Court dismisses speeding prosecution due to statute of limitations expiration and lack of exculpatory evidence.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the public prosecution for speeding by the local police against the defendant. Although the radar evidence clearly identified the defendant as the driver, the prosecution was time-barred as the one-year limitation period expired before the trial. Consequently, the court ordered the dismissal of proceedings and assigned the costs to the State Treasury.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 5 § 1 pkt 4 kpw; The expiration of the limitation period for prosecution constitutes an absolute procedural prerequisite requiring the dismissal of proceedings, even if the evidence points to the defendant's guilt.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI W 88/15 (...).2014
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Kegel Protokolant: Justyna Tsaykler po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Straży Miejskiej W. przeciwko K. S. synowi J. i M. z d. S., ur. (...) w B. obwinionemu o to, że: w dniu 20 lutego 2014r. o godz. 12:06 we W. na ul. (...), kierując pojazdem marki O. o nr rej. (...), przekroczył dozwoloną prędkość na tym odcinku drogi o 24 km/h, uzyskując prędkość według wskazania fotoradaru 74 km/h, czym nie dostosował się do ograniczenia prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h, tj. o czyn z art. 92a kw I. na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw umarza postępowanie; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 lutego 2014 r. o godz. 12.06 Straż Miejska W., przy użyciu fotoradaru, zarejestrowała na ul. (...) we W. samochód marki O. o numerze rejestracyjnym OB. (...), którego kierujący przekroczył dozwoloną w tym miejscu prędkość o 24 km/h. Samochód w czasie, gdy doszło do powyższego wykroczenia prowadził K. S.. Dowód: wyjaśnienia obwinionego z dnia 23 września 2015 r. (częściowo) dokumentacja fotograficzna k. 5 opinia biegłej antropolog k. 69 - 76 Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, że sprawcą wykroczenia opisanego we wniosku o ukaranie był K.
S.. Możliwości takiej nie wykluczał sam obwiniony, składając przed Sądem wyjaśnienia w dniu 23 września 2015 r., a jednoznacznie potwierdziła ją opinia biegłej antropolog. Rzetelność tego dowodu nie budziła zastrzeżeń Sądu, dlatego został przyjęty za podstawę ustaleń faktycznych. Opinia biegłej antropolog wpłynęła do Sądu w dniu 29 lutego 2016., tymczasem w dniu 20 lutego 2016 r. nastąpiło przedawnienie orzekania w przedmiotowej sprawie. Czyn, którego dotyczyło przedmiotowe postępowanie miał miejsce w dniu 20 lutego 2014 r., zgodnie zaś z przepisem art. 45 § 1 kw, karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Przedawnienie karalności czynu stanowi bezwzględną negatywną przesłankę procesową, obligującą Sąd do umorzenia postępowania w myśl art. 5 § 1 pkt 4 kpw. Merytoryczne wypowiedzenie się co do winy byłoby w takiej sytuacji możliwe wyłącznie – jak wskazuje się w orzecznictwie – w wypadku, gdyby zgromadzony dotychczas materiał dowodowy uzasadniał uniewinnienie sprawcy. W przedmiotowej sprawie nie mogło być mowy o takim orzeczeniu, bowiem materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał obwinionego K. S. jako sprawcę czynu objętego zarzutem wniosku o ukaranie.
Konsekwencją umorzenia postępowania było obciążenie jego kosztami Skarbu Państwa - po myśli art. 118 § 2 kpw.