Social security court dismisses pension appeal due to failure to prove 25 years of contributory and non-contributory insurance periods.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Office denied L. T.'s pension claim because he failed to demonstrate the legally required 25-year period of contributory and non-contributory insurance. Although the applicant attempted to prove an additional work period between 1997 and 1998 using witness testimony, the court found these statements contradictory to his own sworn declaration from 1999. Consequently, the court upheld the original decision to reject the pension application.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court must reject a pension claim if the applicant fails to prove the statutory minimum period of contributory and non-contributory insurance, particularly when witness testimony contradicts the applicant's own prior sworn statements regarding income and employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1274/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia SO Dorota Stańczyk Protokolant p.o. protokolanta Dorota Hordziejewska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 roku w Lublinie sprawy L. T. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury na skutek odwołania L. T. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 9 czerwca 2015 roku znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt VIII U 1274/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił L. T. (1) prawa do emerytury. W uzasadnieniu organ rentowy, powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 tekst jednolity ze zm.) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) wskazał, że wnioskodawca wykazał na dzień 1 stycznia 1999 roku ogólny staż ubezpieczeniowy jedynie w wymiarze 24 lata, 9 miesięcy i 20 dni, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego, osiągnął wiek emerytalny 60 lat, udowodnił też ponad 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Z uwagi na niewykazanie 25 -letniego okresu składkowego i nieskładkowego ZUS odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury (k.30 a.e.). W dniu 21 lipca 2015 roku L. T. (1) wniósł odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. Wskazał, że w okresie od 1 grudnia 1997 roku do 31 maja 1998 roku był zatrudniony w firmie (...) w L.. Z tego okresu nie posiada co prawda żadnych dokumentów, ale fakt ten mogą potwierdzić świadkowie (k. 2-5 a.s.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie.
Podniesiono, iż wnioskodawca nie został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych z tytułu zatrudnienia w (...) J. G. w L. , dlatego nie można tego okresu uwzględnić (k. 7,8 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
L. T. (1) urodził się w dniu (...) . W dniu 11 maja 2015 roku złożył wniosek o ustalenie prawa do emerytury (k.1-6 a.e). Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy uwzględnił łącznie 24 lata, 9 miesięcy i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych . Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury z uwagi na nieudowodnienie wymaganego 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Wnioskodawca był zatrudniony w firmie (...) od dnia 1 czerwca 2000r. do 28 lutego 2001r. , w wymiarze ½ etatu, na stanowisku pomocnika magazyniera ( świadectwo pracy, k. 158 t.
I akt rentowych ).Okres ten został uwzględniony przez organ rentowy przy ustalaniu prawa wnioskodawcy do renty z tytułu niezdolności do pracy ( bezsporne). Wnioskodawca podniósł, że u tegoż J. G., prowadzącego wówczas działalność jako firma (...) w L. pracował również w okresie wcześniejszym, tj. od dnia 1 grudnia 1997 roku do 31 maja 1998 roku , gdzie miał być zatrudniony w magazynie na ul. (...) w L.. Wnioskodawca za ten okres nie miał zawartej żadnej umowy, w tym również umowy o pracę. Wnioskodawca w spornym okresie był rencistą.( bezsporne ,fakt przyznany przez wnioskodawcę, k. 19 a.s.).Praca w tejże hurtowni była wykonywana sezonowo, sezon trwał w zimie, do wiosny, hurtownia zajmowała się handlem rybami.
Lista obecności nie była sporządzania, wnioskodawca nie otrzymał za ten okres świadectwa pracy. Wnioskodawca nie zgłaszał spornego okresu do stażu ubezpieczeniowego , domagając się przyznania prawa do renty ( bezsporne, dokumentacja złożona do akt rentowych).O powyższym okresie „przypomniał „ sobie dopiero wówczas, gdy okazało się, że nie spełnia przesłanek do nabycia emerytury. W hurtowni (...) w okresie od 1.12.1997r. do 31.05.1998r. pracował, na podstawie pisemnej umowy o pracę , M. K. ( zeznania świadka, k. 25 i v., okazane na rozprawie świadectwo pracy , k. 25).
L. T. (2) nie został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych za sporny okres, natomiast był zgłoszony przez J. G. do ubezpieczeń społecznych za okres zatrudnienia go w okresie późniejszym, na podstawie umowy o pracę, od dnia 1 czerwca 2000r. do 28 lutego 2001r. W aktach rentowych wnioskodawcy znajduje się jego oświadczenie, sporządzone na wniosek organy rentowego dotyczący podania wysokości osiąganego dochodu od dnia 01.01.1998r. ( pismo ZUS, k. 116 a.r., t.I). Wnioskodawca podał wówczas w pisemnym oświadczeniu, że w okresie od 01.01.1998r. do 31.12.1999r. nie osiągał żadnych dochodów (pismo, t.I, k.117 a.r.) .
Przechodząc do oceny materiału dowodowego należy wskazać, że Sąd obdarzył wiarą dowody wyżej wymienione z dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego. Ich treść nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budziły one również wątpliwości Sądu, nie nosiły śladów podrobienia czy przerobienia. Sąd obdarzył wiarą zeznania wnioskodawcy jedynie w części, tj. w zakresie, w którym twierdził, że jedynie dorywczo wykonywał prace u J. G., ale niewiarygodne są jego twierdzenia, że ta dorywcza praca miała miejsce tylko poza sezonem rybnym.
Zeznania wnioskodawcy co do okoliczności jego pracy stale, w pełnym wymiarze czasu pracy w spornym okresie oraz zeznania w tym zakresie świadków S. B. i M. K. nie są wiarygodne. Zeznania tych osób są ze sobą niespójne co do czynności, jakie miał wówczas wykonywać wnioskodawca. On podał, że pracował jako pracownik magazynowy, pilnował magazynu, a niekiedy obsługiwał wózek widłowy. Świadek S. B. zeznał, że wnioskodawca poza tym obsługiwał kontener z rybami, zaś świadek M. K. stwierdził, że L. T. (1) wykonywał to samo co on czyli sprzedawał ryby klientom na terenie giełdy bądź pracował w magazynie oraz przyjmował pieniądze.
Należy podnieść, że wnioskodawca wcale nie twierdził, że w spornym okresie zajmował się sprzedażą ryb, przyjmowaniem gotówki czy też obsługą kontenera z rybami. Poza tym należy zauważyć , że obaj świadkowie są bliskimi znajomymi wnioskodawcy, sąsiadami z jednego bloku. Zeznania świadków i wnioskodawcy co do faktu, że pracował on wówczas stale, w pełnym wymiarze czasu pracy są też sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Budzi bowiem zdziwienie fakt dlaczego świadek M. K. pracując u J. G. w okresie 01.12.1997r.-31.05.1998r. otrzymał na piśmie umowę o pracę, a wnioskodawca, mimo, że miał wykonywać identyczne czynności, nie otrzymał takiej umowy, zaś dostał umowę o prace za późniejszy okres pracy u tej osoby.
Argumentem przemawiającym za niewiarygodnością zeznań tych osób co do istotnych dla sprawy okoliczności jest zwłaszcza wyżej omówione oświadczenie wnioskodawcy sporządzone dla potrzeb postępowania dotyczącego renty w dniu 5.11.1999r., w którym oświadczył, że w okresie od 01.01.1998r. do 31.12.1999r. nie osiągał żadnych dochodów, tylko rentę. Należy zauważyć , że okres wskazany w oświadczeniu częściowo pokrywa się z okresem rzekomej pracy na giełdzie przy ul. (...) w L.. Wnioskodawca zeznał, że za wykonywaną wówczas pracę otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 1200 zł netto- w niniejszym postępowaniu domagał się bowiem doliczenia mu do stażu ubezpieczeniowego pracy do dnia 31.05.1998r.
To oświadczenie jednoznacznie wskazuje na fakt, iż nie wykonywał pracy w spornym okresie. Gdyby tak było, za okres od stycznia 1998r. do 31 maja 1998r. musiałby wykazać uzyskiwane wówczas dochody z tytułu tego wynagrodzenia. Prawo do wcześniejszej emerytury dla osób zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z uwagi na datę urodzenia wnioskodawcy, regulują przepisy art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 748, tekst jednolity) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43, ze zmianami). Prawo do emerytury nabywają ubezpieczeni po osiągnięciu wieku przewidzianego m. in. w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 roku) spełnili enumeratywnie określone przesłanki: - posiadają okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat- dla kobiet i 65 lat- dla mężczyzn, - legitymują się okresem składkowym i nieskładkowym, o którym mowa w art. 27, czyli dla mężczyzn 25 lat.
Natomiast, w myśl art. 184 ust. 2 emerytura, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Reasumując, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie spełnił wszystkich przesłanek z art. 184 ustawy o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albowiem nie udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Sąd Okręgowy, kierując się powyższymi ustaleniami uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a odwołanie wnioskodawcy podlega oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.