Legislator Case Law & Legislation
II Cz 212/16 AI generated

Appeal dismissed; regional court secured grandparent visitation as temporary measure without expert opinion needed.

Case Number II Cz 212/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal filed by the child's mother against the regional court's order establishing temporary visitation rights for the grandparents. The lower court granted these contacts on Saturdays at the grandparents' residence to facilitate the gradual rebuilding of the relationship without disrupting the child's life. The appellate court upheld this decision, noting that the limited duration and location were appropriate given the existing family conflict and the child's prior positive experiences with the grandparents.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 k.p.c.; Art. 730 § 1 k.p.c.; Art. 113 § 1 k.r.o.: In proceedings concerning the establishment of contact rights, a temporary security measure may be granted without an expert opinion if the parties' positions and the specific circumstances allow for a reasoned assessment of the child's best interests, particularly when the measure aims to gradually restore family bonds.

Keywords

AI generated
temporary visitation rights grandparent contact child's best interests expert opinion necessity family conflict impact procedural security measure appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 k.p.c.
z art. 233 k.p.c. przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) w K., naruszenie art.
Art. 730 § 1 k.p.c.
przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) w K., naruszenie art. 730 1 § 3 k.p.c.
Art. 113 § 1 k.r.o.
art. 113 § 1 k.r.o. przez jego błędne zastosowanie.
Art. 385 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 278 § 1 k.p.c
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 278 § 1 k.p.c.
art. 233 k.p.c
art. 113 § 1 k.r.o
Mając na uwadze powyższe okoliczności nie sposób również uznać za zasadne zarzutów, iż Sąd Rejonowy zaskarżonym orzeczeniem naruszył dyspozycję art. 113 § 1 k.r.o.
art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c
W przypadku wydawania orzeczeń o kontaktach Sąd może w szczególności unormować prawa i obowiązki uczestników postępowania na czas trwania postępowania (art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 212/16 POSTANOWIENIE K., dnia 17 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S.S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. J. i T. J. z udziałem M. R. i M. J. o ustalenie kontaktów z małoletnim A. J. w przedmiocie zażalenia uczestniczki postępowania M. R. na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt III Nsm 570/15 postanawia: oddalić zażalenie. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 212/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim udzielił zabezpieczenia wnioskodawcom G. J. i T. J. ustalając na czas trwania postępowania ich kontakty z małoletnim wnukiem A. J. w każdą sobotę w godzinach od 13.00 do 16.00 w miejscu zamieszkania wnioskodawców ustalając również, że to wnioskodawcy będą zabierać małoletniego z jego miejsca zamieszkania i przywozić go do domu po zakończonych spotkaniach. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że nie przesądzając ostatecznej zasadności żądań wyrażonych we wniosku wszczynającym niniejszą sprawę, na podstawie dotychczas zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz z uwagi na dotychczasowe zaburzenie kontaktów zasadnym było udzielenie zabezpieczenia i zapewnienie kontaktów wnioskodawców z małoletnim wnukiem.

Wnioskodawcy ostatni raz widzieli wnuka w lipcu 2015 r. a zaprzestanie dalszych spotkań nastąpiło z uwagi na brak odpowiedniego porozumienia pomiędzy matką małoletniego a wnioskodawcami. W ocenie Sądu Rejonowego zgodnym z dobrem dziecka i jego prawidłowym rozwojem oraz istotnym w obliczu rozstania się rodziców chłopca jest utrzymywanie regularnych kontaktów z dziadkami. Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż częściowo uwzględnił stanowisko uczestniczki postępowania ustalając kontakty raz w tygodniu w soboty w godzinach od 13.00 do 16.00.

W ocenie Sądu Rejonowego tak ograniczony zakres kontaktów na czas trwania postępowania pozwoli odbudować prawidłową relację wnioskodawców z wnukiem i nie spowoduje zbyt gwałtownych zmian w życiu małoletniego. Sąd I instancji zauważył przy tym, że małoletni bywał już wielokrotnie u dziadków, a konflikt zaistniały między matką małoletniego, jej obecnym partnerem a wnioskodawcami mógłby być odczuwalny dla dziecka gdyby spotkania miały miejsce w miejscu zamieszkania chłopca, w obecności matki i jej partnera. Z tej przyczyny Sąd Rejonowy jako miejsce wykonania kontaktów ustalił miejsce zamieszkania wnioskodawców.

Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła uczestniczka postępowania M. R. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 278 § 1 k.p.c. w zw. z art. 233 k.p.c. przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) w K., naruszenie art. 730 1 § 3 k.p.c. poprzez nie uwzględnienie dobra małoletniego A. J. a także naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 113 § 1 k.r.o. przez jego błędne zastosowanie. W oparciu o te zarzuty skarżąca domagała się zmiany zaskarżonego postanowienia przez ustalenie kontaktów w co drugą sobotę miesiąca w godzinach od 13.00 do 16.00 w miejscu zamieszkania małoletniego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni. W przypadku wydawania orzeczeń o kontaktach Sąd może w szczególności unormować prawa i obowiązki uczestników postępowania na czas trwania postępowania (art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c.). Analizując zarzuty zażalenia uznać należy, iż stanowią one jedynie dowolną polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że uczestniczka postępowania w toku niniejszego postępowania nie kwestionowała dotąd, iż uregulowanie kontaktów małoletniego A. J. z dziadkami może być niezgodne z jego dobrem. W konsekwencji uczestniczka postępowania wystąpiła o przeprowadzenie dowodu z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) w K. jedynie w braku porozumienia między stronami co do okoliczności w jaki sposób powinny zostać uregulowane kontakty wnioskodawców z małoletnim A.. Nie ulega wątpliwości, że na obecnym etapie postępowania, z uwagi na stanowisko uczestniczki postępowania oraz wnioskodawców i ich spójne deklaracje co do woli uregulowania kontaktów a nadto zgodne stanowisko, w którym wskazywano na dotychczasowe więzi łączące małoletniego z dziadkami nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z opinii Opiniodawczego Zespołu (...) w K. celem rozpoznania wniosku o udzielenie zabezpieczenia.

Tym bardziej, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia ze swej istoty powinien zostać rozpoznany bezzwłocznie (art. 737 k.p.c.). Sąd Rejonowy w toku rozprawy w dniu 16 lutego 2016 r. bardzo szczegółowo ustalił stanowisko stron, sytuację rodzinną małoletniego i etap jego rozwoju oraz wzajemne relacje uczestniczki postępowania, jej obecnego partnera z wnioskodawcami, która to okoliczność okazała się istotna dla oceny czy współuczestniczenie tych osób w kontaktach z małoletnim sprzyjać będzie głównemu ich celowi, jakim jest odbudowanie relacji między wnioskodawcami a małoletnim.

W odpowiedzi na wniosek oraz w toku rozprawy uczestniczka postępowania zaproponowała aby kontakty małoletniego z dziadkami odbywały się w soboty lub w niedziele w godzinach 13.00 do 18.00. W tym w szczególności w toku rozprawy w dniu 16 lutego 2016 r. uczestniczka postępowania nie kwestionowała ustalenia spotkań na każdą sobotę. W ocenie Sądu Okręgowego z uwagi na fakt, że kontakty zostały ustalone jedynie na 3 godziny w tygodniu nie sposób zgodzić się z twierdzeniem zażalenia, iż ich wymiar ograniczać będzie małoletniemu możliwość spędzenia czasu z dziadkami od strony matki czy z też samą matką.

Podzielić przy tym należy stanowisko Sądu Rejonowego, iż tak krótkotrwałe spotkania pozwolą na stopniowe, łagodne i bez nagłej ingerencji w sytuację życiową dziecka odbudowanie relacji między wnioskodawcami i małoletnim A. J.. W zakresie miejsca kontaktów podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że skoro małoletni do czasu zaistnienia konfliktu między jego rodzicami często, regularnie i w wymiarze zdecydowanie większym niż ustalony na potrzeby niniejszego postępowania spędzał czasu u wnioskodawców. Miało to miejsce również bez udziału rodziców małoletniego, stąd nie ma wątpliwości, że kontakty poza jego miejsce zamieszkania chłopca nie są sprzeczne z jego dobrem.

Twierdzenia te uznać należy za zasadne tym bardziej, że to właśnie w miejscu zamieszkania dziecka obiektywnie bardziej prawdopodobne jest zaistnienie niekorzystnych dla jego dobra sytuacji wynikających z niekwestionowanego konfliktu i urazów między wnioskodawcami a matką chłopca i jej obecnym partnerem. Mając na uwadze powyższe okoliczności nie sposób również uznać za zasadne zarzutów, iż Sąd Rejonowy zaskarżonym orzeczeniem naruszył dyspozycję art. 113 § 1 k.r.o. oraz art. 730 1 § 3 k.p.c. i nie uwzględnił dobra dziecka.

Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski