Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 351/13 AI generated

Court amended first-instance judgment to add Art. 69 § 4 Penal Code as legal basis for suspended sentence.

Case Number VI Ka 351/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court amended the first-instance judgment to correct the legal basis for the suspended sentence by adding Article 69 § 4 of the Penal Code. The prosecutor argued that the lower court failed to cite this specific provision, which applies to repeat offenders of drunk driving offenses. The court agreed, ruling that the incomplete legal citation constituted an error requiring correction, while upholding the rest of the verdict.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 § 1, § 2, § 4 k.k.; Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.: When applying a suspended sentence to a repeat offender of a specific drunk driving offense, the court must cite Article 69 § 4 of the Penal Code alongside the general provisions.

Keywords

AI generated
suspended sentence drunk driving repeat offender legal basis error appellate amendment Penal Code probation conditions

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 § 1 k.k.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną, zawartego w punkcie II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art. 69 kk, II.
Art. 69 § 2 k.k.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną, zawartego w punkcie II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art. 69 kk, II.
Art. 69 § 4 k.k.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną, zawartego w punkcie II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art. 69 kk, II.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy Sąd uznając, że oskarżony jest winny popełnienia się zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu z art.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Reasumując, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną, zawartego w pkt II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 440 k.p.k
439 § 1 kpk i art. 440 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
bezwzględnych przyczyn odwoławczych, enumeratywnie wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 351/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: SSO Natalia Burandt (spr.) Sędziowie: SO Irena Śmietana SO Irena Linkiewicz Protokolant st.sekr.sądowy Kamila Obuchowicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Mirosławy Mazurek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013r., sprawy W. M. oskarżonego o czyn z art. 178a § 1 i 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Ostródzie od wyroku Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II K 395/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnia podstawę prawną, zawartego w punkcie II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art. 69 kk, II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części, III. zwalnia oskarżonego W. M. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt VI Ka 351/13

UZASADNIENIE

W. M. został oskarżony o to, że w dniu 23 kwietnia 2013r. w miejscowości S., gmina G., woj. (...), kierował samochodem marki O. (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,39 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie, sygn. akt II K 642/11 za czyn z art. 178a § 1 i § 4 kk Sąd Rejonowy w Ostródzie wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt II K 395/13 I. uznał oskarżonego W.

M. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego z art. 178a § 1 i 4 kk i za to na podstawie art. 178a § 4 kk skazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 4 lat, III. na mocy art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w na okres 4 lat, IV. na podstawie art. 71 § 1 kk w z w. z art. 33 § 1 i 3 kk orzekł wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł, V. na podstawie art. 63 § 2 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 23.04.2013r.

Orzeczenie zawiera także rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, od uiszczenia których zwolniono oskarżonego w całości. Od powyższego wyroku apelację wniósł Prokurator Rejonowy w Ostródzie zaskarżając go w całości na korzyść oskarżonego W. M.. Autor apelacji na zasadzie art. 427 § 1 i 2 kpk i art. 438 pkt 1 kpk orzeczeniu temu zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 69 § 4 kk poprzez jego niewskazanie obok przepisów art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. jako podstawy prawnej warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy Sąd uznając, że oskarżony jest winny popełnienia się zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu z art. 178a § 1 i 4 k.k. jednocześnie uznał, że w odniesieniu do oskarżonego zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające warunkowe zawieszenie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia.

W konkluzji apelacji jej autor wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt II poprzez wskazanie jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary art. 69 § 1, 2 i 4 w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. , a w pozostałym zakresie o utrzymanie orzeczenia w mocy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja Prokuratora Rejonowego jako w pełni zasadna zasługiwała na uwzględnienie. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy, dopuścił się naruszenia prawa materialnego, które skutkować musiało korektą zaskarżonego orzeczenia, zgodnie z postulatem zawartym w petitum wywiedzionego środka odwoławczego. . W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że Prokurator Rejonowy zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w istocie wyłącznie w odniesieniu do zawartego w punkcie II rozstrzygnięcia i to jedynie w zakresie podstawy prawnej zastosowanego wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego w pkt I kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, nie kwestionując tym samym rozstrzygnięć co do winy sprawcy w popełnieniu przypisanego mu występku oraz kar zasadniczych, środków probacyjnych i środków karnych.

W takiej sytuacji przekroczenie granic apelacji możliwe jest zatem wyłącznie w oparciu o szczególne przepisy wskazane w ustawie, a w przedmiotowej sprawie są to art. 439 § 1 kpk i art. 440 k.p.k. Jedynie zatem przez pryzmat tych ostatnich przepisów sąd odwoławczy był uprawniony do kontroli zapadłego wobec oskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie nie występują żadne z tzw. bezwzględnych przyczyn odwoławczych, enumeratywnie wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. ani też nie ma podstaw do uznania, że przypisanie oskarżonemu winy w takim zakresie jak uczyniono to w zaskarżonym wyroku, jest rozstrzygnięciem rażąco niesprawiedliwym w rozumieniu art. 440 k.p.k.

Godzi się jedynie wskazać, że Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybie art. 387 § 1, § 2 i § 4 kpk i ujawnił zgromadzony w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, który następnie poddał trafnej analizie, a na tej podstawie wyprowadził całkowicie słuszne wnioski, zarówno co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod wskazany przepis prawny, tj. art. 178a § 1 i 4 kk. Wyprowadzone, zatem na tej podstawie stanowisko Sądu I instancji korzysta z ochrony przewidzianej w art. 7 kpk.

Podzielić także należy wniosek, iż stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego W. M. jest znaczny, a za którą to konstatacją przemawia m.in. rodzaj i charakter naruszonego dobra, sposób działania, miejsce popełnienia przestępstwa oraz stopień upojenia alkoholowego oskarżonego. W ocenie Sądu Okręgowego, orzeczona wobec W. M., zgodnie z wnioskiem zgłoszonym przez oskarżonego na rozprawie w trybie art. 387 kpk, kara 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł. oraz zastosowany środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat - jest represją karną stwarzającą realne możliwości na osiągnięcie korzystnych efektów poprawczych w stosunku do W.

M.. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd Rejonowy wziął pod uwagę i uwzględnił wszystkie występujące po stronie oskarżonego okoliczności zarówno obciążające jak i łagodzące nadając im stosowną wagę jak i znaczenie zgodnie z dyrektywami wymiaru kary zawartymi w dyspozycji art. 53 kk, czemu dał pełny wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Orzeczona kara jest adekwatna do jego stopnia zawinienia i odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości czynu, czyniąc zadość wymogom prewencji ogólnej i szczególnej stanowiąc słuszną społeczną odpłatę za popełnione przestępstwo.

Ustosunkowując się stricte do apelacji, należy zgodzić się z zarzutem podniesionym przez Prokuratora Rejonowego, iż Sąd I instancji przywołując w podstawie prawnej zastosowanego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec W. M. w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności, wyłącznie przepisy art. 69 § 1 i § 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk i jednocześnie nie wskazując ponadto § 4 art. 69 kk - dopuścił się obrazy prawa materialnego. Uchybienie Sądu I instancji sprowadza się zatem jedynie do niezastosowania w podstawie prawnej także przepisu § 4 art. 69 kk.

W tym miejscu wypada przypomnieć, że przywołane w zaskarżonym rozstrzygnięciu przepisy art. 69 § 1 i § 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk określają podstawowe przesłanki i zasady stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec każdego sprawcy „zwykłego”. W § 4 art. 69 kk ustawodawca natomiast wprowadził dodatkowy wymóg stosowania fakultatywnego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności m.in. wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 kk, a do takiej kategorii skazanych zalicza się W.

M.. Zgodnie z treścią art. 69 § 4 kk m.in. wobec sprawcy przestępstwa określonego art. 178a § 4 kk sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Nadmienić należy, że Sąd I instancji wywiązał się z obowiązku wykazania, iż wobec oskarżonego W. M. jako sprawcy przestępstwa określonego art. 178a § 4 kk zaistniały wszystkie przesłanki zarówno ogólne jak i szczególne zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, w tym także zrealizowany został wymóg wystąpienia „szczególnie uzasadnionego wypadku”, a ponadto oskarżyciel nie kwestionował istoty orzeczenia w tym przedmiocie.

W rezultacie, należy podzielić stanowisko skarżącego, że nie tylko przepisy art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk, ale także przepis § 4 art. 69 kk sąd meriti winien był przyjąć jako podstawę prawną zastosowanego wobec oskarżonego W. M. środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Powyższe uchybienie Sądu I instancji sprowadza się zatem do przywołania niepełnej podstawy prawnej tego rodzaju rozstrzygnięcia. Reasumując, zasadnie podniósł Prokurator w wywiedzionym przez siebie środku odwoławczym, iż pełną podstawę prawną rozstrzygnięcia dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec W.

M. kary pozbawienia wolności winny stanowić przepisy art. 69 § 1, § 2 i § 4 kk w z w. z art. 70 § 1 pkt 1 kk (pkt II zaskarżonego wyroku), a nie tylko zastosowane przez Sąd I instancji normy art. 69 § i § 2 kk w z w. z art. 70 § 1 pkt 1 kk. Podkreślenia wymaga okoliczność, że Sąd I instancji dostrzegł wskazaną wadę zaskarżonego rozstrzygnięcia , czemu dał wyraz w pisemnym uzasadnieniu. Stwierdzenie przedstawionego powyżej uchybienia skutkować musiało korektą zaskarżonego orzeczenia. Reasumując, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną, zawartego w pkt II wyroku rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, o § 4 art. 69 kk. .

W pozostałej części zaskarżony wyrok jako słuszny i trafny utrzymano w mocy. Kierując się zasadami słuszności oraz uwzględniając obecną sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego w oparciu o treść art. 634 kpk w zw. z art. 624 §1 kpk i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych sąd odwoławczy zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.