Appeal dismissed for withdrawal; court found no legal violation or abuse of rights in the plaintiff's decision to withdraw.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal and exempted them from litigation costs after they voluntarily withdrew the appeal. The plaintiff's lawyer had initially requested dismissal of the appeal and cost allocation against the defendant, but later withdrew the appeal citing Article 102 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that the withdrawal did not violate legal principles, social norms, or the employee's legitimate interest, as the plaintiff was subjectively convinced of their claim's merit despite the statute of limitations issue.
Legislator headnote
AI generatedArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Withdrawal of an appeal by a party results in the termination of the appellate proceedings without requiring the opposing party's consent, provided the act does not violate legal principles or legitimate interests.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. VPa 159/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska Sędziowie: SSO Mariola Mastalerz (spr.), SSO Beata Łapińska Protokolant: sekr.sądowy Anna Fijołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) w R. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda K. S. od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 24 lipca 2012r. sygn. IV P 103/12 postanawia:
1. umorzyć postępowanie apelacyjne;
2. nie obciążać powoda K. S. kosztami postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 159/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 roku Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w Bełchatowie w sprawie sygn. akt IV P 103/12 oddalił powództwo K. S.przeciwko (...) Spółce Akcyjnejw B. (...) Kopalnia (...) w R.o odszkodowanie i nie obciążał powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. (k.
36) Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód działający przez profesjonalnego pełnomocnika. (k.52-54) W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (k. 58-60) W piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 roku pełnomocnik powoda cofnął wniesioną apelację i wnosił o nie obciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego za II instancję na podstawie art. 102 k.p.c. (k.
68)
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji przez stronę, Sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne. Cofnięcie apelacji nie wymaga zgody (zezwolenia) strony przeciwnej ani też zrzeczenia się roszczenia. Oświadczenie powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa. Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 kpc – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4.02.2011 r., sygn.
I UK 366/10, LEX nr 794784) W ocenie Sądu Okręgowego czynność procesowa w postaci cofnięcia apelacji nie narusza żadnego z powołanych wyżej przepisów. Skuteczne cofnięcie apelacji winno więc w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie apelacyjne, na mocy art. 354 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążał powoda K. S. kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Wydając rozstrzygnięcie w zakresie nie obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za drugą instancję, Sąd Okręgowy uznał, że za szczególne okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie można uznać w przedmiotowej sprawie zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.
W chwili wytoczenia powództwa linia orzecznicza Sądu Najwyższego w zakresie zasad przedawnienia tego typu roszczeń ewaluowała. Dopiero ostatecznie Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów wydanej w dniu 21 listopada 2012 roku (sygn. akt I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123), a więc wydanej po wytoczeniu przez powoda powództwa wskazał, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wnoszenia pozwu oraz w dacie wnoszenia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, które jednak ze względu na upływ terminu nie mogło zostać zaspokojone.
Okoliczność ta uzasadnia zastosowanie w stosunku do powoda art. 102 k.p.c. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyrażony w sprawie VI ACa 351/12, LEX nr 1220716, w której ten przyjął, iż szczególną okolicznością wskazaną w art. 102 k.p.c. może być precedensowy charakter rozpoznawanej sprawy, albo też zmiana stanu prawnego zaszła w trakcie procesu. Taką szczególną okolicznością mogą być też rozbieżności w obowiązującym orzecznictwie.