Legislator Case Law & Legislation
II Cz 418/16 AI generated

Court allows enforcement clause transfer due to notarized document individualization and avoids debtor costs.

Case Number II Cz 418/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Kalisz granted the enforcement clause to the new creditor, overturning the Regional Court's dismissal. The Regional Court had rejected the request because the applicant failed to clearly link notarized document extracts to specific assignment agreements. The District Court found the notarized documents sufficiently individualized by their titles and card numbers, ruling that the applicant met the statutory requirements. Consequently, the court ordered the enforcement clause to be issued to the new creditor while exempting the debtor from further procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 788 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c. and Art. 13 § 2 k.p.c.: If the right or obligation passes to another person after the title becomes enforceable or during proceedings, the court shall grant the enforcement clause to or against that person upon proof by an official or private document with an officially certified signature, provided the documents are sufficiently individualized to identify the specific assignment.

Keywords

AI generated
enforcement clause transfer assignment of claim notarized document proof procedural formalism enforcement costs allocation

Cited Legislation

AI generated
Art. 788 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 § l k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w punkcie I.
Art. 102 k.p.c.
wydane w sprawie (...)) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw.
Art. 509 k.c.
W myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c. nie powoduje zmiany zobowiązania a co istotne nie może pogorszyć sytuacji dłużnika.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c
art. 509 k.c
W myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c.
art. 102 k.p.c
wydane w sprawie (...)) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 418/16 POSTANOWIENIE K., dnia 1 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. przeciwko dłużniczce D. W. o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt I Co 1241/16 postanawia: I. Zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nadać mu następujące brzmienie: „ 1. nadać klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przez Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział I Cywilny w sprawie o sygnaturze akt I Nc 2358/15 z dnia 27 maja 2015 r. na rzecz nowego wierzyciela (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S.;

2. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania klauzulowego.”, II. nie obciążać dłużniczki kosztami postępowania zażaleniowego. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 418/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy wierzyciela nakazowi zapłaty Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 27 maja 2015 r., wydanemu w sprawie o sygnaturze akt I Nc 2358/15. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek podlegał oddaleniu albowiem w ocenie Sądu I instancji wnioskodawca nie wykazał skuteczności przeniesienia wierzytelności gdyż z uwagi na brak połączenia kserokopii dokumentów z kserokopią notarialnego poświadczenia zgodności wyciągu z oryginałem umowy niemożliwym jest stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości, które poświadczenie dotyczy jakiego dokumentu.

Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożył wierzyciel zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 788 § l k.p.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a w konsekwencji odmowę nadania klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień mimo spełnienia przesłanek opisanych w tym przepisie. W oparciu o ten zarzut skarżący wniósł o zmianę postanowienia przez uwzględnienie wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień i zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego i zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 788 § l k.p.c., jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Analizując zarzuty zażalenia oraz argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podzielić należy twierdzenia skarżącego, że notariusz w poświadczeniu własnoręczności podpisów wskazał, iż dotyczy ono „umowy przelewu wierzytelności z dnia 22 grudnia 2015 r.” a na kolejnym z dokumentów, iż dotyczy „umowy dotyczącej obsługi wierzytelności 26D w odniesieniu do funduszu 26 z dnia 22 grudnia 2014 r.”.

W ocenie Sądu Okręgowego w sposób wystarczający zatem zindywidualizowano umowy, których poświadczenia podpisów dokonali notariusze. Nie sposób podzielić również twierdzenia, że istnieje ryzyko, że w tym samym dniu różne podmioty zawierały umowy przelewu wierzytelności, z których następnie sporządzane były wyciągi, skoro w poświadczeniu podpisów każdorazowo oprócz daty zawartych umów wskazano również „tytuł” przedmiotowych umów. Ponadto, jak się wydaje, uwadze Sądu Rejonowego umknęło, iż kolejne strony wyciągów, poświadczonych z resztą za zgodność z oryginałem przez profesjonalnego pełnomocnika, zawierają numerację kart, co również uwiarygodnia twierdzenia wnioskodawcy, iż notarialne poświadczenia podpisów dotyczą konkretnych, przedłożonych wraz z nimi umów.

Na marginesie zauważenia wymaga, że za nie stosowaniem zasad nadmiernego formalizmu procesowego w analogicznych sprawach opowiedział się również Sąd Najwyższy w uchwale z 13 maja 2015 r. sygn. akt III CZP 15/15 (publ. Biuletyn SN rok 2015, Nr 5). Ubocznie zauważyć także należy, że w razie powzięcia wątpliwości przez Sąd Rejonowy co do autentyczności, czy też zupełności przedłożonych dokumentów przedwczesnym wydaje się oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, bez jakiegokolwiek wezwania wnioskodawcy o wyjaśnienie, bądź przedłożenie czytelnej dla Sądu wersji załączonych do wniosku dokumentów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 386 § l k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzec jak w punkcie I. sentencji. W myśl generalnej zasady cesja wierzytelności dokonana na podstawie art. 509 k.c. nie powoduje zmiany zobowiązania a co istotne nie może pogorszyć sytuacji dłużnika. Dłużnik dalej ma zatem obowiązek świadczenia tylko tego, do czego był zobowiązany w stosunku do zbywcy (H. Ciepła (w:) Komentarz do kodeksu cywilnego, wyd. Lexis Nexis s. 587; B. Łubkowski (w:) Kodeks cywilny – komentarz, t.

II, Warszawa 1972, s. 1220). Z tej przyczyny w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw do obciążania dłużniczki kosztami kolejnego postępowania klauzulowego. Tym samym zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie z uwagi na zbycie wierzytelności oraz fakt, że dłużniczka zobowiązana została już do poniesienia kosztów postępowania klauzulowego (postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 września 2015 r. wydane w sprawie (...)) o kosztach sądowych zarówno postępowania I, jak i II instancyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. S.S.O.

Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski