Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2282/15 AI generated

Social security court dismissed pension claim due to failure to prove 15 years of special conditions employment.

Case Number VIII U 2282/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the applicant's appeal against the Social Security Institute's refusal to grant early retirement based on insufficient proof of fifteen years of work in special conditions. While the applicant argued that specific periods of driving heavy trucks and distribution roles constituted special conditions, the court found the documentation for these periods incomplete or non-compliant with statutory requirements. Consequently, the court determined that the applicant failed to meet the mandatory duration threshold, resulting in the rejection of the pension claim.

Legislator headnote

AI generated

§ 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.; Work in special conditions requires continuous full-time performance on a specific post listed in the regulation; failure to provide valid documentation for the required duration results in denial of early retirement benefits.

Keywords

AI generated
early retirement pension special conditions employment heavy truck driving social security benefits evidence of work duration administrative appeal continuous full-time work

Cited Legislation

AI generated
§ 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 § 14 k.p.c.
W konsekwencji na podstawie art. 477 14 § 1 kpc Sąd Okręgowy odwołanie jako bezzasadne oddalił.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2000 r., sygn. II UKN 39/00
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. II UK 199/08
I UK 107/11
Supreme Court dismissed early retirement claim due to insufficient special working conditions duration and invalid internal certificate.
II UK 25/12
II UK 25/12 legalis 304164, z dnia 16 listopada 2010 r.
I UK 124/10
Supreme Court quashes social security court ruling on early retirement eligibility due to incorrect regulation citation and factual error.
II UK 199/08
( tak: wyrok Sądu Najwyższego 2009-02-10, II UK 199/08, L.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2282/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 lipca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił B. N. prawa do emerytury na tej podstawie, że na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Organ rentowy uznał wnioskodawcy za udokumentowany okres zatrudnienia w warunkach szczególnych w wymiarze 1 roku, 7 miesięcy i 22 dni. Jako pracę w warunkach szczególnych organ rentowy uwzględnił okres od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. Jako pracy w warunkach szczególnych Zakład nie uwzględnił okresów zatrudnienia w (...) Zakładach Radiowych od 6 lutego 1978 r. do 31 maja 1985 r. oraz w Zakładach (...) od 14 września 1989 r. do 28 lipca 1994 r., gdyż nie zostały prawidłowo wystawione świadectwa pracy w warunkach szczególnych.

Przedłożone świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 15 kwietnia 1983 r. nie zawiera pieczątki nagłówkowej oraz informacji do kiedy była wykonywana praca w warunkach szczególnych, ponadto wskazane w tym świadectwie i przedłożonych angażach stanowisko „kierowca” nie jest jednoznaczne ze stanowiskiem kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony wymienionym w załączniku do resortowego zarządzenia, a z dokumentacji (angaży) nie wynika marka samochodu i jego ładowność. /decyzja k. 57/58 akt emerytalnych/.

W dniu 10 sierpnia 2015 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę i przyznanie emerytury. Wniósł o zaliczenie do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zakwestionowanych okresów zatrudnienia. W uzasadnieniu odwołania wskazał, iż pierwszą w życiu pracę podjął w dniu 21 grudnia 1971 r. w (...) Zakładach (...) na stanowisku tokarza, i świadczył ją do momentu powołania go do odbycia zasadniczej służby wojskowej tj. do 26 stycznia 1976 r. Podał, że w toku odbywania służby wojskowej w okresie od 26 stycznia do 31 marca 1976 r. ukończył kurs kierowców samochodów ciężarowych a po jego ukończeniu jeździł pojazdami typu rakietowozy (...)157, S. (...), sanitarką typu L..

Następnie po odbyciu służby wojskowej w dniu 6 lutego 1978 r. wrócił do pracy w (...) Zakładach (...) na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, na którym pracował do 31 maja 1985 r., choć to nie znajduje potwierdzenia w zachowanej dokumentacji osobowej z tego okresu zatrudnienia. Potwierdzenia pracy w warunkach szczególnych na tożsamym stanowisku pracy nie znajduje również w dokumentacji osobowej wnioskodawcy drugi sporny okres zatrudnienia od 14 września 1989 r. do 28 lipca 1994 r., mimo, że w zakładzie tym wnioskodawca woził w ramach 5 lub 6 zespołów towar do miast w całej Polsce tj.

G., G. i S., a w okresie wakacyjnym był oddelegowywany do pracy na koloniach zakładowych do dyspozycji kierownictwa kolonii oraz przywożenia i dowożenia uczestników kolonii na poszczególne turnusy co wykaże zeznaniami świadków. / odwołanie k. 2-3/. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wyjaśnił dodatkowo, że jako pracę w warunkach szczególnych organ rentowy uwzględnił okres zatrudnienia w Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w Ł. od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15.

Dodał też, że w przypadku drugiego spornego okresu zatrudnienia brak jest świadectwa pracy w warunkach szczególnych. / odpowiedź na odwołanie k. 4-4 odw./. Na rozprawie poprzedzającej wydanie orzeczenia wnioskodawca poparł odwołanie. Oświadczył, że wniósł o zaliczenie do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 16 września 1987 r. do 31 lipca 1989 r. w firmie (...) J. K. oraz w (...) Zakładach Radiowych od 6 lutego 1978 r. do 31 maja 1985 r. i w Zakładach (...) od 14 września 1989 r. do 28 lipca 1994 r., od 1 sierpnia 1994 r. do 15 września 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) w Ł. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. /protokół rozprawy k. 25-26, 28/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca B. N., urodzony (...), z wnioskiem o emeryturę wystąpił w dniu 15 czerwca 2015 r. Nie jest członkiem OFE. / wniosek k. 1-8 odw. akt emerytalnych/. Przed organem rentowym wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. udokumentował staż ubezpieczeniowy w wymiarze 26 lat, 7 miesięcy i 5 dni okresów składkowych i nieskładkowych / okoliczność bezsporna/. Organ rentowy uznał wnioskodawcy za udokumentowany okres zatrudnienia w warunkach szczególnych w wymiarze 1 roku, 7 miesięcy i 22 dni, to jest okres zatrudnienia w (...) spółce z o.o. w Ł. od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15. /decyzja k. 57/58, świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach k. 15/16 akt emerytalnych/.

Wnioskodawca posiada prawo jazdy kat. C, C+ E od dnia 13 października 1977 r., kat. D od dnia 7 listopada 1985 r., kat. D + E od dnia 1 lipca 1999 r., kat. T od dnia 13 października 1977 r. /bezsporne/ Od 21 grudnia 1971 r. do 31 maja 1985 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 31 maja 1985 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko tokarza (po uprzednim ukończeniu kursu (...) przyuczającego do zawodu tokarza) a ostatnio kierowcy / świadectwo pracy z 31.05.1985 r. koperta k. 17/.

Wnioskodawca jako tokarz pracował na tokarni, toczył elementy do adapterów z metalu i aluminium / zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:19:20 w zw. z e-protokół rozprawy z dnia 25 lutego 2016 r. 00:02:59/. W dniu 15 kwietnia 1983 r. powyższy pracodawca wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, w którym zaświadczono, że w okresie zatrudnienia w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. od 6 lutego 1978 r. do dnia wystawienia świadectwa (nie wskazano daty końcowej) wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na stanowisku kierowcy wymienionym w wykazie A Dziale VIII poz. 2 pkt. 5 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 18 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 kwietnia 1982 r. /świadectwo wykonywania pracy w warunkach z 15.04.1983 r. akta osobowe koperta k. 17 oraz k. 17/18 akt kapitałowych/.

W (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. wnioskodawca został zatrudniony od dnia 21 grudnia 1971 r. na podstawie umowy o pracę zawartej początkowo na okres próbny 7 dni a po jego upływie na czas nieokreślony na stanowisku przyuczonego do zawodu w ramach (...), w pełnym wymiarze czasu pracy. /umowa o pracę z 21.12.1971 r., zgłoszenie do (...) z 10.12.1971 r. akta osobowe koperta k. 17/. Zgodnie z zachowaną dokumentacją osobową w tym angażami i kwestionariuszem osobowym wnioskodawca zajmował kolejno stanowiska:- od dnia 1 września 1972 r. stanowisko przyuczonego tokarza;- od listopada 1973 r. stanowisko tokarza. /angaże z 1.09.1972 r., wypowiedzenie warunków płacy i pracy z 30.10.1973 r., karta obiegowa zmiany z 9.01.1976 r., kwestionariusz osobowy z 2.02.1978 r.

B. N. w trakcie zatrudnienia w wskazanym wyżej zakładzie pracy w okresie od dnia 26 stycznia 1976 roku do dnia 16 stycznia 1978 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową. Z pracy celem odbycia służby został zwolniony z dniem 24 stycznia 1978 roku. /karta obiegowa zmiany z 9.01.1976 r. akta osobowe koperta k. 17, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – k. 23/24 akt kapitałowych, kopia książeczki wojskowej – k. 69-72 akt kapitałowych/ W trakcie odbywania zasadniczej służby wojskowej w okresie od 26 stycznia do 1 kwietnia 1976 r. wnioskodawca ukończył przeszkolenie wojskowe – kurs kierowców samochodowych i uzyskał podstawowe kwalifikacje specjalistyczne w specjalności wojskowej nr 030 (korpusie osobowym, grupie wojsk samochodowych). /legitymacja specjalisty wojskowego koperta k. 18, kopia książeczki wojskowej – k. 69-72 akt kapitałowych/ W dniu 2 października 1977 r. w G. wydano wnioskodawcy legitymację odznaki brązowej „Wzorowy kierowca”, z której wynika, że wnioskodawca został wyróżniony tą odznaką. /legitymacja odznaki brązowej „Wzorowy kierowca” akta osobowe koperta k. 17/ Z legitymacji ubezpieczeniowej wnioskodawcy i zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 8 lutego 2002 r. wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w powyższym zakładzie pracy od dnia 21 grudnia 1971 r. na stanowisku kierowcy. /legitymacja ubezpieczeniowa akta osobowe koperta k. 17, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – k. 17/18 akt kapitałowych/ Wnioskodawca po odbyciu zasadniczej służby wojskowej z dniem 6 lutego 1978 r. roku powrócił do pracy w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. na stanowisko – kierowcy na czas nieokreślony z wynagrodzeniem według V grupy zaszeregowania oraz przyznano dodatek za rodzaj prowadzonego pojazdu i za wykonywanie czynności dodatkowych w formie dodatkowego zlecenia.

We wniosku w sprawie zatrudnienia pracownika z dnia 2 lutego 1978 r. wskazano, że odwołujący powinien zostać przyjęty na czas nieokreślony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego (posiada wymagane kwalifikacje w tym prawo jazdy C) /umowa o pracę z 6.02.1978 r., wniosek w sprawie zatrudnienia pracownika z 2.02.1978 r., umowa zlecenia z 6.02.1978 r., karta obiegowa zmiany z 2.02.1978 r. akta osobowe koperta k. 17, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – k. 17/18 akt kapitałowych/. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej skarżący otrzymywał angaże, w których wskazywano stanowisko kierowcy (ze wskazaniem grupy zaszeregowania według stawki godzinowej plus premia), z wyjątkiem angażu z dnia 18 stycznia 1980 roku, w którym wskazano stanowisko – kierowca samochodu ciężarowego (od dnia 1 stycznia 1980 r.) a kolejny angaż z dnia 2 września 1980 r. wskazuje już stanowisko kierowcy.

Nadto we wnioskach o ustalenie lub zmianę wynagrodzenia z dnia 2 maja 1979 r., 4 stycznia 1980 r. wnioskodawca był i zostanie zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego. /wnioski o ustalenie lub zmianę wynagrodzenia z 2.05.1978 r., 2.05.1979 r., 4.01.1980 r., 8.06.1981 r., angaże z 22.05.1979 r., 27.05.1978 r., 18.01.1980 r., 2.09.1980 r., 15.11.1980 r., 16.06.1981 r., 14.06.1983 r., umowy zlecenia z 1.08.1980 r., 1.12.1980 r., 1.05.1981 r., zawiadomienie o nowych warunkach płacowych z 15.08.1984 r. akta osobowe koperta k. 17, zeznania św.

A. R. e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:05:41 /. W dniu 20 lutego 1985 r. wnioskodawca złożył do pracodawcy (kierownika D. (...)) wniosek o rozwiązanie umowy o pracę z dniem 31 maja 1985 r. z zachowaniem 3-miesiecznego okresu wypowiedzenia. /wniosek z 20.02.1985 r. akta osobowe koperta k. 17/. W dniu 10 maja 1985 r. kierownik działu transportu złożył wniosek do wydziału kadr powyższego pracodawcy o wystawienia zaświadczenia stwierdzającego, że wnioskodawca był zatrudniony w powyższym zakładzie od dnia 6 lutego 1978 r. na stanowisku kierowcy samochodu (...).

Pod wnioskiem stwierdzono, że takowe zaświadczenie zostało wydane wnioskodawcy. /wniosek z 10.05.1985 r. akta osobowe koperta k. 17/ W Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w Ł. wnioskodawca był zatrudniony od 13 czerwca 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. początkowo na stanowisku kierowcy autobusu – ucznia a od 9 listopada 1985 r. na stanowisku kierowcy autobusowego. Okres zatrudnienia w tym zakładzie od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 został przez ZUS uwzględniony do stażu pracy w warunkach szczególnych. /świadectwo pracy – k. 7/8 akt kapitałowych/ W firmie (...) J.

K. wnioskodawca był zatrudniony od 16 września 1987 r. do 31 lipca 1989 r. na stanowisku pracownika fizycznego. /świadectwo pracy – k. 9/10 akt kapitałowych/ Od 14 września 1989 r. do 28 lipca 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 28 lipca 1994 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko kierowcy. / świadectwo pracy – k. 11/12 akt kapitałowych, zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – k. 21/22 akt kapitałowych, legitymacja ubezpieczeniowa akta osobowe koperta k. 17/ Wnioskodawca pracował w tym zakładzie jako kierowca ciężarówki z przyczepą / zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:19:20 w zw. z e-protokół rozprawy z dnia 25 lutego 2016 r. 00:02:59, zeznania św.

L. W. e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:10:56, zeznania św.R. B. e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:13:35 /. W Zakładach (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wnioskodawca został zatrudniony od dnia 14 września 1989 r. do na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony do dnia 13 grudnia 1989 r. a od dnia 14 grudnia 1980 r. na czas nieokreślony na stanowisku kierowcy, w pełnym wymiarze czasu pracy. /umowy o pracę – k. 31-34 akt emerytalnych, zeznania św.L. W. e-protokół rozprawy z dnia 1 grudnia 2015 r. 00:10:56, R.

B. 00:13:35 /. Zgodnie z angażami stanowisko kierowcy wnioskodawca zajmował do 30 kwietnia 1993 r. w Zakładach (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł.. Z dniem 1 maja 1993 r. przyznano wnioskodawcy stanowisko kierowcy – dystrybutora. / angaże i wypowiedzenie warunków umowy o prace k. 35- 38 akt emerytalnych/ Od 1 sierpnia 1994 r. do 15 września 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 15 września 1994 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko kierowcy – rozwoziciela. / świadectwo pracy – k. 13/14akt kapitałowych/ Od 20 września 1994 r. do 31 października 2007 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) S.A. w W. w pełnym wymiarze czasu pracy.

Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 31 października 2007 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko magazyniera. / świadectwo pracy – k. 15/16 akt kapitałowych/ Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie dokumentów zawartych w aktach organu rentowego i załączonych do akt sprawy, których wiarygodność nie była przez strony kwestionowana, oraz zeznania odwołującego się i zgłoszonych przez niego świadków poza świadkiem J. K. i zeznaniami wnioskodawcy dotyczącymi rodzaju zatrudnienia w jego firmie, o czym niżej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Odwołanie jest niezasadne. Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. W myśl art. 184 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r., emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Z przepisu art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że ubezpieczonym będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.

Zasady przechodzenia na wcześniejsze emerytury oraz wykazy stanowisk do tego uprawniających określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 z późn. zm). Według treści § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia.

Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. Dodatkowo § 1 ust. 2 rozporządzenia stanowi, iż właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. Analiza treści wykazu A stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. wskazuje, że do prac wykonywanych w warunkach szczególnych należą wymienione w dziale VIII (zatytułowanym „W transporcie i łączności”) pod poz. 2 „ prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”.

Do prac tego rodzaju należy wymieniona w wykazie A stanowiącym załącznik do zarządzenia nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. w dziale VIII poz. 2 pkt. 5 praca na stanowisku „kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony”. Stosownie zaś do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach w nim określonych są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

Środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest - w myśl § 2 ust. 2 - świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione według określonego wzoru lub świadectwo pracy, w którym zakład pracy stwierdza charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca spełnił warunki do uzyskania emerytury w zakresie wymaganego wieku i ogólnego stażu pracy.

Organ rentowy zaliczył także wnioskodawcy okres pracy w warunkach szczególnych w Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w Ł. od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 w wymiarze 1 roku, 7 miesięcy i 22 dni. Spór dotyczył ewentualnego pozostałego okresu zatrudnienia wnioskodawcy w warunkach szczególnych, gdyż do ustawowego minimum brakowało mu 13 lat 4 miesiące i 8 dni. Odnosząc się do powyższej spornej kwestii w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że regulacja § 2, statuująca ograniczenia dowodowe i obowiązująca w postępowaniu przed organem rentowym, nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych.

W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym nawet zeznaniami świadków / por. uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. III UZP 5/85; uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84; wyrok Sądu Najwyższego z 30 marca 2000 r. II UKN 446/99, opubl. OSNAPiUS 2001, nr 18, poz. 562/. Ponieważ wnioskodawca wskazywał, że w objętym sporem okresie wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony Sąd, mając na uwadze przedstawione powyżej zapatrywanie, na okoliczność rodzaju i charakteru wykonywanych przez wnioskodawcę czynności przeprowadził postępowanie dowodowe obejmujące analizę złożonej do akt sprawy dokumentacji pracowniczej oraz zeznania zgłoszonych świadków, a także zeznania samego wnioskodawcy.

Analiza umów o pracę i angaży oraz przeprowadzone postępowanie wykazało, że wnioskodawca posiada prawo jazdy kat. C, C+ E , T od dnia 13 października 1977 r. Od 21 grudnia 1971 r. do 31 maja 1985 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca zajmował stanowisko tokarza (po uprzednim ukończeniu kursu (...) przyuczającego do zawodu tokarza), jak sam zeznał jako tokarz pracował na tokarni, toczył elementy do adapterów z metalu i aluminium, co potwierdza zachowana dokumentacja osobowa w tym angaże i kwestionariusz osobowy.

B. N. w trakcie zatrudnienia w wskazanym wyżej zakładzie pracy w okresie od dnia 26 stycznia 1976 roku do dnia 16 stycznia 1978 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową. Wnioskodawca po odbyciu zasadniczej służby wojskowej z dniem 6 lutego 1978 r. powrócił do pracy w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. na stanowisko – kierowcy na czas nieokreślony z wynagrodzeniem według V grupy zaszeregowania oraz przyznano dodatek za rodzaj prowadzonego pojazdu i za wykonywanie czynności dodatkowych w formie dodatkowego zlecenia. We wniosku w sprawie zatrudnienia pracownika z dnia 2 lutego 1978 r. wskazano, że odwołujący powinien zostać przyjęty na czas nieokreślony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego (posiada wymagane kwalifikacje w tym prawo jazdy C).

W dniu 15 kwietnia 1983 r. powyższy pracodawca wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, w którym zaświadczono, że w okresie zatrudnienia w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. od 6 lutego 1978 r. do dnia wystawienia świadectwa (nie wskazano daty końcowej) wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na stanowisku kierowcy wymienionym w wykazie A Dziale VIII poz. 2 pkt. 5 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 18 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 kwietnia 1982 r. /świadectwo wykonywania pracy w warunkach z 15.04.1983 r. akta osobowe koperta k. 17 oraz k. 17/18 akt kapitałowych/.

W dniu 10 maja 1985 r. kierownik działu transportu złożył wniosek do wydziału kadr powyższego pracodawcy o wystawienia zaświadczenia stwierdzającego, że wnioskodawca był zatrudniony w powyższym zakładzie od dnia 6 lutego 1978 r. na stanowisku kierowcy samochodu (...). Pod wnioskiem stwierdzono, że takowe zaświadczenie zostało wydane wnioskodawcy. Z powyższego wynika zatem w sposób nie budzący wątpliwości, że wnioskodawca j stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony od powrotu z wojska po uzyskaniu do tego stosownych uprawnień, czyli od 6 lutego 1978 r. do 31 maja 1985 r. i dokumentacja pracownicza w tym zakresie jest kompatybilna z zeznaniami świadków i twierdzeniami wnioskodawcy, natomiast stanowisko tokarza nie jest zatrudnieniem w warunkach szczególnych, zatem nie można wnioskodawcy zaliczyć wcześniejszego okresu zatrudnienia oraz służby wojskowej.

Okres ten stanowi: 7 lat 3 miesiące i 26 dni. W Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w Ł. wnioskodawca był zatrudniony od 13 czerwca 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. początkowo na stanowisku kierowcy autobusu – ucznia a od 9 listopada 1985 r. na stanowisku kierowcy autobusowego. Okres zatrudnienia w tym zakładzie od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 został przez ZUS uwzględniony do stażu pracy w warunkach szczególnych, co stanowi 1 rok, 7 miesięcy i 22 dni. W firmie (...) J.

K. wnioskodawca był zatrudniony od 16 września 1987 r. do 31 lipca 1989 r. na stanowisku pracownika fizycznego.Sad w tym zakresie odmówił wiarygodności i mocy dowodowej zeznaniom wnioskodawcy i zgłoszonego świadka, J. K., albowiem świadectwo pracy wydane przez pracodawcę odwołującemu bezpośrednio po zakończeniu stosunku zatrudnienia nie wskazuje na jego pracę w szczególnych warunkach. B. N. nie wykazał także, iż wnosił o jego sprostowanie, nie wskazywał także tego okresu jako zatrudnienia w warunkach szczególnych pisząc odwołanie, okoliczność ta ujawniła się później, gdy okazało się, iż biorąc pod uwagę przebieg jego kariery zawodowej może nie osiągnąć ustawowego minimum, a same zeznania świadków nie wystarczą, gdy z dokumentacji pracowniczej wynika coś innego.

Prawo do emerytury wcześniejszej jest przywilejem w stosunku do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym. Tym samym przepisy regulujące nabywanie prawa do tego szczególnego świadczenia emerytalnego muszą być interpretowane ściśle, a ustalenia dotyczące faktu wykonywania pracy w warunkach szczególnych muszą być precyzyjne i nie budzące wątpliwości. Stanowi ono w systemie emerytalnym uprawnienie wyjątkowe związane z ujemnym oddziaływaniem zdrowotnym warunków pracy na pracownika, co uzasadnia przyjęcie wcześniejszego wieku emerytalnego.

Emerytura w obniżonym wieku jest przywilejem wygaszanym, a mające charakter wyjątkowy obowiązujące bezwzględnie przepisy regulujące nabycie prawa muszą być wykładane ściśle z wyłączeniem wykładni rozszerzającej, gwarantując zachowanie celu, dla którego wprowadzono wskazane odstępstwo / por. wyroki SN z dnia 13 września 2011 r. I UK 107/11 legalis 461854, z dnia 9 maja 2006 r. II UK 25/12 legalis 304164, z dnia 16 listopada 2010 r. I UK 124/10 legalis 315456 oraz Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2014 r. III AUa 420/13 czy też wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2013 r.

III AUa 1005/12/. Sąd ocenia zaś wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Taka ocena, dokonana została na podstawie przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego doświadczenia życiowego, w jego ocenie uwzględniała wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważył materiał dowodowy jako całość, dokonał wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odniósł je do pozostałego materiału dowodowego por. wyrok SN z 10 czerwca1999 r.

II UKN 685/98, OSNAPiUS 2000 nr 17, poz. 655/. Od 14 września 1989 r. do 28 lipca 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 28 lipca 1994 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko kierowcy ciężarówki z przyczepą, jednakże z dniem 1 maja 1993 r. przyznano wnioskodawcy stanowisko kierowcy – dystrybutora. Pracą w warunkach szczególnych jest przy tym praca świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowiskach wskazanych w załączniku A do rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. (§ 1 i § 2 rozporządzenia).

Normatywne rodzaje prac w szczególnych warunkach wyróżnia kryterium merytoryczne i formalne; pierwsze dotyczy wykonywania stale i w pełnym wymiarze takiej pracy, warunkiem drugiego jest wymienienie jej w rozporządzeniu z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Praca która nie spełnia łącznie obu kryteriów nie uprawnia do emerytury w niższym wieku emerytalnym określonym w tym rozporządzeniu. ( tak: wyrok Sądu Najwyższego 2009-02-10, II UK 199/08, L.).

W świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest zatem spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze / por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2000 r., sygn.

II UKN 39/00, opubl: Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 2002, Nr 11, poz. 272/. W tej sytuacji Sąd zaliczył wnioskodawcy jako pracę w szczególnych warunkach okres zatrudnienia w tym zakładzie od 14 września 1989 r. do 30 kwietnia 1993 r., albowiem stanowisko dystrybutora nie wynika z cytowanego rozporządzenia, co stanowi 3 lata 7 miesięcy i 17 dni. Od 1 sierpnia 1994 r. do 15 września 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony w Zakładach (...) w Ł. w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 15 września 1994 r. w wymienionym okresie zatrudnienia wnioskodawca zajmował stanowisko kierowcy – rozwoziciela.

Jednakże za okres ten wnioskodawca nie legitymuje się świadectwem wykonywania pracy w szczególnych warunkach, nie przedstawił także żadnych osobowych źródeł dowodowych na ten okres zatrudnienia i nie podnosił go w odwołaniu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, iż prowadzenie samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony jest pracą w szczególnych warunkach, a łączne okresy zatrudnienia w tym charakterze wynoszą: - z tytułu pracy w (...) Zakładach Radiowych (...) w Ł. od 6 lutego 1978 r. do 31 maja 1985 r.

Okres ten stanowi: 7 lat 3 miesiące i 26 dni. - z tytułu pracy w Miejskim Przedsiębiorstwie (...) w Ł. od 9 listopada 1985 r. do 30 czerwca 1987 r. , co stanowi 1 rok, 7 miesięcy i 22 dni. - z tytułu pracy w Zakładach (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. od 14 września 1989 r. do 30 kwietnia 1993 r., co stanowi 3 lata 7 miesięcy i 17 dni- czyli 12 lat 7 miesięcy i 5 dni. Reasumując, warunek minimum 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach nie został przez wnioskodawcę spełniony. W konsekwencji na podstawie art. 477 14 § 1 kpc Sąd Okręgowy odwołanie jako bezzasadne oddalił.