Civil court dismissed claim for apartment utility settlement based on housing cooperative statutes overriding condominium law.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff sued the housing cooperative for an apartment utility settlement based on the Condominium Law, arguing that management obligations apply regardless of the building's legal status. The defendant countered that the specific housing cooperative statutes and internal regulations govern the settlement period and method, excluding the plaintiff's preferred calculation basis. The court dismissed the claim because the plaintiff failed to prove the cooperative was obligated to settle according to the plaintiff's requested terms, ruling that cooperative rules prevail over general condominium principles in this context.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o spółdzielniach mieszkaniowych; ustawa o własności lokali: W sprawach spółdzielni mieszkaniowych stosuje się przepisy regulujące ich działalność, a nie przepisy ustawy o własności lokali, co uniemożliwia domaganie się rozliczenia na zasadach przewidzianych w ostatniej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII C 1322/15
UZASADNIENIE
Powódka I. Ś. wniosła pozew przeciwko pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W. o nakazanie rozliczenia kosztów użytkowania lokalu na dzień 18 stycznia 2014 r. w oparciu o protokół przekazania lokalu, zwrot nadpłat wynikających ze wskazanego rozliczenia wraz z odsetkami ustawowymi od 19 stycznia 2014r. do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu powódka twierdziła, że podstawą jej żądania rozliczenia lokalu jest ustawa o własności lokali. Powódka podniosła, że w dniu sprzedaży przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) pierwszego lokalu w budynku wielorodzinnym przy ul. (...), z mocy samego prawa zawiązała się wspólnota mieszkaniowa, a w pierwszym akcie notarialnym został ustanowiony zarząd nieruchomością wspólną, przy czym Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) ustanowiła się zarazem Zarządem jak i Zarządcą budynku i z tego tytułu pobiera opłaty za zarządzanie, lecz jednocześnie jest zobowiązana do świadczenia na rzecz członków wspólnoty określonych czynności, w tym księgowych, m.in. dokonywania rozliczeń lokali z tytułu zaliczek eksploatacyjnych, zużycia mediów itp.
Zgodnie z obowiązującą praktyką zarządców w zakresie rozliczania lokali zmieniających właściciela, zobowiązania oraz pożytki z tytułu posiadania i użytkowania lokalu są przypisane do właściciela lokalu, a nie do lokalu i żaden zarządca, niezależnie od swojego statusu prawnego nie może tego dowolnie zmieniać ani interpretować. Ponadto w procesie zmiany właściciela strony transakcji mogą dowolnie umówić się, co do sposobu ponoszenia kosztów lub osiągania korzyści z tytułu posiadania lokalu i taka sytuacja miała miejsca w przypadku zbycia lokalu nr (...) przy ul. (...).
Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) jest zobowiązana do rozliczenia tego lokalu oraz miejsca postojowego nr 236 w garażu wielostanowiskowym na dzień 18 stycznia 2014 r. zarówno w pozycji zaliczka eksploatacyjna (tzw. czynsz), jak również w pozycji media olicznikowane (woda, centralne ogrzewanie). (pozew – k. 1-6) Uzupełniając braki formalne pozwu powódka wskazała, że dochodzi kwoty 647,29 zł, a także odsetek ustawowych za okres od 19 stycznia 2014 r. do 22 grudnia 2014 r. w wysokości 13% w skali roku oraz odsetek ustawowych za okres od 23 grudnia 2014 r. do 29 maja 2015 r. w wysokości 8% w skali roku. (pismo procesowe powódki – k.
28) W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że powódka nie wykazała na jakiej podstawie ustaliła wysokość dochodzonej należności w kwocie 647,29 zł, a należność ta nie wynika również z załączonych do pozwu dokumentów. Pozwana podniosła, że w osiedlu (...), w którego zasobach znajduje się przedmiotowy lokal, obowiązuje sześciomiesięczny okres rozliczeniowy dla rozliczenia zużycia wody (w tym ciepłej wody) oraz dwunastomiesięczny okres rozliczeniowy kosztów centralnego ogrzewania.
Odczyty liczników odbywają się w określonych terminach i ze względów technicznych, w okresie objętym pozwem, nie było możliwości dokonania rozliczenia na dzień inny, niż z góry ustalony dzień odczytu liczników dokonywany przez firmę zewnętrzną. Niezależnie od powyższego w przypadku zbycia lokalu, dotychczasowy użytkownik oraz przyszły użytkownik lokalu, mają obowiązek złożyć w Spółdzielni wspólne zobowiązanie do wzajemnego rozliczenia się z kosztów zużytej energii cieplnej, które nie zostały rozliczone ze Spółdzielnią.
Takich cech nie posiada przedłożony przez pozwaną (wraz z kopią aktu notarialnego) protokół przejęcia lokalu, w którym strony określiły jedynie czasookres, w którym za opłaty odpowiada poprzedni użytkownik. Pozwana występuje jako podmiot trzeci w relacji pomiędzy poprzednim, a nowym użytkownikiem lokalu i w przypadku, gdy w trakcie okresu rozliczeniowego nastąpiła zmiana użytkownika lokalu, wszelkie wynikłe w ten sposób rozliczenia powstałych nadpłat i niedopłat powinny nastąpić pomiędzy poprzednim, a nowym użytkownikiem lokalu, bez udziału spółdzielni.
Ponadto reguła ta wynika z brzmienia obu regulaminów, w których wprost wskazane zostały długości okresów rozliczeniowych poszczególnych mediów, ustalone w sposób „sztywny”. W ocenie pozwanej brak jest możliwości rozliczenia mediów w sposób żądany w pozwie. (odpowiedź na pozew – k. 38-41) Na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. powódka sprecyzowała, że nie wnosi o zapłatę, a domaga się nakazania pozwanej spółdzielni dokonania rozliczenia lokalu na dzień 18 stycznia 2014 r. (protokół rozprawy – k.
58) Precyzując stanowisko w sprawie powódka wskazała, że z uwagi na to, iż prawa i obowiązki wynikające z prawa własności lokalu są przypisane do właściciela lokalu, a nie do lokalu, to w trakcie sprzedaży lokalu (...) zlokalizowanego w budynku przy ul. (...), powódka miała prawo do określenia zasad przeniesienia własności oraz rozliczenia z nabywcą kosztów zużycia mediów olicznikowanych, a obowiązkiem zarządcy było wykonanie takowego rozliczenia. Rozliczenie powinno zostać wykonane w oparciu o dostarczony protokół przekazania lokalu na dzień 18 stycznia 2014 r. z wyszczególnionymi w nim stanami liczników oraz w oparciu o dostarczony akt notarialny, w którym to nowy właściciel wyraził zgodę na takowe rozwiązanie i wprost z aktu poddaje się egzekucji tychże zapisów.
Powódka wraz z nabywcą lokalu ustaliła sposób rozliczenia nadpłat i niedopłat, a zarządcą powinien dokonać rozliczenia po ustaleniu rzeczywistych stanów liczników mediów olicznikowanych na dzień odczytu. Powódka jest członkiem wspólnoty mieszkaniowej przy ul. (...)/ C. 21 i z tego tytułu przysługuje jej prawo do rozliczenia. (pismo procesowe powódki – k. 60-65) W odpowiedzi na powyższe stanowisko powódki pozwana wskazała, że argumentacja strony powodowej nie znajduje umocowania ani w obowiązujących przepisach prawa, ani też w orzecznictwie.
Pozwana podniosła, że w przedmiotowym budynku przy ul. (...) wyodrębniono 148 spośród 156 lokali. W konsekwencji nie powstała wspólnota mieszkaniowa. Zarząd nad budynkiem sprawuje Spółdzielnia, co determinuje w szczególności to, że rozliczenie mediów musi następować jak dla członków Spółdzielni, z poszanowaniem regulacji wewnętrznych, w tym regulaminów opartych na przepisach ustawy. Pozwana zwróciła także uwagę na możliwość uiszczenia przez powódkę błędnej opłaty od pozwu, co uzasadniałoby w pierwszej kolejności, odrzucenie pozwu w całości. (pismo procesowe pozwanej – k. 70-71) Na rozprawie w dniu 9 maja 2016 r. powódka wskazała, że wyodrębnienie lokali polega na fizycznym wyodrębnieniu poprzez postawienie ścian i drzwi, a nie na wyodrębnieniu prawnym.
Powódka twierdziła, że wszystkie lokale w przedmiotowym budynku są sprzedane lub wynajęte. Spółdzielnia musiała te lokale fizycznie wydzielić żeby je wynająć lub sprzedać i w rzeczywistości wszystkie lokale zostały wyodrębnione. Spółdzielnia nie przedstawiła dowodów na to, że wspólnota mieszkaniowa nie powstała z mocy prawa. Pozwana zakwestionowała okoliczność, że wszystkie lokale zostały wynajęte lub sprzedane i wskazała, iż nie ma informacji w tym zakresie, a ciężar dowodu obciąża powódkę. Pozwana nie zgodziła się również ze stanowiskiem powódki w kwestii tego, że wspólnota mieszkaniowa powstała z mocy prawa z uwagi na fizyczne wyodrębnienie lokali.
Pozwana wniosła o odrzucenie pozwu z przyczyn podanych w pismach procesowych, ewentualnie o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu. (protokół rozprawy – k.
74) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka I. Ś. była właścicielką lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku przy ul. (...) w W., pozostającego w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w W.. (okoliczność bezsporna; umowa sprzedaży – k. 8-13) W dniu 24 lutego 2014 r. I. Ś. sprzedała w/w lokal mieszkalny. W umowie sprzedaży I. Ś. dokonała wraz z nabywcami lokalu ustalenia, że wszelkie opłaty i koszty naliczone do dnia 18 stycznia 2014 r. zostaną uregulowane przez I. Ś., a z dniem 19 stycznia 2014 r. zostaną przejęte przez nabywców.
Strony umowy ustaliły ponadto, że wszelkie prawa i obowiązki przysługują i obciążają do 18 stycznia 2014 r. – I. Ś., a od 19 stycznia 2014 r. – nabywców lokalu. (dowód: umowa sprzedaży – k. 8-13) W dniu 18 stycznia 2014 r. I. Ś. przekazała w/w nabywcom lokal mieszkalny nr (...) przy ul. (...) w W.. W protokole przekazania strony umowy sprzedaży powyższego lokalu zawarły informacje o stanie licznika energii elektrycznej, energii cieplnej, ciepłej wody i zimnej wody. (dowód: protokół przekazania lokalu mieszkalnego – k.
14) W budynku przy ul. (...) w W. wyodrębniono 148 spośród 156 lokali. Zarząd nad budynkiem sprawuje Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w W.. (dowód: zaświadczenie – k.
72) Zgodnie z regulaminem indywidualnego rozliczania kosztów zużycia wody i odbioru ścieków, długość okresu rozliczeniowego wynosi od 3 do 6 miesięcy. W przypadku kosztów energii cieplej, rozliczenia są dokonywane maksymalnie za 12 miesięcy i dla centralnego ogrzewania przyjęto okres rozliczeniowy do 30 czerwca, natomiast w przypadku energii wykorzystywanej do podgrzewu wody okres ten wynosi co najmniej 1 kwartał. W osiedlu (...), w którego zasobach znajduje się przedmiotowy lokal, obowiązuje 6 miesięczny okres rozliczeniowy dla zużycia wody oraz 12 miesięczny okres rozliczeniowy kosztów centralnego ogrzewania.
Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 3 uchwały nr 32/09 w przypadku zbycia lokalu dotychczasowy użytkownik oraz przyszły użytkownik lokalu mają obowiązek złożyć w spółdzielni wspólne zobowiązanie do wzajemnego rozliczenia się z kosztów zużytej energii cieplnej, które nie zostały rozliczone ze spółdzielnią. Według § 58 ust. 6 Statutu Spółdzielni Mieszkaniowej (...) właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymywaniem ich lokali oraz innych wyszczególnionych w tym przepisie, a obowiązki te wykonują przez uiszczenie opłat na takich samych zasadach jak członkowie spółdzielni z zastrzeżeniem ust. 14 i 15. (dowód: uchwała nr 60/2011 k. 46-47, uchwała nr 32/09 k. 48-50; wyciąg ze statutu spółdzielni k.
51) Pismem doręczonym w dniu 24 lutego 2014 r. I. Ś. wezwała Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w W. do rozliczenia lokalu nr (...) przy ul. (...) w W. oraz miejsca postojowego nr 236 w garażu podziemnym na poziomie „-2” w tymże budynku, na dzień 18 stycznia 2014 r., na podstawie aktu notarialnego Repertorium A nr 1135/2014 z 24 lutego 2014 r. oraz protokołów przekazania lokalu i miejsca postojowego z 18 stycznia 2014 r. – w terminie 14 dni od daty doręczenia wezwania. I. Ś. zwróciła się także o zwrot nadpłaty z tytułu zapłaconego czynszu za lokal i opłaty za miejsce postojowe oraz rozliczenie zaliczek za zużycie ciepłej i zimnej wody oraz energii cieplnej w oparciu o wielkości wskazane w protokole przekazania lokalu mieszkalnego z 18 stycznia 2014 r. (dowód: wezwanie do rozliczenia lokalu – k.
7) I. Ś. ponowiła powyższe wezwanie pismem doręczonym 18 marca 2014 r. (dowód: ostateczne wezwanie do rozliczenia lokalu – k.
16) Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o wyżej wskazane dokumenty zgromadzone w aktach.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Po ostatecznym sprecyzowaniu żądania powódka domagała się nakazania pozwanej spółdzielni rozliczenia stanowiącego w przeszłości własność powódki lokalu numer (...) położonego w W. przy ul. (...) na dzień jego przekazania, tj. 18 stycznia 2014 r. Bezspornym jest, że pozwana spółdzielnia wybudowała budynek położony przy ul. (...) i zbywała lokale w nim wyodrębnione. Bezspornie, z chwilą gdy wyodrębniono i sprzedano w tym budynku pierwszy lokal, ustanowiono zarząd nieruchomością, który objęła pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...).
Spór w niniejszej sprawie ma charakter prawny i sprowadza się do przesądzenia, czy w stanie faktycznym sprawy, spółdzielnia jako zarządca nieruchomości przy ul. (...), ma obowiązek stosować uregulowania ustawy o własności lokali czy też ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych wraz z aktami wewnątrzspółdzielczymi. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U.2013.1222 j.t., zwanej dalej w skrócie u.s.m.) zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 24 1 i art.
26. Przepisów ustawy o własności lokali o zarządzie nieruchomością wspólną nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 i 1a, które stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że do czasu wyodrębnienia własności wszystkich lokali lub podjęcia uchwały, o której mowa w art. 24 1 zarząd nieruchomością wykonuje spółdzielnia. Stosownie zaś do art. 26 ust. 2 u.s.m właściciele lokali są obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu.
Według natomiast z art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jeżeli w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości została wyodrębniona własność wszystkich lokali, po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, niezależnie od pozostawania przez właścicieli członkami spółdzielni. Ze wskazanych przepisów wynika, że dopiero w momencie, gdy wszystkie lokale w danej nieruchomości zostały wyodrębnione, do praw i obowiązków właścicieli oraz zasad zarządzania nieruchomością wspólną znajdą wprost zastosowanie przepisy ustawy o własności lokali, a więc w obrębie danej nieruchomości zacznie funkcjonować wspólnota mieszkaniowa.
Równocześnie ustaje reżim zarządu i administrowania wynikający z ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. W takiej sytuacji spółdzielnia traci prawo dalszego wykonywania funkcji zarządcy budynku lub budynków. Do czasu podjęcia przez właścicieli lokali uchwały o powołaniu zarządu jako organu (art. 20 i następne ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali – Dz.U.2015.1892 j.t., zwanej dalej ustawą o własności lokali, w skrócie u.w.l.) wynikającego z ustawy o własności lokali, spółdzielnia może zarządzać nowo powstałą wspólnotą mieszkaniową, ewentualnie wystąpić o powołanie zarządcy przymusowego (v.
Dziczek R., K omentarz do art. 26 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, WK, 2014 r., LEX). Sąd przy rozpatrywaniu zasadności wniesionego powództwa miał na uwadze treść art. 6 k.c., zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. To zatem strona powodowa miała obowiązek przedstawienia dowodów potwierdzających jej stanowisko, w szczególności co do faktu wyodrębnienia wszystkich lokali w budynku przy ul. (...) w W., czego w istocie nie uczyniła. Z kolei strona pozwana przedstawiła zaświadczenie, z którego wynika wyodrębnienie własności 148 lokali spośród wszystkich 156 lokali (k.
72) w tym budynku. Zważyć trzeba, że dowodów przeciwnych powódka nie zaoferowała, poza swoim gołosłownym stanowiskiem przedstawionym na rozprawie w dniu 9 maja 2016 r., że wszystkie lokale zostały wyodrębnione (k. 74). Wobec tego brak było jakichkolwiek dowodów, z których wynikałoby, że w spornym budynku została wyodrębniona własność wszystkich lokali. Jak zostało to wcześniej wskazane obowiązek stosowania przepisów ustawy o własności lokali powstaje wobec danej nieruchomości z mocy prawa dopiero po wyodrębnieniu prawa własności ostatniego lokalu.
Brak jest zatem podstaw do uznania, że sprawująca zarząd w budynku przy ul. (...) w W. pozwana spółdzielnia ma obowiązek stosowania w tym zakresie przepisy ustawy o własności lokali. Strona powodowa nie wykazała również, aby większość właścicieli lokali w budynku przy ul. (...) w W. podjęła w myśl art. 24 1 ust. 1 u.s.m. uchwałę dotyczącą tego, że w zakresie ich praw i obowiązków oraz zarządu nieruchomością wspólną będą miały zastosowanie przepisy ustawy o własności lokali. W tym stanie rzeczy zważyć trzeba, że zarząd pozwanej nad przedmiotową nieruchomością w zakresie prawa odrębnej własności ma swoje uregulowanie w art. 27 ust. 1 i 2 u.s.m.
Ponadto stosownie do treści art. 27 ust. 3 u.s.m. w przypadku wykonywania zarządu przez spółdzielnię, nie stosuje się przepisów ustawy o własności lokali o wspólnocie mieszkaniowej i zebraniu właścicieli. Zatem w okresie trwania takiego zarządu, mimo wyodrębnienia własności jednego lub kilku lokali, wspólnota mieszkaniowa w ogóle nie powstaje (v. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2012 r., IV CNP 80/11, LEX nr 1164747 oraz K. Pietrzykowski: Spółdzielnie mieszkaniowe, Komentarz, Warszawa 2004, str. 281). Właściciele lokali, będący członkami spółdzielni na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy, a właściciele niebędący członkami spółdzielni w oparciu o art. 4 ust. 4 ustawy są obowiązani uczestniczyć w kosztach związanych z eksploatacją i utrzymywaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymywaniem nieruchomości wspólnych.
Opłaty z tego tytułu są wnoszone na rzecz spółdzielni zgodnie z postanowieniami statutu spółdzielni z mocy art. 4 ust. 2 i art. 4 ust. 4 zd. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (v. wyrok Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie IV Ca 1651/12). Konsekwencją powyższego jest to, że do zasad rozliczeń lokali znajdujących się w budynku przy ul. (...) w W. należy stosować przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a więc również ustalenia wynikające z regulaminów i uchwał podjętych przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) w W..
Oznacza to także, że właściciel lokalu nie może (tak jak jego odpowiednik we wspólnocie mieszkaniowej) domagać się rozliczenia uiszczonych przez siebie kosztów związanych z lokalem na zasadach przewidzianych w ustawie o własności lokali. Z uwagi więc na to, że powódka nie dostarczyła pozwanej zobowiązania, o którym mowa w uchwale nr 32/09 oraz wobec brzmienia regulaminów obowiązujących w pozwanej spółdzielni, pozwana nie miała obowiązku rozliczenia lokalu w sposób żądany przez stronę powodową. Ubocznie, odnosząc się do stanowiska strony pozwanej w zakresie żądania odrzucenia pozwu z uwagi na błędną wysokość uiszczonej opłaty od pozwu, zważyć po pierwszej należy, że powódka uiściła opłatę od pozwu w prawidłowej wysokości.
Sprawa nie toczyła się na podstawie przepisów o postępowaniu uproszczonym. Wartość przedmiotu sporu została oznaczona na 647,29 zł. Opłata stosunkowa obliczona od wskazanej kwoty zgodnie art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2014.1025 j.t., zwanej dalej ustawą o kosztach sądowych) wynosiła 32,3645 zł. Stosownie zaś do art. 21 ustawy o kosztach sądowych końcówkę opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego. Zatem oplata od pozwu jaką powinna uiścić powódka wynosiła 33 zł.
Taką też kwotę powódka uiściła przy wniesieniu pozwu, w postaci znaków sądowych. Na marginesie zauważenia wymaga, że błędna opłata stanowi podstawę do zwrotu pozwu (art. 130 par. 1 i 2 k.p.c.), nie zaś jego odrzucenia (art. 199 k.p.c.) i to wyłącznie w fazie przed zawiśnięciem sporu. W przypadku gdy w toku procesu ujawni się okoliczność, że strona uiściła nieprawidłową opłatę, zgodnie art. 130 (3) par. 2 k.p.c. o obowiązku jej uiszczenia w prawidłowej wysokości Sąd orzeka w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
O kosztach procesu Sąd postanowił na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c., w myśl którego strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Wysokość zasądzonych od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu, związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika będącego radcą prawnym Sąd ustalił biorąc za podstawę § 6 pkt 2 (180 zł) w zw. z § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490 j.t.) zasądzając wraz z uiszczoną opłatą od pełnomocnictwa (17 zł), łącznie kwotę 197 zł.
ZARZĄDZENIE odpis wyroku z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o apelacji doręczyć pełnomocnikowi powódki.