Legislator Case Law & Legislation
III RC 455/12 AI generated

Court grants partial alimony to ex-wife based on career disruption and unequal marital labor division.

Case Number III RC 455/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for full alimony but granted a reduced monthly payment of 200 PLN. The plaintiff argued she was unable to work due to her husband's abuse and domestic responsibilities, while the defendant claimed she was young and capable of employment. The court ruled that the plaintiff's long-term career interruption and the husband's prior role as the primary earner justified some support, though she must actively seek work.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o alimentach; Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Ustawa z dnia 17 marca 2001 r. – Kodeks postępowania cywilnego; The court established that a spouse who was primarily responsible for household duties and child-rearing during marriage may claim alimony if they lack current income and face genuine difficulties in re-entering the workforce, provided they demonstrate active efforts to find employment.

Keywords

AI generated
alimony award marital labor division career interruption financial insufficiency employment obligations civil procedure costs partial support

Cited Legislation

AI generated
art. 100 kpc
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu wydano w oparciu o art. 100 kpc.
art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
O nieuiszczonych kosztach sądowych orzeczono stosownie do treści art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
art. 333 § 1 punkt 1 kpc
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 punkt 1 kpc.

Cited Case Law

AI generated
III CRN 55/75
Stan niedostatku zachodzi wtedy, gdy uprawniony nie ma możliwości zarobkowych i majątkowych pozwalających na pełne zaspokojenie jego usprawiedliwionych potrzeb ( tak orzeczenie SN z dnia 19 maja 1975 r., III CRN 55/75).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III RC 455/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2013r. Sąd Rejonowy w Złotoryi III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Tomasz Popiel Protokolant : Mariusz Rogulski po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 roku w Złotoryi na rozprawie sprawy z powództwa E. M. przeciwko M. M. (1) o alimenty I. zasądza alimenty od pozwanego M. M. (1) na rzecz powódki E. M. w kwocie po 200 (dwieście) złotych miesięcznie, płatne do rąk powódki E. M. z góry do 15 – go dnia każdego kolejnego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 11 grudnia 2012 roku, II. dalej idące powództwo oddala, III. koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi, IV. nakazuje pozwanemu uiścić na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Złotoryi) kwotę 120 złotych tytułem kosztów sądowych i 6 złotych za klauzulę wykonalności, V. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 11 grudnia 2012 roku powódka E. M. domagała się zasądzenia alimentów od pozwanego M. M. (1) w kwocie po 1.000 złotych miesięcznie, poczynając od sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu podała, iż domaga się alimentów od byłego męża, albowiem pozwany znęcał się nad nią w trakcie trwania małżeństwa. Nadto, przez pozwanego nie mogła realizować się zawodowo. Pozwany M. M. (1) wniósł o oddalenie powództwa. W odpowiedzi na pozew podał, iż powódka nie wykazała żadnych okoliczności wskazujących na swój niedostatek.

Zdaniem pozwanego, E. M. jest osobą stosunkowo młodą. Jest sprawna sprawa fizycznie i dlatego zobowiązana jest do podjęcia starań o zatrudnienie i uzyskanie własnych dochodów. Ponadto, sytuacja finansowa pozwanego nie jest najlepsza. M. M. (1) nie pracuje. Jest zarejestrowany jako bezrobotny i utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 23 października 2012 r. w sprawie I RC 1062/12 rozwiązano małżeństwo E. M. i M. M. (1) przez rozwód bez orzekanie o winie.

W wyroku rozwodowym zasądzono również alimenty od pozwanego na rzecz wspólnego dziecka stron S. M. w kwocie po 600 złotych miesięcznie. W trakcie trwania małżeństwa M. M. (1) pracował zawodowo i utrzymywał rodzinę, natomiast E. M. zajmowała się domem i wychowaniem dziecka. Dowód : akta Sądu Okręgowego w Legnicy I RC 1062/12 Powódka E. M. ma 42 lata. Z zawodu jest malarzem – tapeciarzem. Po rozwodzie nie zawarła ponownie związku małżeńskiego. Obecnie wraz z dzieckiem stron zamieszkuje u swojej matki w C.. Nie partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania.

Chciałaby przekazywać matce kwotę 200 złotych miesięcznie. Jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej. Powódka jest zdrowa i otwarta na propozycję pracy. Miesięczne potrzeby powódki wynoszą około 1.000 złotych. Dowód : - zaświadczenie PUP w C. k. 85 - zaświadczenie MOPS w C. k. 86 - przesłuchanie powódki k. 87 Pozwany M. M. (1) ma 43 lata. Z zawodu jest elektromechanikiem. Mieszka w mieszkaniu komunalnym. Czynsz za mieszkanie wynosi 100 złotych miesięcznie.

Opłaty za media wynoszą pozwanego około 140 złotych miesięcznie. Na opał pozwany wyda około 500 – 600 złotych rocznie. Jest zarejestrowany jako bezrobotny i otrzymywał zasiłek w wysokości po 550 złotych netto miesięcznie. Obecnie pracuje dorywczo przywożąc złom z Niemiec i uzyskuje dochód z jego sprzedaży w wysokości około 1.000- 1.200 złotych miesięcznie. Wcześniej z tego tytułu potrafił zarobić około 3.000 złotych miesięcznie. W 2010 r. pozwany pracował jako kierowca i monter stolarki okiennej i zarabiał 1.680 złotych miesięcznie.

Dowód : - zaświadczenie PUP w C. k. 29 - zeznania świadka D. K. k. 74-75 - zeznania świadka R. K. k. 75 - przesłuchanie pozwanego k. 87-88

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo E. M. zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z art. 60 § 1 kro małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Stan niedostatku zachodzi wtedy, gdy uprawniony nie ma możliwości zarobkowych i majątkowych pozwalających na pełne zaspokojenie jego usprawiedliwionych potrzeb ( tak orzeczenie SN z dnia 19 maja 1975 r., III CRN 55/75).

Zaspokojenie potrzeb każdego człowieka powinno nastąpić przede wszystkim z jego własnych środków. Dotyczy to dochodów z pracy, z majątku, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Za znajdujące się w niedostatku zatem należy uważać osoby, które nie mogą własnymi silami zaspokoić usprawiedliwionych potrzeb, nie posiadają własnych środków w postaci wynagrodzenia za pracę, emerytury, renty ani też dochodów z własnego majątku. Powódka E. M. poza świadczeniami otrzymywanymi z pomocy społecznej nie posiada żadnych innych dochodów.

Wynika to głównie z faktu, iż przez wiele lat zajmowała się domem i wychowaniem córki. Obecnie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy i poszukuje pracy. Biorąc pod uwagę brak doświadczenia zawodowego oraz długi okres pozostawania bez pracy należy uznać, że powódka może mieć faktyczne trudności w znalezieniu zatrudnienia. Zatem – w ocenie Sądu- powódka nie ma obecnie możliwości na pełne zaspokojenie potrzeb i pozostaje w stanie niedostatku. Sąd nie dał wiary twierdzeniom pozwanego, iż w trakcie trwania małżeństwa wielokrotnie namawiał powódkę do podjęcia zatrudnienia.

Z akt rozwodowych jednoznacznie wynikało, iż to M. M. (1) pracował zawodowo i utrzymywał rodzinę, natomiast E. M. zajmowała się domem i wychowaniem dziecka. Taki model podziału obowiązków w rodzinie przyjęły strony i obecnie pozwany nie może wymagać, że powódka od razu znajdzie zatrudnienie, które pozwoli jej na zaspokojenie wszystkich swoich potrzeb. Zdaniem Sądu, powódka E. M. nie wykorzystuje jednak w pełni swoich możliwości zarobkowych. Mimo powyżej opisanych trudności posiada obiektywne możliwości w tym zakresie. Jest osobą stosunkowo młodą i zdrową.

Powinna wykazać się większym zaangażowaniem w poszukiwaniu pracy, niż tylko zarejestrowanie się w Powiatowym Urzędzie Pracy. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, iż roszczenie powódki jest słuszne co do zasady i Sąd uwzględnił je do kwoty po 200 złotych miesięcznie. Niniejsza kwota odpowiada wysokości świadczeń, w której powódka chciałaby partycypować w kosztach utrzymania mieszkania mamy, u której zamieszkuje wraz z córką. W pozostałym zakresie E. M. powinna wykorzystać swoje możliwości i uzyskać dochód, który pozwoli jej na realizację pozostałych potrzeb.

Zdaniem Sądu, możliwości zarobkowe pozwanego M. M. (1) pozwolą mu na łożenie alimentów na rzecz powódki E. M. w zasądzonej kwocie. Obecnie utrzymuje się on prac dorywczych. Łączna suma dochodów pozwanego wynosi 1.000 -1.200 złotych. W ocenie Sądu, biorąc jednak pod uwagę dotychczasowe doświadczenie zawodowe pozwanego należy uznać, że jego możliwości zarobkowe mieszczą się między kwotą 2.000 złotych, a kwotą 3.000 złotych miesięcznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Sąd zasądził alimenty od dnia wniesienia powództwa, gdyż powódka w żaden sposób nie wykazała, iż pozostały niezaspokojone jej potrzeby za okres poprzedzający dzień wniesienia pozwu. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu wydano w oparciu o art. 100 kpc. O nieuiszczonych kosztach sądowych orzeczono stosownie do treści art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Pozwany jako, że przegrał sprawę częściowo zobowiązany był uiścić na rzecz Skarbu Państwa część kosztów sądowych, od których powódka była ustawowo zwolniona.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 punkt 1 kpc.