstąpienie przez osobę trzecią w prawa wierzyciela nie pogarsza sytuacji dłużnika ponieważ nadal przysługują mu wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy (art. 513 § 1 k.c.).

Dotyczy to również zarzutu przedawnienia, które nie ulega przerwaniu wskutek przejścia wierzytelności na inną osobę. Zmiana dotyczy bowiem jedynie strony podmiotowej, a nie treści wierzytelności nabytej przez osobę trzecią (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2003 r., IV CKN 430/01, LEX nr 466006). W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje 3-letni termin przedawnienia roszczenia, gdyż bezspornie roszczenie pierwotnego wierzyciela związane jest z prowadzoną działalnością gospodarczą. Umowa pożyczki została zawarta z okresem spłaty przypadającym na dzień 25 lutego 2010 r..

Najpóźniej od dnia następnego roszczenie banku względem pozwanej o spłatę zaległości z tytułu przedmiotowej umowy stało się wymagalne. Termin przedawnienia upłynął wobec tego 25 lutego 2013 r., a zatem przed wniesieniem pozwu w niniejszej sprawie. Była to pierwsza czynność powodująca przerwanie biegu przedawnienia w stosownie do przepisu art. 123 k.c., a przynajmniej wcześniejsze jego przerwanie nie zostało podniesione ani udowodnione przez powodowy Fundusz. W dacie wniesienia pozwu roszczenie powoda było zatem przedawnione.

Wobec powyższego, powództwo podlegało oddaleniu w całości.