Court convicted driver of speeding, rejecting defense claims regarding speed measurement device legality.

Sygnatura akt II W 519/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w II Wydział Karny w K. w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Patryk Pietrzak Protokolant: st. sekretarz sądowy Regina Jasińska po rozpoznaniu w dniu 17-09-2015 r. , 24-09-2015 r. 10-12-2015 r. i 03-03-2016 r. sprawy T. W. s. Z. i U. zd. Z. ur. (...) w P. obwinionego o to, że: w dniu 20 marca 2015 roku o godz. 16:20 w miejscowości H., kierując pojazdem marki H. (...) o numerze rejestracyjnym (...), jechał z prędkością 87 km/h, tym samym przekroczył dopuszczalną prędkość o 37 km/h, gdzie ograniczenie prędkości wynosi 50 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a k.w.

1. Obwinionego T. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyżej opisanego tj. wykroczenia z art. 92a k.w. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę grzywny w kwocie 350,00 zł.

2. Na podstawie art. 118 § 1 kpsw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 135,00 zł. (-) P. P. Sygn. akt W 519/15

UZASADNIENIE

W dniu 20 III 2015 o godzinie 16.20 w miejscowości H. W. kierując samochodem marki H. (...) o numerze rejestracyjnym (...) ,jechał z prędkością 87 km/h , przekraczając tym samym dopuszczalną prędkość o 37 km/h - przy dozwolonej prędkości 50 km/h. Funkcjonariusz Policji J. S. (1) zarejestrował w/w wykroczenie przy użyciu urządzenia (...) , wobec czego tarczą do zatrzymywania pojazdów , wydał polecenie obwinionemu do zatrzymania się. Kierowca zaczął gwałtownie hamować , aż zapaliły się światła alarmowe w w/w aucie. Następnie J.

S. (1) podszedł do T. W. przedstawił mu dokonany pomiar , wskazując przy tym czas od jego dokonania – 30 sekund i odległość – 185,3 metra. Funkcjonariusz poinformował także obwinionego o nałożeniu mandatu karnego w kwocie 200 zł i 6 punktów karnych. Obwiniony oświadczył , że to zbyt dużo i mandat przyjmie , jeśli policjant wypisze mu 50 zł , bez punktów karnych. Nadto dodał , że jest pracownikiem kancelarii komorniczej i zna wszystkie prawa oraz winien zostać pouczony o prawie odmowy przyjęcia mandatu , który usiłuje się mu wcisnąć na siłę.

Obwiniony skorzystał wobec tego z w/w prawa i zażądał okazania mu tabliczki znamionowej w/w urządzenia , której zrobił zdjęcie telefonem komórkowym. / zeznania J. S. k 13-14 B. K. k 21 notatka urzędowa k 1 / W chwili zatrzymania obwiniony jechał sam w swoim aucie. Przed nim ,ani za nim nie poruszały się inne pojazdy. Natężenie ruchu było małe. W/w urządzenie do pomiaru prędkości miało w dniu zdarzenia niezbędne świadectwa legalizacji pierwotnej i ponownej oraz zostało wcześniej zatwierdzone w trybie decyzji administracyjnej przez Prezesa Głównego Urzędu Miar.

Nadto posiadało certyfikat kalibracji. / zeznania J. S. k 13-14 B. K. k 21 świadectwa legalizacji oraz dokumentacja techniczna k 2 ; 24 / Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że zdarzenie miało miejsce w miejscowości N. ,a nie H.. Nadto w/w podniósł , że w/w urządzenie nie spełniało wymogów identyfikacji pojazdów , o której mowa w§10 ust.1 pkt 1 Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 listopada 2007 w sprawie wymagań , którym winny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego , albowiem z dołączonych do akt sprawy świadectw legalizacji oraz dokumentacji technicznej ( patrz k 2 oraz 24 ) wynikało jednoznacznie , że w dniu 20 marca 2015 w/w urządzenie spełniało wymogi Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2004 w sprawie wymagań , którym winny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych – jakie obowiązywało wówczas w chwili czynu.

Ze zgodnych i zbieżnych zeznań funkcjonariuszy Policji wynikało także jednoznacznie , że T. W. przekroczył wtedy dopuszczalną prędkość o 37 km/h w miejscowości H. , gdzie policjanci przeprowadzali wówczas kontrolę drogową. W chwili wykonywania pomiaru przez J. S. (1) , przed pojazdem obwinionego ,ani za nim nikt się także nie poruszał innym autem , albowiem natężenie ruchu było małe. W tym stanie rzeczy Sąd uznał , że T. W. swoim zachowaniem zrealizował w pełni znamiona zarzucanego mu czynu tj. wykroczenia z art. 92a kw.

Wymierzając obwinionemu karę 350 zł grzywny Sąd miał na uwadze nagminność tego typu wykroczeń popełnianych na terenie właściwości tutejszego Sądu oraz sytuację materialną obwinionego , który jest aplikantem komorniczym i zarabia 3000 zł. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 118 § 1 kpsw. Patryk Pietrzak