Court modifies sentence by removing prior conviction due to evidence error and statute of limitations. Appeal allowed.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the first-instance judgment by eliminating the defendant's prior conviction from the charge description due to insufficient evidence and the expiration of the probation period. The defense argued that the lack of records from the previous court violated procedural rights, while the prosecution maintained the original facts. The court ruled that the prior conviction had legally extinguished under the statute of limitations, necessitating a reclassification of the offense and a lighter sentence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 366 § 1 k.p.k.; Art. 452 § 2 k.p.k.; Art. 76 § 1, 2 k.k.: Where a prior conviction is erroneously cited due to insufficient evidence and has subsequently extinguished by law, the appellate court must correct the factual findings and reclassify the offense to the lesser statutory provision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX Ka 955/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Sajtyna Protokolant: st.sekr.sądowy Dorota Ziółkowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Andrzeja Hojnowskiego po rozpoznaniu w dniach 3 września 2013roku i 10 października 2013 roku sprawy Ł. B. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 marca 2013 roku sygn. akt II K 116/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1. eliminuje z opisu czynu przypisanego oskarżonemu sformułowanie „będąc wcześniej prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Zabrzu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w sprawie sygn. akt VII K 1609/07”, czyn oskarżonego kwalifikuje jako przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;
2. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;
3. na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. orzeka od oskarżonego grzywnę w ilości 30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty za obie instancje i wydatków postępowania odwoławczego. IX Ka 955/13
UZASADNIENIE
Ł. B. został oskarżony o to, że: w dniu 8 stycznia 2013 roku w K. znajdując się w stanie nietrzeźwości (wynik I badania 0,53 mg/dm3 wynik II badania 0,52 mg/dm3 alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu) prowadził pojazd marki C. o nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc wcześniej prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Zabrzu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości wyrokiem w sprawie sygn. akt VII K 1609/07 tj. o przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 27 marca 2013r. w sprawie sygn. akt II K 116/13 orzekł, co następuje:
I. uznał oskarżonego Ł. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, stanowiącego przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego Ł. B. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat; III. na podstawie art. 49 § 2 k.k. zasądził od oskarżonego Ł. B. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 50 złotych tytułem świadczenia pieniężnego;
IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego Ł. B. od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Powyższy wyrok zaskarżył w całości na korzyść oskarżonego jego obrońca zarzucając: - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, związanych z wcześniejszą karalnością oskarżonego, co doprowadziło do wadliwej kwalifikacji prawnej czynu; - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 178a § 4 poprzez błędne jego zastosowanie, wynikające z przyjęcia, iż oskarżony czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karany za czyn podobny wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu, podczas, gdy nastąpiło zatarcie skazania co do tego czynu; - rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 53 § 2 k.k. poprzez uwzględnienie jako okoliczność obciążającą uprzednią karalność oskarżonego, podczas, gdy nastąpiło zatarcie skazania co do tego czynu.
Z ostrożności procesowej na podstawie art. 438 § 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: - rażącą surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary, a to 3 miesięcy pozbawienia wolności – bez warunkowego zawieszenia jej wykonania i wnosił o : - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu sformułowania „będąc wcześniej prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Zabrzu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w sprawie sygn. akt VII K 1609/07”, wyeliminowanie z podstawy skazania art. 178a § 4 k.k. i wskazanie jako podstawy wymiaru kary art. 178a § 1 k.k. i na podstawie tego przepisu wymierzenie oskarżonemu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ewentualnie o : - uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji ewentualnie o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie kary i wymierzenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie, a podniesiony w niej zarzut obrazy art. 366 § 1 k.p.k. okazał się zasadny, co w konsekwencji doprowadziło do stwierdzenia błędu w ustaleniach faktycznych, mającego istotny wpływ na treść wyroku. Słusznie podnosi apelujący, iż materiał dowodowy zebrany w niniejszej sprawie, a dotyczący kwestii ewentualnego zatarcia skazania przed Sądem Rejonowym w Zabrzu, budził wątpliwości i był niewystarczający do poczynienia kategorycznych ustaleń. Trafnie obrońca oskarżonego podnosił, iż koniecznym było przeprowadzenie dowodu z akt głównych i wykonawczych Sądu Rejonowego w Zabrzu sygn.
VII K 1609/07, co winno nastąpić z urzędu w trybie art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. Stwierdzenie powyższego uchybienia, co do zasady winno skutkować uchyleniem wyroku do ponownego rozpoznania, albowiem Sąd Odwoławczy nie prowadzi postępowania, co do istoty sprawy (art. 452 § 1 k.p.k.), niemniej jednak dla przyśpieszenia postępowania w celu naprawienia powyższego błędu Sąd Okręgowy w trybie art. 452 § 2 k.p.k. uznał za dopuszczalne uzupełnienie postępowania dowodowego w niezbędnym zakresie. W oparciu o akta sprawy sygn.
VII K 1609/07 Sądu Rejonowego w Zabrzu i dołączone do nich akta dozoru D 775/08 Sąd Okręgowy ustalił, iż Ł. B. skazany tamtym wyrokiem wykonał wszystkie nałożone na niego obowiązki, a mianowicie w dniu 13.07.2012 r. zapłacił grzywnę (k. 71 i k. 79v akt VII K 1609/07 SR w Zabrzu) oraz w dniu 12.03.2009 r. zapłacił świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych (k. 12 akt D 775/08). Upłynął okres orzeczonego środka karnego w dniu 24 listopada 2011 r. Jednocześnie wobec upływu okresu próby i 6 miesięcznego okresu po jego zakończeniu, który nastąpił w dniu 28 września 2011 r. skazanie przedmiotowym wyrokiem uległo zatarciu z mocy prawa (art. 76 § 1 i 2 k.k.).
Tak, więc zarówno w dacie czynu, jak i co istotniejsze w dacie wyrokowania oskarżony nie był uprzednio karany za przestępstwo wymienione w art. 178a § 4 k.k., a ustalenia poczynione w tym przedmiocie przez sąd meriti były błędne. Koniecznym, więc stało się wyeliminowanie z opisu czynu sformułowania dotyczącego uprzedniej karalności oskarżonego i zakwalifikowanie czynu z art. 178a § 1 k.k. Konsekwencją było orzeczenie nowej, łagodniejszej kary pozbawienia wolności i jej warunkowe zawieszenie wykonania na okres próby 3 lat. Oczywistym, bowiem jest, że w sytuacji odmiennej kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego istnieją pełne podstawy do uznania wystąpienia przesłanek z art. 69 § 1 i 2 k.k. Dla wzmocnienia faktycznej dolegliwości represji zasadne było orzeczenie grzywny w oparciu o art. 71 § 1 k.k. w ilości 30 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki w minimalnej kwocie 10 złotych.
W pozostałym zakresie brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 456 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku. /SSO Krzysztof Sajtyna/