Court acquits defendant of parking violations due to lack of fault caused by administrative error in disability certification.

Sygn. akt VI W 6280/15 (...) (...).2015

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2016 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Kegel Protokolant: Katarzyna Kraska po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Straży Miejskiej W. i Komisariatu Policji W. przeciwko M. M. synowi J. i I. z d. U., ur. (...) we W. obwinionemu o to, że:

1. w dniu 22 września 2015 r. przed godz. 08:25 we W. na ul. (...) zaparkował pojazd marki H. o nr rej. (...) na kopercie przeznaczonej dla osób niepełnosprawnych, 2. w dniu 3 września 2015 roku o godzinie 15:40 we W. na ulicy (...) na wysokości numeru (...), kierując pojazdem marki F. o nr rej (...), nie zastosował się do znaku D-18A z tabliczką T-29 tj. miejsce zastrzeżone dla osoby niepełnosprawnej i zaparkował pojazd, nie będąc do tego osobą uprawnioną i nie posiadając karty parkingowej osoby niepełnosprawnej, tj. o czyny z art. 92 § 1 kw I. uniewinnia M. M. od zarzutu popełnienia czynów opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa; III. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 119 kpw oraz § 15 i § 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od Skarbu Państwa na rzecz M. M. kwotę 445,56 złotych tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 03 września 2015 r. o godz. 15.40 M. M. zaparkował samochód marki F. o numerze rejestracyjnym (...) na ul. (...), na wysokości numeru (...), w miejscu wyznaczonym do parkowania przez osoby niepełnosprawne. Na podszybiu samochodu wyłożona była legitymacja osoby niepełnosprawnej, jednak na druku nieobowiązującym w dniu zdarzenia. Dowód: wyjaśnienia M. M. z dnia 12 maja 2016 r. zeznania świadków: - M. P. z dnia 12 maja 2016 r. - D. B. z dnia 12 maja 2016 r. akta VI W 767/16: - notatki urzędowe k. 3, 10 - dyspozycja usunięcia pojazdu k. 4 – 5 - powiadomienia k. 6 - 10 - dokumentacja fotograficzna k. 42 W dniu 22 września 2015 r. przed godziną 08.25 M.

M. zaparkował samochód marki H. o numerze rejestracyjnym (...) na ul. (...) we W. na tzw. kopercie oznaczającej miejsce przeznaczone dla osób niepełnosprawnych. Dowód: wyjaśnienia M. M. z dnia 12 maja 2016 r. zeznania świadka E. R. z dnia 12 maja 2016 r. akta VI W 6280/15: - dyspozycja usunięcia pojazdu k. 6 - notatka urzędowa k. 7 - dokumentacja fotograficzna k. 10 - 14 Biegły lekarz Sądu Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w opiniach z dnia 29 maja 2015 r. i 23 sierpnia 2015 r. stwierdził, że M. M. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym na stale i spełnia przesłanki określone w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.

Prawo o ruchu drogowym. Dowód: akta VI W 767/16: - opinia i opinia uzupełniająca k. 16 – 19 W dniu 21 października 2014 r. M. M. złożył w (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności celem uzyskania karty parkingowej, jednak sprawa została rozpatrzona negatywnie; orzeczeniem z dnia 12 stycznia 2015 r. stwierdzono u M. M. lekki stopień niepełnosprawności, nie dający prawa do uzyskania karty parkingowej. Dowód: akta VI W 767/16: - informacja k. 23 Wyrokiem z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt X U 211/15 Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia Wydział X Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds.

Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 23 lutego 2015 r. (znak: (...). (...)) oraz poprzedzające je orzeczenie (...) ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności we W. z dnia 12 stycznia 2015 r. (znak: ZON. (...)) i zaliczył M. M. do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym na stałe, stwierdzając jednocześnie, że spełnia on na stałe przesłanki określone w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Wyrok powyższy został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu IX Wydziału Ubezpieczeń Społecznych do spraw I i II instancji z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt IX Ua 2/16.

Dowód: akta VI W 767/16: - odpisy wyroków k. 27, 29 akta VI W 6280/15: - odpisy wyroków k. 8, 33 – 61 Przesłuchiwany w toku niniejszego postępowania – zarówno w trakcie czynności wyjaśniających, jak i przed Sądem – M. M. nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wskazując, iż nigdy nie przestał spełniać przesłanek, uprawniających go do posiadania karty parkingowej osoby niepełnosprawnej. Stanowisko M. M. należało uznać za w pełni uzasadnione zwłaszcza w świetle orzeczeń Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia Wydziału X Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt X U 211/15 oraz Sądu Okręgowego we Wrocławiu IX Wydziału Ubezpieczeń Społecznych do spraw I i II instancji z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt IX Ua 2/16.

Orzeczenia te, oparte m. in. na opiniach biegłego lekarza sądowego z zakresu Ortopedii i C. Urazowej (...) Sądowej, stwierdzały, że jest on osobą niepełnosprawną w stopniu miarkowanym na stałe, spełniającą na stałe przesłanki określone w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z wyrokami Sądów obu instancji wcześniejsze orzeczenia Powiatowego i Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, jako nietrafne, utraciły rację bytu. Wskazany i omówiony powyżej materiał dowodowy nie był kwestionowany przez strony postepowania, a jego wiarygodność nie budziła również zastrzeżeń Sądu.

Materiał ten pozwalał na jednoznaczne ustalenie, że w dniach 3 i 22 września 2015 r. M. M. zaparkował pojazdy na miejscach parkingowych przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych, nie posiadając aktualnej karty parkingowej, dającej możliwość parkowania na takich miejscach. Jednocześnie jednak Sąd uznał, że w zachowaniu M. M. nie można było dopatrzyć się elementu winy, wymaganego dla zaistnienia wykroczenia – w myśl przepisu art. 1 § 2 kw. M. M. dopełnił formalności koniecznych do uzyskania karty parkingowej osoby niepełnosprawnej, jednakże karty tej nie uzyskał wskutek wydania błędnego orzeczenia przez organy uprawnione do orzekania w kwestii niepełnosprawności.

Decyzje tych organów zostały przez niego zaskarżone, a następnie – w wyniku postępowania odwoławczego – zmienione, poprzez zaliczenie go do osób niepełnosprawnych i przyznanie uprawnień do posiadania karty parkingowej. Zdaniem Sądu, nietrafne stanowisko organów uprawnionych do orzekania o niepełnosprawności, które mogło zostać podważone wyłącznie w toku procedury odwoławczej, trwającej łącznie w tym przypadku blisko rok, nie mogło mieć wpływu na przypisanie winy M. M. w zakresie czynów objętych wnioskami o ukaranie.

Należy przy tym podkreślić, że jego stan zdrowia nie uległ w tym czasie zmianie; okoliczności uzasadniające spełnienie przez niego przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie pojawiły się w toku procedury odwoławczej, ale istniały już w dacie orzekania przez Powiatowy i Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności, M. M. nie uzurpował sobie zatem prawa do przywilejów, które mu nie przysługiwały, a jedynie korzystał z uprawnień, które nie zostały stwierdzone w sposób formalny (poprzez wydanie karty parkingowej), wskutek błędów w działaniu organów państwowych.

Nie dopatrując się zatem w zachowaniach opisywanych w zarzutach wniosków o ukaranie winy po stronie M. M., Sąd uniewinnił go od obu zarzutów, kosztami postępowania – w tym kosztami obrony - obciążając Skarb Państwa – po myśli art. 118 § 2 kpw.