Court quashes traffic fine due to reasonable doubt regarding driver identity based on witness testimony.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Wałbrzych initially convicted the defendant of speeding and fined him 300 zloty. On appeal, the defendant argued he was not the driver, claiming his son was, and the Higher Regional Court in Świdnica found reasonable doubts based on the defendant's first-time appearance and photographic evidence. Consequently, the court quashed the first-instance verdict and remanded the case for retrial to clarify the actual driver.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92a kw; Art. 20 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym: A criminal conviction for a traffic violation must be based on clear evidence of the offender's identity; if reasonable doubts exist regarding who was driving the vehicle, the verdict must be quashed and the case remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 795/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Sylwana Wirth Protokolant: Ewa Ślemp po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. sprawy M. W. syna Z. i W. z domu C. (...) roku w W. z art. 92a kw w zw. z art. 20 ust. 1 prawo o ruchu drogowym na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 6 sierpnia 2015 r. sygnatura akt III W 131/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 795/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu uznał obwinionego M. W. za winnego tego, że w dniu 28 marca 2014 r. W. na ulicy (...), o godzinie 20:01, kierując pojazdem marki O. o numerze rejestracyjnym (...), nie dostosował się do znaku B-33 „ograniczenie prędkości do 40 km/h” prowadząc pojazd z prędkością 64 km/h przekraczając dozwolona prędkość o 24 km/h, to jest wykroczenia z art. 92 a kw i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych. Orzekł Sąd ponadto o kosztach sądowych. Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacja własną obwinionego, który podniósł zarzut błędnych ustaleń faktycznych , polegających na przyjęciu, ze jest on sprawca przedmiotowego wykroczenia , podczas gdy w rzeczywistości tonie on prowadził pojazd a inna osoba, podobna do niego. Podnosząc ten zarzut, obwiniony wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionego skutkowała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Co prawda z treści środka odwoławczego nie wynika kto miał prowadzić przedmiotowy pojazd - obwiniony tego nie wskazał, jednakże obecny na rozprawie odwoławczej, skarżący podał (po raz pierwszy w tym postępowaniu), że samochód prowadził jego syn P. W. i to jego wizerunek utrwalony został przez urządzenie rejestrujące w dniu 28 marca 2014 roku (k.3). Porównanie osoby obwinionego obecnego na sali rozpraw z fotografią jak w raporcie (k.3), oraz treść oświadczenia złożonego przez tegoż nasunęło uzasadnione wątpliwości co do osoby kierującego, a tym samym co do ukaranego obwinionego i jego sprawstwa.
W tym stanie rzeczy wątpliwa jest także podstawa faktyczna wyroku i jego trafności oraz zasadność. Z tego względu orzeczenie podlegało uchyleniu a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy wezwie na rozprawę obwinionego oraz jego syna P. W., celem wyjaśnienia spornej kwestii i celem wyjaśnienia prawdy, co do osoby kierującej pojazdem. Zależnie od ustaleń, sąd rozważy zawiadomienie właściwego organu o ewentualnym sprawcy wykroczenia, bacząc na termin przedawnienia jego karalności.