Legislator Case Law & Legislation
I C 1306/15 AI generated

Civil court dismisses loan claim against defendant due to expiration of the ten-year statute of limitations period.

Case Number I C 1306/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's claim for payment of a loan debt totaling 7,557.83 PLN against the defendant. The defendant successfully argued that the statute of limitations had expired because the loan was a commercial transaction tied to a business activity. The court ruled that the ten-year limitation period ended on March 30, 2013, and since the plaintiff failed to prove any interruption of this period, the claim was invalid.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 2 k.c.; Art. 118 k.c.: The statute of limitations for commercial claims is three years; if not interrupted or waived, the claim is extinguished, and the defendant may refuse payment.

Keywords

AI generated
statute of limitations commercial loan business activity interruption of limitation waiver of defense civil claim dismissal transfer of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 2 k.c.
Art. 118 k.c.
Stosownie do treści art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Art. 509 k.c.
Stosownie do treści art. 509 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 512 k.c.
Stosownie zaś do treści art. 512 kc dopóki zbywca nie zawiadomił dłużnika o przelewie, spełnienie świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela ma skutek względem nabywcy, chyba że w chwili spełnienia świadczenia dłużnik wiedział o przelewie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 1306/15 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Magdalena Sarzyńska Protokolant: Barbara Kozieł po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. w Świnoujściu na rozprawie sprawy z powództwa (...) w S. przeciwko E. K. o zapłatę powództwo oddala. Sygn. akt IC 1306/15

UZASADNIENIE

(w postępowaniu uproszczonym) Powód pozwem w postępowaniu elektronicznym wniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 7.557,83zł wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż zobowiązanie pozwanej wynika z umowy zawartej przez nią z (...) Bankiem S.A., obecnie po połączeniu Bank (...) S.A. Umowa została zawarta w dniu 30 marca 2006r. i jej przedmiotem było udzielenie powódce kredytu konsolidacyjnego. Z powodu niewywiązywania się przez pozwaną ze zobowiązać kredytodawca wypowiedział umowę z dniem 5 lutego 2008r., następnie został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, któremu Sąd Rejonowy w Świnoujściu nadał klauzulę wykonalności.

Z powodu braku dobrowolnych spłat wierzyciel prowadził posterowanie egzekucyjne, które postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012r. zostało umorzone przez komornika sądowego. W dniu 26 marca 2013r. pierwotny wierzyciel przelał swoją wierzytelność wobec pozwanej na powoda. Powód pozwem dochodził zapłaty kwoty 7.557,83zł w tym należności głównej w wysokości 2.832,70zł, odsetek umownych w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego w kwocie 4.737,20zł liczone od dnia upływu okresu wypowiedzenia do dnia cesji. Pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut przedawnienia oraz niewykazania zasadności roszczenia ani co do zasady ani co do wysokości.

Sąd ustalił, co następuje: Pozwana zawarła w dniu 30 marca 2006r. z (...) Bankiem S.A. z siedzibą w G. umowę kredytu gotówkowego na kwotę 6.757,94zł. Kwota ta wraz z odsetkami miała być zwrócona w terminie do dnia 30 marca 2010r. Dowód: umowa pożyczki k.17-19 Powód w dniu 25 marca 2013r. nabył wierzytelności przysługujące następcy prawnemu (...) Bank S.A. w G. – Bank (...) S.A. Grupa (...), w tym wierzytelność przysługującą wobec pozwanej, określoną przez pierwotnego wierzyciela na kwotę 7.859,9zł. Dowód: umowa przelewu wierzytelności k.20-23, Załącznik do umowy sprzedaży wierzytelności k.24-25 Nowy wierzyciel wzywał pozwaną do zapłaty zaległości oraz zawiadomił ją o dokonanej cesji.

Dowód: pismo z dnia 23 kwietnia 2013r. k.29, wezwanie do zapłaty k. 30

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się nieuzasadnione. W niniejszej sprawie bezsporne było to, iż pozwana zawarła z (...) S.A. którego następcą prawnym był Bank (...) S.A. Grupa (...) w K. umowę kredytu gotówkowego na kwotę 6.757,94zł. Umowa została zawarta w dniu 30 marca 2006r. i miała obowiązywać do dnia 30 marca 2010r. Wierzytelność tę Bank (...) S.A. Grupa (...) w K. umową z dnia 25 marca 2013r. przelała na powoda. Stosownie do treści art. 509 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.

Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Stosownie zaś do treści art. 512 kc dopóki zbywca nie zawiadomił dłużnika o przelewie, spełnienie świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela ma skutek względem nabywcy, chyba że w chwili spełnienia świadczenia dłużnik wiedział o przelewie. Przepis ten stosuje się odpowiednio do innych czynności prawnych dokonanych między dłużnikiem a poprzednim wierzycielem. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż powód posiadał legitymację czynną w niniejszej sprawie, co zresztą nie stanowiło przedmiotu sporu.

Sąd uznał za skuteczny podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Stosownie do treści art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Bezsporne jest, iż roszczenie dochodzone przez powoda w niniejszym postępowaniu ma związek z działalnością gospodarczą. Wierzytelność pochodzi bowiem z zawartej przez pozwaną z Bankiem (...) S.A. umowy kredytowej.

Umowa ta została zawarta w dniu 30 marca 2006r. i miała być wykonana do końca marca 2010r. Wskazać także należy, iż pozwana miała spłacać zaciągniętą pożyczkę w miesięcznych ratach. Z powyższego wynika zatem, iż termin przedawnienia roszczenia powoda upłynął wraz z dniem 30 marca 2013r. Powód w uzasadnieniu pozwu twierdził wprawdzie, iż na dochodzoną pozwem wierzytelność wystawiony był bankowy tytuł egzekucyjny któremu Sąd Rejonowy w Świnoujściu nadał klauzulę wykonalności a następnie było prowadzone postępowanie egzekucyjne, jednakże okoliczności tych w żaden sposób nie udowodnił.

Sąd zatem nie miał podstaw do przyjęcia, iż bieg termin przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem uległ przerwaniu na skutek działań wierzyciela. Stosownie do treści art.117 §2kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Powód nie ustosunkował się do podniesionego w odpowiedzi na pozew zarzutu przedawnienia, nie naprowadził żadnych dowodów na okoliczność ewentualnego przerwania biegu przedawnienia lub zrzeczenia się tego zarzutu przez pozwaną.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż zarzut przedawnienia roszczenia powoda, podniesiony przez pozwaną jest skuteczny i mógł stanowić samodzielną przyczynę oddalenia powództwa. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku i powództwo oddalił. Sąd w niniejszej sprawie dokonał ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności na podstawie dowodów z dokumentów, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron i które nie budziły też wątpliwości Sądu. (...) 1. (...) 2. (...) Dnia 14 marca 2015r.

SSR Magdalena Sarzyńska