Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1178/14 AI generated

Social security court dismissed appeal against ZUS decision denying mandatory insurance coverage for a worker.

Case Number VIII U 1178/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the employer's appeal against the Social Insurance Institution's decision denying mandatory social security coverage for a specific period. The employer argued procedural violations and factual errors regarding the employment relationship and delegation of work. The court ruled that the social security court's jurisdiction is limited to reviewing the legality of the administrative decision and cannot re-examine facts already definitively settled by prior final administrative rulings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 477 § 14 k.p.c.; Art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; The social security court is bound by final administrative decisions and cannot re-examine facts definitively settled by prior final administrative rulings.

Keywords

AI generated
social security court jurisdiction final administrative decision binding mandatory social insurance coverage delegation of work procedural review limits

Cited Legislation

AI generated
Art. 477 § 14 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o przytoczone przepisy prawa i art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji.
Art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
do złożenia właściwych dokumentów rozliczeniowych, do czego płatnik się nie zastosował, a tym samym uchybił powinności z art. 38 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
W końcu wskazano, iż organ rentowy naruszył przepisy prawa materialnego, w tym art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29.04.2004 r.
Art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Zdaniem skarżącego doszło również do naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w zw.
art. 7 k.p
art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz oparcie się na faktach nieistotnych dla jej rozstrzygnięcia.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1178/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Korneliusz Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. w Gliwicach sprawy (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przy udziale zainteresowanych M. R., P. T., R. W. i R. Ż. o podleganie pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu na skutek odwołania (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 28 marca 2014 r. nr (...) z dnia 28 marca 2014 r. nr (...) z dnia 28 marca 2014 r. nr (...) z dnia 28 marca 2014 r. nr (...) 1. oddala odwołania;

2. zasądza od odwołującej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. 240 zł ( dwieście czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt: VIII U 1178/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28.03.2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. stwierdził, że ubezpieczony R. Ż. jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu w okresie od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż w związku z odmową wydania „zaświadczenia o ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie do osoby uprawnionej” na formularzu A1 dla ubezpieczonego za okres od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r., co nastąpiło decyzją z dnia 26.07.2013 r. jak również niedopełnieniem obowiązku przedłożenia przez skarżącego właściwych dokumentów ubezpieczeniowych, zasadnym jest przyjęcie, że w w/w okresie R.

Ż. nie podlegał ustawodawstwu polskiemu. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł płatnik składek (...) Sp. z o.o. Zaskarżonej decyzji zarzucono m.in. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz oparcie się na faktach nieistotnych dla jej rozstrzygnięcia. Podniesiono również błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że pracodawcą uprawnionego jest podmiot trzeci, a nie odwołujący. W końcu wskazano, iż organ rentowy naruszył przepisy prawa materialnego, w tym art. 12 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29.04.2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego poprzez uznanie, że odwołujący nie deleguje bezpośrednio R.

Ż. do pracy na terenie Francji. Zdaniem skarżącego doszło również do naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w zw. z art. 12 ust. 1 powoływanego wyżej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, tj. przyjęcie, iż R. Ż. nie podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu oraz wypadkowemu. Sprawa z odwołania (...) Sp. z o.o. od decyzji z dnia 28.03.2014 r., a dotycząca obowiązku podlegania R. Ż. obowiązkowym ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu, została zarejestrowana pod sygnaturą akt VIIIU 1178/14.

Odpowiadając na odwołanie (...) Sp. z o.o. ZUS wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy zawnioskował nadto o połączenie w celu łącznego rozpoznania spraw wszczętych na skutek odwołań (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji ZUS w Z., dotyczących wyłączenia innych pracowników w/w płatnika z obowiązkowych ubezpieczeń społecznych w związku z uprawomocnieniem się decyzji ZUS w przedmiocie odmowy wydania „zaświadczeń o ustawie dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie do osoby uprawnionej” na formularzu A1.

Sąd przychylił się do w/w wniosku. Mianowicie, połączył sprawy toczące się z odwołania płatnika składek (...) Sp. z o.o. rozstrzygające w zakresie podlegania ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu ubezpieczonych w osobach: P. T., tj. sprawę o sygn. akt VIII U 1179/14, R. W. tj. sprawę o sygn. akt VIIIU 1180/14, M. R. tj. sprawę o sygn. akt VIIIU 1181/14 oraz toczącą się w związku z odwołaniem od decyzji ZUS z dnia 28.03.2014 r., a dotyczącą obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym przez R.

Ż. sprawę o sygn. akt VIIIU 1178. Powyższe sprawy zostały zarejestrowane pod sygnaturą akt VIIIU 1178/14. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 15.04.2013 r. (...) Sp. z o.o. złożył w ZUS dokumenty w celu uzyskania „zaświadczenia o ustawodawstwie właściwym dotyczącym zabezpieczenia społecznego, a mającym zastosowanie do osoby uprawnionej” - formularza A1 dla ubezpieczonych: P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż.. Wnosząc o wydanie w/w dokumentu płatnik składek poinformował, iż pracownicy, co do których domaga się wystawienia dokument A1 nie zostali wysłani na polecenie swojego krajowego pracodawcy przejściowo na terytorium drugiego państwa członkowskiego w celu wykonywania tam czynności na rzecz tego pracodawcy.

W umowach o pracę tymczasową z 10.04.2013 r., zawartych przez P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż. wpisano, że pracownik zobowiązuje się wykonywać pracę pod kierownictwem i na rzecz pracodawcy użytkownika (...).P. Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w T., działającego w imieniu i na rzecz (...) z Belgii. W związku z przeprowadzoną w dniach 13.06.2013 r. do 26.06.2013 r. kontrolą ustalono, że Sp. z o.o. (...) nie świadczy żadnych usług poza granicami Polski, a nadto, iż ubezpieczeni P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż. świadczyli pracę na terenie Francji pod kierownictwem, nadzorem i na rzecz pracodawcy użytkownika (...).P. Sp. z o.o.

Spółka komandytowa, która wykonuje swoje zobowiązania kontraktowe na terenie Francji oraz działa w imieniu i na rzecz spółki (...). Ustalono, iż naliczanie i wypłacanie wynagrodzenia dokonywał (...) Sp. z o.o. na podstawie dyspozycji (...).P. Sp. z o.o. Spółka komandytowa, która wydawała także dyspozycje co do rekrutacji, zatrudnienia, rozwiązania umów o pracę, zwolnień, charakteru pracy i stosowania działań dyscyplinarnych. Przeprowadzona kontrola wykazała także dokonanie zamówienia z dnia 11.04.2004 r. dotyczącego wypożyczania pracowników tymczasowych firmie (...).P. Sp. z o.o.

Spółka komandytowa do wykonywania pracy na terenie Francji na okres do 30.06.2013 r. z możliwością przedłużenia lub zatrudnienia na stałe. W oparciu o uzyskane w toku postępowania w/w okoliczności, organ rentowy uznał, iż Spółka (...) Sp. z o.o. nie delegowała bezpośrednio swoich pracowników, co do których wniosła o wydanie zaświadczenia A1, tj. P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż. do pracy na terenie Francji, w konsekwencji czego wydano decyzje odmowne z 26.07.2013 r. w przedmiocie wystawienia „zaświadczenia o ustawodawstwie właściwym” za okres od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r.

Decyzje te zostały zakwestionowane przez płatnika składek, przy czym postanowieniami z dnia 14.11.2013 r. Sąd odrzucił odwołania z uwagi na niedochowanie przepisanego prawem terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sprawy z odwołania od tych rozstrzygnięć zostały zarejestrowane: pod sygnaturą akt VIIIU 2423/13 – sprawa dotycząca P. T., (...) – sprawa dotycząca R. W., (...) – sprawa dotycząca M. R., (...) – sprawa dotycząca R. Ż.. W związku z nieprzedłożeniem przez płatnika składek właściwych dokumentów ubezpieczeniowych, o czym pouczono (...) Sp. z o.o. pismem z dnia 28.01.2014 r. i 25.02.2014 r.

ZUS mając na uwadze treść prawomocnych decyzji odmawiających wydania zaświadczeń A1, dotyczących P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż., a także wyniki postępowania wyjaśniającego na okoliczność niepodlegania decyzjami z dnia 28.03.2014 r. stwierdził, że w/w pracownicy w okresie od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r. nie podlegali obowiązkowo ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. [dowody: akta organu rentowego; akta spraw o sygnaturze: VIIIU 1179/14, (...), (...), (...), (...), (...), (...)] Sąd uznał zebrany w sprawie materiał dowodowy za wystarczający do poczynienia rzetelnych ustaleń w sprawie i w konsekwencji do wydania rozstrzygnięcia opartego na faktach.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie płatnika składek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że okolicznością sporną w niniejszej sprawie pozostawało ustalenie, czy zaskarżone decyzje, na mocy których stwierdzono, iż P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż. w okresie od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r. nie podlegali obowiązkowo ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu - wydane zostały w sposób prawidłowy. W kontekście rozstrzyganej sprawy celowym jest przywołanie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (Dz.

U. UE L z 2004 r., nr 166.1). Stosownie do treści art. 11 ust. 1 w/w rozporządzenia osoby do których stosuje się ten akt, podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego. Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 3 lit. a w/w rozporządzenia, osoba wykonująca w państwie członkowskim pracę najemną lub pracę na własny rachunek podlega ustawodawstwu tego państwa członkowskiego. Odstępstwo od powyższej reguły statuuje art. 12 ust. 1 powoływanego rozporządzenia. Mianowicie osoba, która wykonuje działalność jako pracownik najemny w państwie członkowskim w imieniu pracodawcy, który normalnie prowadzi tam swą działalność, a która jest delegowana przez tego pracodawcę do innego państwa członkowskiego do wykonywania pracy w imieniu tego pracodawcy, nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidywany czas takiej pracy nie przekracza 24 miesięcy i że osoba ta nie jest wysłana, by zastąpić inną delegowaną osobę.

Jak wynika z zebranych w sprawie dokumentów, niespełnienie przez płatnika składek obostrzenia z art. 12 ust. 1 powoływanego rozporządzenia nr 883/2004 w odniesieniu do pracowników: P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż. zostało przesądzone prawomocnymi decyzjami ZUS z dnia 26.07.2013 r., które wydano w oparciu o ustalenie, iż Sp. z o.o. (...) nie delegowała bezpośrednio pracowników do pracy na terenie Francji, co do których wnioskował o uzyskanie dokumentu A1 w okresie od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r. Z uwagi na przytoczone okoliczności oraz fakt, iż skarżący nie zastosował się do wezwania ZUS w przedmiocie skorygowania dokumentów poprzez wyrejestrowanie pracowników z ubezpieczeń społecznych i złożenie korekt dokumentów rozliczeniowych, organ rentowy wydał zaskarżone decyzje.

Mając na uwadze powyższe, decyzje z 28.03.2014 r. należy uznać za prawidłowe. Skoro bowiem nie zrealizowano przesłanek uzasadniających wydanie druku A1 poświadczającego właściwość ustawodawstwa polskiego w zakresie zabezpieczenia społecznego względem P. T., R. W., M. R. oraz R. Ż., to logiczną tego konsekwencją jest stwierdzenie zaskarżonymi decyzjami faktu niepodlegania przez w/w obowiązkowym ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu w okresie od 15.04.2013 r. do 30.06.2013 r. Brak podstaw również do kwestionowania sposobu procedowania organu rentowego.

W ocenie Sądu ZUS dopełnił ciążących na nim obowiązków, w szczególności powinności wszechstronnego zbadania sprawy, prowadząc postępowanie wyjaśniające w tym zakresie, a nadto wzywając stronę postępowania dwukrotnie, tj. w piśmie z dnia 28.01.2014 r. oraz 25.02.2014 r. do złożenia właściwych dokumentów rozliczeniowych, do czego płatnik się nie zastosował, a tym samym uchybił powinności z art. 38 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W tym momencie podkreślenia wymaga, iż zakres sądu orzekającego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza w pierwszej kolejności treść skarżonej decyzji.

Przedmiot rozpoznania ogranicza się zatem do zbadania legalności zaskarżonej decyzji, a nie innych rozstrzygnięć wykraczających poza toczące się postępowanie odwoławcze, jak żąda tego płatnik składek. Stanowisko to zostało wielokrotnie wyartykułowane również na gruncie orzecznictwa, czego dowodem jest m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29.09.2000 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt IIUKN 759/99, w którym wskazano, że w postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie żądań, które wykraczają poza podstawę faktyczną zaskarżonej odwołaniem decyzji(Lex nr 44367).

Miarodajny jest również wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17.01.2013 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt IIIAUa 1194/12, w którym stwierdzono, że sąd nie działa w zastępstwie organu rentowego, w związku z czym nie ustala prawa do świadczeń, i choć samodzielnie oraz we własnym zakresie rozstrzyga wszelkie kwestie związane z prawem lub wysokością świadczenia objętego decyzją, to jego rozstrzygnięcie odnosi się do zaskarżonej decyzji (Lex nr 1267332). W końcu zaakcentowania wymaga kwestia prawomocności decyzji z 26.07.2013 r., które z uwagi na przymiot ostateczności są wiążące, a ich ewentualna weryfikacja dopuszczalna jest w trybie nadzwyczajnych środków odwoławczych obowiązujących na gruncie ustawy z dnia 14.06.1960 r.

Kodeks postępowania administracyjnego(tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Jak trafnie wskazano w wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego z Ł. z 7.05.2013 r., wydanego w sprawie o sygnaturze akt II SA/Łd 1195/12, decyzja ostateczna oznacza rozstrzygnięcie sprawy w sposób definitywny. Dopiero gdyby nastąpiła eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym ostatecznego rozstrzygnięcia, wówczas otworzyłaby się możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy (Lex nr 1317105). Z kolei w wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 17.04.2013 r. wydanego w sprawie o sygnaturze akt III AUa 71/13 wskazano iż, choć przepisy k.p.c. nie zawierają wprost uregulowania dotyczącego związania sądu decyzją administracyjną, to jednak z uwagi na funkcjonującą na gruncie prawa administracyjnego zasadę domniemania prawidłowości aktów administracyjnych oraz mając na względzie obowiązek respektowania wynikających z ustawy kompetencji organów administracji do wydawania decyzji, muszą być one wiążące dla sądów powszechnych (Lex nr 1306045).

Z powyższych względów niedopuszczalnym jest rozstrzyganie zarzutów podnoszonych przez (...) Sp. z o.o. w przedmiocie m.in. nieprawidłowego określenia przez ZUS statusu odwołującego, któremu odmówiono przymiotu „pracodawcy delegującego bezpośrednio swoich pracowników” w rozumieniu regulacji powoływanego rozporządzenia nr 883/2004. W tym stanie rzeczy, w oparciu o przytoczone przepisy prawa i art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji. SSO Grażyna Łazowska