Court partially allowed pension claim by granting early retirement but dismissing bridge pension due to lack of qualifying work history.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the applicant's appeal, awarding early retirement for work in special conditions while dismissing the claim for a bridge pension. The Social Insurance Institution denied benefits because the applicant failed to prove a continuous 15-year period of work in special conditions before 1999. The court ruled that specific safety inspector roles did not qualify as special conditions work under the relevant regulations, thus preventing the bridge pension eligibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych: The court distinguishes between early retirement and bridge pension eligibility, requiring strict proof of continuous special conditions work for the latter, which was not met here.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2361/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. Renata Stańczak Protokolant: Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. w Gliwicach sprawy W. P. (1) (P.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury, prawo do emerytury pomostowej na skutek odwołania W. P. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 28 października 2015 r. nr (...) z dnia 3 listopada 2015 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 28 października 2015 roku w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu W. P. (1) prawo do emerytury z obniżonego wieku, z tytułu pracy w warunkach szczególnych poczynając od dnia 6 listopada 2015 roku, 2. w pozostałej części oddala odwołanie, 3. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSR del. Renata Stańczak Sygn. akt VIIIU 2361/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28.10.2015r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu W. P. (1) ( P. ) prawa do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a jedynie 7 miesięcy i 23 dni.
Organ rentowy wskazał, iż do pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył okresów zatrudnienia ubezpieczonego na stanowiskach inspektora BHP i starszego inspektora BHP: od dnia 07.11.1979r. do dnia 31.08.1998r., ponieważ z przedłożonego zakresu obowiązków wynika, iż praca na ww. stanowiskach wykraczała poza stałe i osobiste kontrolowanie warunków pracy stanowisk robotniczych wymienionych w dziale XIV poz.24 pkt 1 zarządzenia Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r. i stąd nie była wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach.
Decyzją z dnia 03.11.2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej na podstawie art.4 ustawy o emeryturach pomostowych, gdyż ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat oraz po dniu 31.12.2008r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy. Organ rentowy wskazał, iż do pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nie zaliczył okresów zatrudnienia ubezpieczonego: - od dnia 07.11.1979r. do dnia 31.08.1998r. z przyczyn wskazanych w decyzji z dnia 28.10.2015r., - od dnia 01.09.1998r. do dnia 10.10.1998r., ponieważ ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, a w świadectwie pracy z dnia 10.10.1998r. w pkt 8 pracodawca nie określił charakteru wykonywanej pracy według wykazu, działu i pozycji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., nadto brak jest informacji, czy praca wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, - od dnia 01.01.2006r. do dnia 31.12.2008r., gdyż w świadectwie pracy z dnia 04.01.2010r. w pkt 8 pracodawca nie określił charakteru wykonywanej pracy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., natomiast stanowisko na którym ubezpieczony wykonywał pracę, to jest inspektor BHP nie jest zgodne ze stanowiskiem wymienionym w powołanym wykazie A dziale II poz.1 pkt 10 – „ elektromonter linii kablowych ”, nadto brak jest informacji, czy praca wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji sprecyzowanym na rozprawie w dniu 25.02.2016r. domagał się ich zmiany przez przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych oraz emerytury pomostowej podnosząc, iż spełnia warunki do przyznania tych świadczeń, gdy w całym okresie od dnia 07.10.1979r. do dnia 31.08.1998r. zatrudnienia w Górnośląskim Zakładzie (...) wykonywał pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale XIV poz. 24 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Nadto ubezpieczony wskazał, iż również po dniu 31.12.2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach na stanowisku inspektora BHP. Ubezpieczony wniósł również o zasądzenie od organu rentowego na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, iż do pracy w warunkach szczególnych uwzględnił ubezpieczonemu okres zatrudnienia w (...) od dnia 01.07.1973r. do dnia 23.02.1974r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Ubezpieczony W. P. (2) urodził się w dniu (...) Na dzień 01.01.1999r. legitymuje się 25 - letnim okresem składkowym i nieskładkowym, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. W dniu 08.10.2015r. złożył wnioski o przyznanie prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych oraz emerytury pomostowej, w rozpoznaniu których organ rentowy wydał decyzje zaskarżone, omówione na wstępie. Ubezpieczony w okresie od dnia 07.11.1979r. do dnia 31.08.1998r. był zatrudniony w (...) S.A. w G.. W świadectwie pracy z dnia 31.08.1998r. wyszczególniono stanowiska pracy ubezpieczonego: specjalista ds.
BHP oraz inspektor ds. BHP. Zakład pracy ( jw. ) w dniu 13.03.2006r. wystawił ubezpieczonemu świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, w którym zawarł zapis, iż ubezpieczony od dnia 07.11.1979r. do dnia 31.08.1998r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał dozór inżynieryjno – techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, na stanowiskach: inspektora BHP w okresach od dnia 07.11.1979r. do dnia 30.06.1982r. oraz od dnia 01.08.1986r. do dnia 30.06.1989r., inspektora ds.
BHP w okresie od dnia 01.07.1989r. do dnia 30.11.1992r., starszego inspektora ds. BHP w okresie od dnia 01.12.1992r. do dnia 31.08.1998r., wymienionych w wykazie A dziale XIV poz.24 pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach. (...) S.A. w G. ( przed dniem 30.07.1993r. Zakład (...) ) zajmował się obsługą urządzeń elektroenergetycznych.
Ubezpieczony pracował w dziale BHP. Wraz z innymi pracownikami zatrudnionymi na stanowisku inspektorów BHP miał przydzielone jedno pomieszczenie znajdujące się w siedzibie firmy w G.. Do obowiązków ubezpieczonego na stanowiskach inspektora BHP, starszego inspektora BHP należała kontrola pracowników wykonujących roboty głównie elektroenergetyczne, czyli nadzór w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nad pracownikami wykonującymi prace w zakresie elektroenergetycznym np. na liniach niskiego, średniego i wysokiego napięcia, liniach kablowych w wykopach, transformatorach.
Po rozdysponowaniu zajęć w dziale BHP, ubezpieczony około godziny 7.30 – 8.00 udawał się w określone miejsce pracy brygady wykonującej ww. roboty, w ramach przydzielonego mu na stałe rejonu elektroenergetycznego: K., C., M.. W skład takiej brygady wchodzili brygadziści, którzy wykonywali pracę elektromonterów oraz elektromonterzy i kablowi stacyjnych linii napowietrznych. Średnio do skontrolowania na zmianie ubezpieczony miał od 4 do 6 brygad, co zajmowało mu 6,5 -7 godzin. Czasem pracę świadczył po godzinach np. w okresach po burzowych.
Pozostały czas od 1 do 1,5 godziny obejmował poranne rozdysponowanie prac oraz dojazd ubezpieczonego na miejsce pracy brygad podlegających kontroli. Ubezpieczony nie wykonywał prac biurowych, gdyż tymi pracami zajmował się kierownik i wyznaczona dodatkowa osoba. Nie przeprowadzał też szkoleń BHP, bo takie szkolenia przeprowadzali pracownicy z większym stażem pracy i kierownik. Czynności nadzorcze ubezpieczony wykonywał bezpośrednio na miejscu, gdzie praca była świadczona przez pracowników obsługujących urządzenia energetyczne i stąd był narażony na działanie pola elektromagnetycznego na dużych stacjach transformatorowych oraz łuku elektrycznego.
Ubezpieczony był wyposażony w buty gumowe, wskaźniki napięcia, hełm. Pracę taką ubezpieczony świadczył faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Razem z ubezpieczonym pracowali w tym czasie: K. W., I. W., który był przełożonym ubezpieczonego, K. C. oraz M. G.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. przyznał prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych J. M. ( M. ), który podobnie jak ubezpieczony zatrudniony był w (...) S.A. w G. na stanowisku inspektora BHP i starszego inspektora BHP od dnia 15.04.1972r. do dnia 31.12.1994r. i wykonywał taką samą pracę co ubezpieczony w okresie spornym, po uprzednim zaliczeniu tej pracy do pracy w warunkach szczególnych z wykazu A działu XIV poz. 24, na podstawie świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych z dnia 22.06.1999r., w którym zakład pracy zakwalifikował ww. pracę jako „ dozór inżynieryjno – techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie ”.
Po dniu 31.12.2008r. ubezpieczony był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w G. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku inspektora BHP ( zatrudnienie od dnia 01.01.2006r. do dnia 31.12.2009r. ). W tym czasie, podobnie jak w okresie wcześniejszym opisanym powyżej, ubezpieczony dokonywał kontroli pracowników wykonujących prace w zakresie elektroenergetycznym, przy czym kontrola ta dotyczyła zarówno osób zatrudnionych w zakładzie pracy jak i brygad zewnętrznych, które świadczyły usługi dla (...) Sp. z o.o. w G.. Z dniem 31.12.2009r. ubezpieczony rozwiązał umowę o pracę z powołanym zakładem pracy i od tego czasu nie pozostaje w zatrudnieniu.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, akt emerytalnych świadków J. M. i K. W., zeznań świadków K. W., I. W., K. C., M. G., a także zeznań ubezpieczonego ( protokół elektroniczny z rozpraw z dnia: 25.02.2016r. czas 00:21:45 – 01:24:28, z dnia 11.04.2016r. czas 00:07:11 – 00:40:05 ). Sąd dał wiarę zeznaniom słuchanych w sprawie świadków oraz ubezpieczonego, gdyż były one rzeczowe, logiczne, szczegółowe, zasadniczo zgodne ze sobą oraz korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji.
Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie jego zatrudnienia w (...) S.A. w G. i stąd niewątpliwie posiadają szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez niego pracy. Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego W. P. (1) zasługuje na częściowe uwzględnienie. Ubezpieczony domagał się w niniejszym postępowaniu przyznania prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych oraz emerytury pomostowej. Odnosząc się do żądania ubezpieczonego przyznania prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych ( czego dotyczy decyzja zaskarżona z dnia 28.10.2015r. ), to zdaniem Sądu żądanie to zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2015r., poz. 748 ) oraz w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.) prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31.12.1948r., który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych wymienionej w wykazie A stanowiącym załącznik do ww. rozporządzenia, - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, W myśl § 2 w.w. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego stanowiska tylko rodzaj rzeczywiście powierzonej pracy ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26.06.2015r. sygn. akt III AUa 168/15 LEX nr 1761793 ). W rozpoznawanej sprawie spór sprowadzał się do ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada wymagany 15 – letni okres pracy w warunkach szczególnych, a konkretnie, czy istnieją podstawy do zaliczenia do takiej pracy spornego okresu jego zatrudnienia w (...) S.A. w G. od dnia 07.11.1979r. do dnia 31.08.1998r., kiedy to pracował na stanowisku inspektora BHP i starszego inspektora BHP.
W wyroku z dnia 06.12.2007r. (III UK 62/07, LEX nr 375653, por. również wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.10.2015r. I UK 474/14, LEX nr 1930439 ) Sąd Najwyższy przyjął, że fakt umieszczenia stanowiska specjalisty do spraw bhp w zakładowym wykazie stanowisk, na których wykonywana jest praca w szczególnych warunkach, sam w sobie nie przesądza o charakterze pracy na tym stanowisku. Podkreślił jednak, że czynności ogólnie pojętego nadzoru lub kontroli w procesie produkcji wykonywanej w tych wydziałach i oddziałach, w których zatrudnieni są pracownicy wykonujący pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu rozporządzenia z 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, objęte poz. 24 działu XIV Wykazu A, to wyłącznie te czynności, które wykonywane są w warunkach bezpośrednio narażających na szkodliwe dla zdrowia czynniki, a więc polegające na bezpośrednim nadzorze i bezpośredniej kontroli procesu pracy na stanowiskach pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, co może dotyczyć specjalisty bhp.
Nie tyle istotne jest zatem ustalenie, co mieści się w pojęciu dozoru inżynieryjno-technicznego, lecz to, czy czynności związane ze stanowiskiem specjalisty do spraw bhp, czy inspektora do spraw bhp, polegające na dozorowaniu procesu pracy bezpośrednio przy produkcji z punktu widzenia przestrzegania zasad bhp, były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Powyższe stanowisko zostało podzielone przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 23.08.2012r. (III AUa 366/12, LEX nr 1217674), a następnie także przez Sąd Najwyższy w kolejnym wyroku z dnia 12.03.2013r. (I UK 580/12, LEX nr 1383254), w którym przyjęto, że okoliczność sprawowania kontroli maszyn i pracowników pod względem bezpieczeństwa pracy nie może mieć przesądzającego znaczenia o pracy w szczególnych warunkach, gdyż istotne znaczenie ma sprawowanie kontroli bezpośrednio na stanowiskach pracy, a nie cel tej kontroli.
W uzasadnieniu powyższego wyroku przyjęto bowiem, że chodzi o czynności polegające na bezpośrednim kontrolowaniu procesu pracy na stanowiskach pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, ale nie ma istotnego znaczenia, czy kontrola ta była sprawowana z punktu widzenia jakości produkcji, czy też jej bezpieczeństwa, jeśli polegała ona na bezpośrednim sprawdzaniu sposobu wykonywania obowiązków przez pracowników pracujących w szkodliwych warunkach (por. również wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 16.07.2014 r., III AUa 1519/13, LEX nr 1489148).
Zdaniem Sądu wyniki przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego pozwalają na przyjęcie, iż ubezpieczony w okresie spornego zatrudnienia w (...) S.A. w G. faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 07.02.1983r. wykazie A dziale XIV poz.24, to jest „ kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno – techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie ”.
Ubezpieczony na zajmowanych stanowiskach inspektora BHP i starszego inspektora BHP wykonywał pracę polegającą na sprawowaniu bezpośredniego nadzoru w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nad pracownikami wykonującymi prace w warunkach szczególnych o jakich mowa w dziale II ww. wykazu A, a mianowicie wykonującymi „ prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych ”. W tym czasie ubezpieczony nie wykonywał żadnych prac biurowych, bo zajmowali się nimi inni wyznaczeni pracownicy.
Czynności nadzorcze o jakich mowa powyżej ubezpieczony świadczył każdego dnia przez 6,5-7 godzin dziennie, a pozostały czas związany był z porannym rozdysponowaniem prac oraz dojazdem na miejsce pracy brygad podlegających kontroli, czyli na czynności ściśle i nierozerwalnie związane ze sprawowanym nadzorem. Czynności takie, w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego, nie przeszkadzają przyjęciu, iż praca w warunkach szczególnych wykonywana była przez ubezpieczonego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11.03.2009r.
II UK 243/08 LEX nr 550990 ). Okoliczności powyższe dotyczące rzeczywiście wykonywanej pracy przez ubezpieczonego potwierdzają w szczególności zeznania słuchanych w sprawie świadków K. W., I. W., K. C., M. G., a także korespondujące z nimi zeznania ubezpieczonego. Za przyjęciem jak wyżej ( zaliczeniem spornego okresu zatrudnienia ubezpieczonego do pracy w warunkach szczególnych ) przemawia także fakt, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. uwzględnił J. M., który wykonywał taką samą pracę co ubezpieczony, okres takiego zatrudnienia do pracy w warunkach szczególnych z wykazu A działu XIV poz.24 i w konsekwencji przyznał prawo do emerytury wcześniejszej.
Po zaliczeniu okresu spornego do pracy w warunkach szczególnych, ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem takiej pracy. W takiej sytuacji, gdy pozostałe przesłanki prawa do świadczenia były bezsporne, Sąd stwierdził, iż ubezpieczony spełnia wszystkie konieczne warunki nabycia prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Mając powyższe na uwadze, kierując się uregulowaniami prawnymi powołanymi na wstępie rozważań, Sąd w pkt 1 wyroku na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 28.10.2015r. w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych poczynając od dnia 06.11.2015r., tj. od ukończenia wieku emerytalnego 60 lat ( zgodnie z art.100 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ).
Jednocześnie Sąd uznał, iż odwołanie ubezpieczonego od kolejnej decyzji zaskarżonej z dnia 03.11.2015r. dotyczącej przyznania prawa do emerytury pomostowej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19.12.2008r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 965 ze zm.) zwanej dalej ustawą, prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948r.;
2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;
3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;
4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;
5) przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;
6) po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Po myśli art. 3 ust. 1 prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.
Zgodnie z ust. 3 tego przepisu prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. Za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach uważa się pracowników wykonujących po dniu wejścia w życie ustawy, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace, o których mowa w ust. 1 (ust.4).
Za pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze uważa się pracowników wykonujących po dniu wejścia w życie ustawy, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace, o których mowa w ust. 3 (ust. 5). Za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze uważa się również osoby wykonujące przed dniem wejścia w życie ustawy prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust.7). Zgodnie treścią art. 49 ustawy prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która: 1)po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 2)spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; 3)w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.
Dla uzyskania prawa do emerytury pomostowej koniecznym jest łączne spełnienie wymienionych powyżej warunków, gdyż brak spełnienia któregokolwiek z nich uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia. Okolicznością bezsporną w sprawie jest, iż ubezpieczony urodził się po dniu 31.12.1948r., ukończył wiek 60 lat, legitymuje się 25 - letnim okresem składkowym i nieskładkowym i nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Ubezpieczony posiada również 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art.32 i art.33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( po zaliczeniu okresu spornego pracy w (...) S.A. w G., o czym mowa wcześniej ), w tym prace takie wykonywał przed dniem 01.01.1999r.
Ubezpieczony nie spełnił jednak warunku prawa do emerytury pomostowej wymienionego w art.4 pkt 6, gdyż po dniu 31.12.2008r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do zaliczenia do takiej pracy okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) Sp. z o.o. w G. na stanowisku inspektora BHP, kiedy to ubezpieczony ( podobnie jak w okresie zatrudnienia w (...) S.A. w G. ) sprawował nadzór w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy nad pracownikami w zakresie elektroenergetycznym, bo praca taka nie została wymieniona w katalogu prac w warunkach szczególnych i o szczególnym charakterze zawartym w załączniku nr 1 i nr 2 do ustawy.
Zaznaczyć należy, iż ubezpieczony nie spełnia także przesłanek prawa do emerytury pomostowej z art.4 w związku z art.49 ustawy. Przepisy te pozwalają na przyznanie prawa do emerytury pomostowej osobom, które nie kontynuują pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze po dniu 31.12.2008r. ( po dniu wejścia w życie ustawy ), przy czym warunkiem koniecznym – poza spełnieniem warunków określonych w art. 4 pkt 1-5 i 7 ustawy - jest posiadanie przez ubezpieczonego w dniu wejścia w życie ustawy 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy, a warunku tego ubezpieczony bezsprzecznie nie spełnia, co wynika z wcześniejszych ustaleń, gdy brak podstaw do zaliczenia do takiej pracy okresu spornego okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) S.A. w G., bowiem praca taka nie została wymieniona w katalogu prac w warunkach szczególnych i w szczególnym charakterze zawartym w załączniku nr 1 i nr 2 do ustawy ( okres ten może być zaliczony wyłącznie do pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art.32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ).
W takiej sytuacji Sąd w pkt 2 wyroku z mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie w pozostałej części. W pkt 3 wyroku na podstawie art.98 k.p.c. w związku z §2 ust. 1 i 2, §12 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( t.j. Dz.U. z 2013r., poz.461 ) Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSR del.
Renata Stańczak