Legislator Case Law & Legislation
IV U 808/15 AI generated

Bridge pension denied due to insufficient special conditions work period after illness allowance deduction.

Case Number IV U 808/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The insured claimed 15 years of special conditions work as a railway guard, but the employer failed to provide a certificate for the entire period. The court found that the insured's actual qualifying period was reduced by 2 months and 11 days of sick leave, resulting in less than 15 years. Consequently, the statutory requirement for special conditions work was not met, and the appeal was rejected.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 19.12.2008 r. o emeryturach pomostowych; Art. 4 ust. 1 pkt 2 i 5: The right to a bridge pension requires proof of at least 15 years of work in special conditions, which is calculated by deducting periods of sick leave from the total employment duration.

Keywords

AI generated
bridge pension entitlement special conditions work sick leave deduction fifteen year requirement Social Insurance Institution railway guard employment insufficient evidence

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 19.12.2008 r. o emeryturach pomostowych
art. 4 ust. 1 pkt 2 i 5
nie spełnił jednej z przesłanek do nabycia prawa do emerytury pomostowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 i 5 powołanej ustawy.
art. 3 ust. 1 i 3
w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych lub art.
art. 32 i art. 33
1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
§ 12 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r.
§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.07.2015 r.
z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.07.2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
§ 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r.
z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. (Dz.
art. 477 14 § 1 kpc
Z tych względów odwołanie ubezpieczonego podlegało oddaleniu z mocy art. 477 14 § 1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 808/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2016r. w S. odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 5 czerwca 2015 r. (Nr (...) ) w sprawie S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury pomostowej I. oddala odwołanie; II. nakazuje wypłacić z sum Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w Siedlcach) adw. H. A. kwotę 73,20 (siedemdziesiąt trzy i 20/100) złotych w tym należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na rzecz ubezpieczonego S. K. świadczonej z urzędu. Sygn. akt IV U 808/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5.06.2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy S. K. przyznania prawa do emerytury pomostowej, ponieważ na dzień 1.01.1999 r. wnioskodawca nie udowodnił 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 19.12.2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. nr 237 poz. 1656). Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczony S. K., który wnosił o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu odwołania twierdził on, że wykonywał pracę w szczególnych warunkach jako funkcjonariusz Staży Ochrony Kolei i ten rodzaj pracy wymieniony jest w załączniku nr 2 pkt 7 do ustawy o emeryturach pomostowych.

W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, argumentując, iż brak było podstaw do zaliczenia okresu pracy w szczególnych warunkach od dnia 6.12.1976 r. do 25.01.1992 r. Pracodawca nie potwierdził w świadectwie pracy, że w okresie tym ubezpieczony wykonywał pracę wymienioną w załączniku nr 1 lub nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych. Ponadto organ rentowy argumentował, że w myśl art. 4 wymienionej ustawy nie uwzględnia się okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczony S. K. urodzony (...), złożył w dniu 23.01.2015 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej. Na podstawie dokumentacji pozwany organ rentowy przyjął, iż wnioskodawca legitymuje się stażem ubezpieczeniowym w wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 2 dni. Jednocześnie organ rentowy stwierdził, że nie uznaje żadnego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych, ponieważ pracodawca nie wystawił mu świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie pracy w warunkach szczególnych dotyczącego rodzaju pracy, o których mowa w załączniku 1 i 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.

Spór dotyczył okresu pracy w szczególnych warunkach od 6.12.1976 r. do 25.01.1992 r., kiedy to ubezpieczony zatrudniony był jako strażnik Służby Ochrony Kolei na stacji PKP w S.. Pozwany organ rentowy przyjął, iż wnioskodawca nie spełnia przesłanek z art. 3 ust. 1 i ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych tj. nie wykazał 15-letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1.01.2009 r. Zaskarżoną decyzją z dnia 5.06.2015 r. odmówił S. K. przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia (k.22 a. e.). W toku postępowania rozpoznawczego ubezpieczony popierał odwołanie i zeznał, że w okresie od 6.12.1976 r. do 25.01.1992 r. pracował nieprzerwanie jako strażnik Służby Ochrony Kolei (k.17v a. s.).

Jego praca polegała na dbaniu o bezpieczeństwo podróżnych, zarówno na stacji jak i w pociągach. Charakter jego pracy potwierdził również w zeznaniach świadek H. M., który w tym samym okresie zatrudniony był na takim samym stanowisku, co ubezpieczony (k.17v). W toku postępowania pozwany organ rentowy wskazał, że ubezpieczony w spornym okresie przebywał na zasiłku chorobowym od 15.11.1991 r. do 25.01.1992 r. tj. 2 miesiące i 11 dni (k.21 a. s.). W związku z tym, faktyczny okres zatrudnienia ubezpieczonego w warunkach szczególnych wyniósł 14 lat, 11 miesięcy i 10 dni.

Z tych względów pozwany ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Ubezpieczony S. K. nie kwestionował okresów przebywania na zasiłkach chorobowych. Obecnie jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku (k. 24v). W ocenie Sądu Okręgowego, odwołanie ubezpieczonego nie jest zasadne. Uprawnienia do emerytury pomostowej określają przepisy cyt. wyżej ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19.12.2008 r. Przepis art. 4 wymienia enumeratywnie przesłanki, które muszą być łącznie spełnione, aby nabyć prawo do tego świadczenia. Jednym z tych warunków określonych w powołanym przepisie jest wykazanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w wymiarze wynoszącym co najmniej 15 lat przed dniem 1.01.1999 r. w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Zdaniem Sądu, ubezpieczony nie spełnił tego warunku. Praca na stanowisku strażnika ochrony kolei jest wymieniona w załączniku nr 2 pkt 7 do ustawy o emeryturach pomostowych i ten rodzaj pracy należy do kategorii pracy w warunkach szczególnych, jednakże ubezpieczony nie wykazał co najmniej 15-letniego okresu pracy na tym stanowisku. Sąd podzielił argumentację organu rentowego, iż odliczeniu podlega okres pobierania zasiłku chorobowego. W tym przypadku 2 miesiące i 11 dni, co powoduje, że efektywny okres pracy na tym stanowisku wynosił u wnioskodawcy mniej niż 15 lat.

W związku z powyższym S. K. nie spełnił jednej z przesłanek do nabycia prawa do emerytury pomostowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 i 5 powołanej ustawy. Stawka wynagrodzenia pełnomocnika ubezpieczonego za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu została określona na podstawie § 12 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 poz. 461) oraz w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.07.2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2015 poz. 1079) jak również w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. (Dz. U. z 2015 poz. 1801) w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Z uwagi, iż sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.07.2015 r. oraz rozporządzenia z 22.10.2015 r. (tj. przed dniem 1.08.2015 r.) do określenia wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu zastosowano przepisy dotychczasowe.

Stawka ta została powiększona o należny podatek VAT. Z tych względów odwołanie ubezpieczonego podlegało oddaleniu z mocy art. 477 14 § 1 kpc.