Appeal dismissed; hospital stay deemed rehabilitative not therapeutic under insurance policy exclusion.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's rejection of a claim for 1,750 PLN. The plaintiff argued that their hospital stay was therapeutic rather than rehabilitative, citing specific medical documents to support a broader insurance coverage. The court rejected this, ruling that the stay was for conservative rehabilitation which, by definition, does not require hospitalization and falls under the policy's exclusion clause.
Legislator headnote
AI generated§ 2 ust. 2 pkt 10 OWU; § 14 ust. 6 pkt 16 OWU: A hospital stay for conservative rehabilitation, which does not require inpatient care, is excluded from insurance coverage under the policy's specific exclusion for rehabilitative stays.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 452/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. R. przeciwko (...) Towarzystwo (...) o zapłatę 1.750 zł na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt I C 1245/15 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 452/16
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 marca 2016r., Sąd Rejonowy oddalił powództwo J. R. przeciwko (...) Towarzystwu (...) w W. o zapłatę 1750 zł oraz orzekł o kosztach procesu. W apelacji od powyższego wyroku powód zarzucił: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 805 § 1 w zw. z § 14 ust. 6 pkt 16 i ust. 1 pkt 18 OWU, poprzez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że pobyt powoda a szpitalu był pobytem rehabilitacyjnym, a nie leczniczym, - naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisu art. 233 § 1 kpc, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie, dokonanej wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, polegającym na przyjęciu, że pobyt powoda w szpitalu był pobytem rehabilitacyjnym oraz poprzez brak wszechstronnego rozważania zebranego w sprawie materiału dowodowego polegającego na pominięciu przy rozpoznawaniu sprawy dowodów w postaci skierowania do szpitala, karty leczenia szpitalnego oraz zaświadczenia o pobycie w szpitalu.
Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie powództwa do kwoty 1650 zł. wraz z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację oparł się na ustaleniach faktycznych Sądu Rejonowego, mających uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowych i zważył co następuje. Apelacja powoda nie ma uzasadnionych podstaw. Sąd Okręgowy w całości podziela również argumentację zawartą w rozważaniach uzasadnienia Sądu pierwszej instancji, nie dostrzegając potrzeby jej powtarzania.
Apelacja zaś, poza powołaniem w niej zarzutów, nie wyjaśnia w uzasadnieniu w sposób skonkretyzowany i rzeczowy odmiennego stanowiska skarżącego w kwestii charakteru jego pobytu w Szpitalu (...) w G. na I Oddziale (...), w okresie od 16 stycznia 2015r. do 19 lutego 2015r., a w szczególności z jakich przyczyn pobyt ten miałby zostać uznany, jak uważa skarżący, za mający charakter leczniczy. Taka okoliczność w żadnym zaś razie na pewno nie wynika z powołanych w apelacji dokumentów. Już bowiem treść karty leczenia szpitalnego (k. 11 i 12) wskazuje, na fakt, że powód przebywał w Szpitalu (...) w G. na I Oddziale (...)celem dalszego leczenia zachowawczego i rehabilitacyjnego.
Przy czym pod pojęciem leczenia zachowawczego powszechnie rozumie się leczenie nieinwazyjne, niewymagające pobytu pacjenta w szpitalu. Obejmuje ono m.in. farmakoterapię, fizjoterapię, terapię zajęciową oraz programy edukacyjne dla pacjentów (dieta, odpowiedni tryb życia). Jeżeli zatem zakres ochrony ubezpieczeniowej strony pozwanej obejmował pobyt w szpitalu (§ 2 ust. 2 pkt 10 OWU), z wyłączeniem pobytu w celach rehabilitacji (§ 14 ust. 6 pkt 16 OWU), to nie sposób również uznać pobytu celem leczenia zachowawczego za objęty ubezpieczeniem, skoro z istoty tego leczenia wynika, że nie wymaga ono pozostawania pacjenta w szpitalu.
Sąd Okręgowy podziela również rozważania Sądu Rejonowego, że charakteru owego pobytu powoda w szpitalu nie zmienił także fakt wykonywania wobec niego standardowych czynności (m. in. badanie wydolności serca, codzienne przyjmowanie leków, badanie ciśnienia, konsultacje lekarskie, sprawdzanie wagi) mających jednak na celu rehabilitację pacjenta i powszechnie wykonywanych na oddziałach rehabilitacyjnych. Dodatkowo już tylko zauważyć należy, że OWU strony pozwanej nie definiują pod pojęciem szpitala, rehabilitacyjnych oddziałów szpitalnych (§ 1 pkt 18), co już samoistnie stanowiło koleją przesłankę wyłączenia odpowiedzialności pozwanej, gdyż nie budzi wątpliwości że powód jednak przebywał na oddziale rehabilitacji kardiologicznej, a odmienne stanowisko, przedstawione przez powoda, a zajęte przez Rzecznika Ubezpieczonych, nie jest przekonujące, skoro strony umownie jednak uregulowały zakres i warunki ubezpieczenia, a brak jest przesłanek do stwierdzenia sprzeczności tych uregulowań z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, czy z zasadami współżycia społecznego.
Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., oddalił apelację.