Legislator Case Law & Legislation
VI U 183/16 AI generated

Court increased pension base rate by reclassifying wage cards for 1971-1972 as valid evidence.

Case Number VI U 183/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's decision to deny pension recalculation based on wage cards from 1971-1972. The applicant submitted these documents, which the court authenticated as reliable and covering the correct years despite missing dates. Consequently, the pension base rate was recalculated to 62.59%, resulting in a higher pension amount.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach społecznych; Art. 15 ust. 3: Wage cards submitted by the insured must be verified for authenticity and relevance; if valid, they establish the contribution base for pension calculation, overriding the institution's refusal based on procedural defects.

Keywords

AI generated
pension recalculation wage cards authentication contribution base rate social insurance dispute evidence admissibility

Cited Legislation

AI generated
Ustawa o emeryturach i rentach społecznych
art. 15 ust. 3
sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot w złotych, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy w roku z kolumny 1;

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI U 183/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2016 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2016 roku sprawy z odwołania R. S. od decyzji z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość emerytury zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 19 lutego 2016 roku znak (...) w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury R. S. wynosi 62,59% - od 1 stycznia 2016 roku. SSO Tomasz Korzeń VI U 183/16

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. W.. decyzją z dnia 19.02.2016r. odmówił R. S. przeliczenia emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i przeliczenie emerytury na podstawie złożonych kart wynagrodzeń za lata 1971-1972 potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez (...) Archiwum Sp. z o.o. w Z.. Dowody te zostały przekazane przez organ władny do archiwizowania dokumentów i są w pełni wiarygodne. Braki, które podnosi ZUS w swojej decyzji, nie powinny stanowić podstawy odmowy przeliczenia, albowiem upłynęło już 45 lat i brak jest możliwości dochodzenia jakichkolwiek możliwości sprostowania błędów od byłego pracodawcy tj.

Spółdzielni (...). Organ rentowy : wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: Od 12.07.2008r. R. S. pobiera emeryturę. Ostatnio do wyliczenia emerytury przyjmowano za okres 1960-21.05.1973 minimalne wynagrodzenie, a za pozostałe lata wynagrodzenia zgodnie z zaświadczeniami. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wynosił 57,42%, ustalony z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Przyjęte przez pozwanego podstawy wymiaru składek wynosiły w latach: 1959 - (...); 1960 -(...); 1961 - (...) 1962 -(...); 1963 - (...); 1964 - (...) 1965 -(...); 1966 -(...); 1967 - (...); 1968 - (...); 1969 - (...); 1970 - (...); 1971 - (...); 1972 - (...); 1973 - (...)zł; 1974 - (...) 1975 - (...); 1976 - (...) 1977 - (...); 1978 - (...)1979 - (...); 1980 - (...) zł; 1981 - (...) zł; 1982 - (...) zł; 1991 - (...) zł; 1992 - (...) zł; 1993 -(...)zł; 1994 - (...)zł; 1995 - (...),2 zł; 1996 - (...),9 zł; 1997 - (...) zł; 1998 - (...) zł; 2002 - (...)zł; 2003 - (...)zł; 2004 -(...) zł; 2005 - (...) zł; 2006 - (...) zł.

Kolejny wniosek o przeliczenie świadczenia wraz z dokumentacją płacową za okres 1971-1972 wpłynął w dniu 14.01.2016r. W latach 1968-1973 wnioskodawca pracowała Spółdzielni (...). Za lata 1971 - 1973 zachowały się karty wynagrodzeń. Podstawy wymiaru składek wyniosły w: 1971 r. - (...) zł, 1972 r. - (...) zł. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wynosi 62,59 % - z lat 1962-64,1967,1971-79, 1992-98. dowód: decyzja k.105-108, 161, 169a.e. obliczenia pozwanego k. 164, 159-161 a.e karty wynagrodzeń k. 16 zeznania wnioskodawcy k. 19

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748; dalej jako ustawa) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:

1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176, 3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty, - a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.

Zgodnie z art. 15 ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176 (ust.1), w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty:

1) oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych;

2) oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu;

3) oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz 4) mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19 (ust.4). Spór w sprawie dotyczył wysokości podstaw wymiaru składek od wynagrodzeń ubezpieczonego, uzyskanych w latach 1971-72. Zachowane karty wynagrodzeń sąd uznał za dotyczące lat 1971-1972. Dokumenty te zachowały sie dokumentacji archiwalnej zakładu. Jak wskazuje karta z lat 1972-3 prowadzone były one chronologicznie (2 kolejne lata na jednej karcie).

Tym samym karta bez daty musi dotyczyć roku 1971. Przyjecie odmiennego założenia powodować musiałoby koniecznej uznania, iż dotyczyła któregoś z lat wcześniejszych, albowiem ubezpieczony pracował w zakładzie (...) do 1972 r. (wpis z 1973 dotyczy premii kwartalnej wypłaconej w 1973 za 1972). Tym samym też wskaźnik musiałby być wyższy, wobec stałego wzrostu przeciętnych wynagrodzeń. Wobec powyższego sąd uznał powyższe dokumenty za wiarygodne i dotyczące lat 1971 i 1972. Najkorzystniejszy wskaźnik wysokości kapitału początkowego wynosi 62,59 % z 20 najkorzystniejszych lat.

Szczegółowy sposób dokonania wyliczeń przedstawia poniższa tabela, w której kolumny oznaczają:

1. rok, 2. przeciętne wynagrodzenie roczne w złotych w roku z kolumny 1;

3. sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot w złotych, o których mowa w art. 15 ust. 3 ustawy w roku z kolumny 1;

4. stosunek każdej sumy kwot z kolumny 3 do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia, ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu. 1 2 3 4 1959 (...) (...) 8,33% 1960 (...) (...) 38,46% 1961 (...) (...) 39,49% 1962 (...) (...) 41,67% 1963 (...) (...) 41,83% 1964 (...) (...) 41,30% 1965 (...) (...) 40,17% 1966 (...) (...) 40,93% 1967 (...) (...) 42,16% 1968 (...) (...) 40,36% 1969 (...) (...) 39,10% 1970 (...) (...) 38,59% 1971 (...) (...) 86,88% 1972 (...) (...) 99,95% 1973 (...) (...) (...) 84,92% 1974 (...) (...) 91,53% 1975 (...) (...) 82,32% 1976 (...) (...) 82,68% 1977 (...) (...) 53,04% 1978 (...) (...) 92,17% 1979 (...) (...) 53,19% 1980 (...) (...) 7,48% 1981 (...) (...) 31,21% 1982 (...) (...) 34,39% 1983 (...) 0 0,00% 1984 (...) 0 0,00% 1985 (...) 0 0,00% 1986 (...) 0 0,00% 1987 (...) 0 0,00% 1988 (...) 0 0,00% 1989 (...) 0 0,00% 1990 (...) 0 0,00% 1991 (...) (...) 19,41% 1992 (...) (...) 50,01% 1993 (...) (...) 42,92% 1994 (...) (...) 56,17% 1995 (...),44 (...) (...) 55,00% 1996 (...) (...) (...) 62,31% 1997 (...),16 (...) (...) 44,38% 1998 (...),88 (...),(...) 47,46% 1999 (...),88 0 0,00% 2000 (...),72 0 0,00% 2001 (...),2 0 0,00% 2002 (...),52 (...) 0,21% 2003 (...),64 (...) (...) 19,48% 2004 (...),84 (...) 25,49% 2005 (...),48 (...) 17,83% 2006 (...),76 (...) 16,64% Wobec powyższego zaskarżona decyzję należało zmienić (art. 477 14 § 2 KPC), ustalając prawidłowy wskaźnik wysokości podstaw wymiaru emerytury.

SSO Tomasz Korzeń