Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 122/16 AI generated

Appeal court overturns dismissal of objection to payment order due to procedural defect in summons. The court allows the objection to be heard on its merits.

Case Number VI Gz 122/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court overturned the lower court's decision dismissing the defendant's objection to a payment order because the objection was filed late. The defendant argued the lower court's order to return the late objection was procedurally flawed and imprecise, while the lower court had rejected it based on a missed deadline. The court held that the defendant's intent to object to the entire order was clear from their initial filing, making the procedural defect non-existent and requiring the case to be remanded for a new hearing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 503 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 128 § 1 k.p.c.; Art. 132 § 1 k.p.c.: If a party's intent to object to a payment order is clearly established in a prior document, a subsequent procedural defect regarding the scope of the objection does not justify dismissing the objection as untimely, and the appeal court must remand the case for a new hearing.

Keywords

AI generated
payment order objection missed deadline restoration scope of appeal procedural defect remand for new hearing formal requirement civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 503 § 1 zd. 2 k.p.c.
Nie ma wątpliwości co do tego, że wniosek tej treści spełnia wynikające z art. 503 § 1 zd. 2 k.p.c. określenie zakresu zaskarżenia nakazu zapłaty.
Art. 504 § 1 k.p.c.
Wniosek o przywrócenie terminu został zwrócony zarządzeniem z dnia 06 czerwca 2016 r., a tym samym sprzeciw był spóźniony i jako taki odrzucony na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. (k.
Art. 380 k.p.c.
Zgodnie z art. 380 k.p.c., sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Art. 386 § 4 k.p.c.
W tej sytuacji i skoro Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy zaskarżane postanowienie należało uchylić i przekazać sprawę o przywrócenie terminu do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu (art. 386 § 4 w zw.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.).
Art. 130 § 1 k.p.c.
Zastrzeżenia budzi stanowisko skarżącego, zgodnie z którym w zarządzeniu wzywającym do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego na podstawie art. 130 § 1 k.p.c.
Art. 128 § 1 k.p.c.
przewodniczący lub sąd ma obowiązek wskazywania profesjonalnemu pełnomocnikowi na konieczność dołączenia do pisma, stanowiącego uzupełnienie braku formalnego, jego odpisu i odpisów załączników dla doręczenia ich drugiej stronie, skoro taki obowiązek wynika z art. 128 § 1 k.p.c.
Art. 132 § 1 k.p.c.
Do tego pisma nie został jednak dołączony dowód jego wysłania pełnomocnikowi pozwanego przesyłką poleconą, co narusza art. 132 § 1 zd.
art. 504 § 1 k.p.c
Wniosek o przywrócenie terminu został zwrócony zarządzeniem z dnia 06 czerwca 2016 r., a tym samym sprzeciw był spóźniony i jako taki odrzucony na podstawie art. 504 § 1 k.p.c.
art. 380 k.p.c
Zgodnie z art. 380 k.p.c., sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 122/16 POSTANOWIENIE Dnia 06 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska po rozpoznaniu w dniu 06 lipca 2016 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. W. przeciwko Sanatorium (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 06 czerwca 2016r., sygn. akt V GNc 3054/15 postanawia 1. zwrócić pełnomocnikowi pozwanego odpowiedź na zażalenie, 2. uchylić zaskarżone postanowienie Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 30 listopada 2015 r. wskazując, że odpis nakazu został doręczony pozwanemu w dniu 18 grudnia 2015 r. przez awizo, a zatem termin do jego wniesienia upłynął w dniu 02 stycznia 2016 r. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia w dniu 11 lutego 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu został zwrócony zarządzeniem z dnia 06 czerwca 2016 r., a tym samym sprzeciw był spóźniony i jako taki odrzucony na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. (k. 195).

Pozwany w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego. Według skarżącego nie było podstaw do zarządzenia zwrotu wniosku o przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, gdyż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku nie było precyzyjne, nie wskazywało bowiem, że w części dotyczącej zakresu zaskarżenia nakazu konieczne było dołączenie odpisu. W tej sytuacji Sąd powinien ponownie wezwać do uzupełnienia braku formalnego pisma przez dołączenie jego odpisu.

Niezależnie od tego skarżący wskazał, że już w piśmie z dnia 11 lutego wskazał, że wnosi o oddalenie powództwa w całości, co oznaczało zaskarżenie nakazu zapłaty w całości. W związku z tym wniósł o zbadanie przez Sąd odwoławczy poprawności tego zarządzenia (k. 200-204).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Pełnomocnik powoda, będący adwokatem, złożył odpowiedź na zażalenie wskazując, że załącznik do pisma stanowi dowód doręczenia odpisu zażalenia pełnomocnikowi pozwanego (k. 111). Do tego pisma nie został jednak dołączony dowód jego wysłania pełnomocnikowi pozwanego przesyłką poleconą, co narusza art. 132 § 1 zd. 2 k.p.c. i nakazuje zwrot odpowiedzi na zażalenie stosownie do art. 132 § 1 zd. 3 k.p.c. Zgodnie z art. 380 k.p.c., sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Niewątpliwie należy do nich także zarządzenie o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu, na które nie służy zażalenie. Skarżący kwestionuje zarządzenie z dnia 06 czerwca 2016 r. o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty podkreślając, że było ono nieprecyzyjne, gdyż nie informowało o konieczności złożenia oświadczenia, czy skarży nakaz w całości, czy w części w dwóch egzemplarzach. Żalący się w piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2016 r. wprawdzie stwierdził, że skarży nakaz w całości, ale pismo to zostało złożone w jednym egzemplarzu (k. 176-176, s. 2).

Zastrzeżenia budzi stanowisko skarżącego, zgodnie z którym w zarządzeniu wzywającym do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. przewodniczący lub sąd ma obowiązek wskazywania profesjonalnemu pełnomocnikowi na konieczność dołączenia do pisma, stanowiącego uzupełnienie braku formalnego, jego odpisu i odpisów załączników dla doręczenia ich drugiej stronie, skoro taki obowiązek wynika z art. 128 § 1 k.p.c. Rację ma jednak skarżący, że w rozpoznawanej sprawie wezwanie pełnomocnika do wskazania, czy skarży nakaz w całości, czy w części było zbędne, gdyż już w piśmie procesowym zawierającym wniosek o przywrócenie terminu wnosił o oddalenie powództwa w całości (k. 87).

Nie ma wątpliwości co do tego, że wniosek tej treści spełnia wynikające z art. 503 § 1 zd. 2 k.p.c. określenie zakresu zaskarżenia nakazu zapłaty. Odmienny pogląd, równoznaczny z czczym formalizmem, nie może być aprobowany. W związku z tym nie było podstaw do zarządzenia zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, a tym samym do odrzucenia z tego względu sprzeciwu. W tej sytuacji i skoro Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy zaskarżane postanowienie należało uchylić i przekazać sprawę o przywrócenie terminu do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu (art. 386 § 4 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.).

Jerzy P. Naworski Małgorzata Bartczak-Sobierajska Joanna Rusińska Zażalenie nie służy (...) (...) (...) -(...), - (...) (...) (...)