Legislator Case Law & Legislation
V Pa 160/12 AI generated

Appeal dismissed by withdrawal; court allows non-charge for costs due to Supreme Court precedent change.

Case Number V Pa 160/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal after the plaintiff withdrew it, ruling the procedural act was legally permissible and did not circumvent the law. The plaintiff had initially sought damages for the employer's underpayment of stock options, which the first-instance court rejected. The court granted the plaintiff exemption from appellate costs because the Supreme Court's interpretation of the statute's limitation period had recently changed, making the plaintiff's original belief in the claim's validity reasonable.

Legislator headnote

AI generated

Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 469 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Withdrawal of an appeal is a valid procedural act that does not violate legal principles or social coexistence rules, and the appellant is exempt from appellate costs if the withdrawal is justified by a subsequent change in Supreme Court case law regarding the limitation period of the claim.

Keywords

AI generated
withdrawal of appeal exemption from costs change in precedent limitation period labor dispute stock options procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 203 § 4 k.p.c.
Oświadczenie pełnomocnika powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa.
Art. 469 k.p.c.
Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 k.p.c. – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por.
Art. 391 § 2 k.p.c.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 391 § 2 k.p.c., orzekł jak w punkcie „1” sentencji.
Art. 102 k.p.c.
W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wniesienia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, co uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c. (por.
Art. 291 § 1 k.p.
Podkreślić, iż uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego w sprawie I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123, przesądzająca okoliczność, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p.
art. 203 § 4 k.p.c
Oświadczenie pełnomocnika powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c.
art. 469 k.p.c
Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 391 § 2 k.p.c., orzekł jak w punkcie „1” sentencji.
art. 102 k.p.c
Rozstrzygnięcie w przedmiocie nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą znajduje uzasadnienie w treści art. 102 k.p.c.
art. 291 § 1 k.p
Podkreślić, iż uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego w sprawie I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123, przesądzająca okoliczność, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. VPa 160/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska (spr.) Sędziowie: SSO Mariola Mastalerz, SSO Beata Łapińska Protokolant: sekr.sądowy Anna Fijołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa R. T. (1) przeciwko (...) w R. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda R. T. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 24 lipca 2012r. sygn. IV P 112/12 postanawia:

1. umorzyć postępowanie apelacyjne;

2. nie obciążać powoda R. T. (1) kosztami postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 160/12

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 roku, wydanym w sprawie IV P 112/12, Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Bełchatowie oddalił powództwo R. T. (2)przeciwko (...) Spółka Akcyjna– (...) Kopalnia (...)o odszkodowanie z tytułu zaniżenia przez pracodawcę ilości należnych akcji. Powód nie został obciążony obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. Od powyższego wyroku wniósł w dniu 14 sierpnia 2012 roku apelację powód. W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą według norm przepisanych.

W piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 roku pełnomocnik powoda cofnął apelację i wniósł o nieobciążanie powoda kosztami procesu za instancję odwoławczą. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. zważył co następuje: Postępowanie apelacyjne podlega umorzeniu. Oświadczenie pełnomocnika powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa.

Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 k.p.c. – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 roku, I UK 366/10, LEX nr 794784). W ocenie Sądu Okręgowego dokonana przez powoda czynność procesowa w postaci cofnięcia apelacji jest prawnie dopuszczalna i nie narusza żadnego z wyżej powołanych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Skuteczne cofnięcie apelacji winno więc w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania apelacyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 391 § 2 k.p.c., orzekł jak w punkcie „1” sentencji.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą znajduje uzasadnienie w treści art. 102 k.p.c. Wydając to rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy uznał, że za szczególne okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie można uznać w przedmiotowej sprawie zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, która została omawiana na wstępie rozważań. Podkreślić, iż uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego w sprawie I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123, przesądzająca okoliczność, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. zapadała dopiero w dniu 21 listopada 2012 roku.

W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wniesienia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, co uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c. (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1979 roku, III PR 78/79, OSP 1980/11/196).