Court dismisses appeal withdrawn by plaintiff without costs due to changed legal interpretation of statute of limitations.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal and exempted them from costs after the plaintiff withdrew the appeal. The plaintiff had previously lost a first-instance claim for damages regarding the loss of rights to acquire shares, which was dismissed due to the statute of limitations. The court ruled that the withdrawal was valid and, given the subsequent change in Supreme Court jurisprudence regarding the limitation period, the plaintiff was not liable for the second-instance costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Upon withdrawal of an appeal, the appellate proceedings are dismissed; however, if the withdrawal is justified by a change in legal interpretation or precedent affecting the claim's viability, the appellant may be exempted from costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. VPa 152/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska Sędziowie: SSO Mariola Mastalerz (spr.), SSO Beata Łapińska Protokolant: sekr.sądowy Anna Fijołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa A. A. przeciwko (...) w R. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda A. A. od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 18 lipca 2012r. sygn. IV P 315/11 postanawia:
1. umorzyć postępowanie apelacyjne;
2. nie obciążać powoda A. A. kosztami postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 152/12
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 roku Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w Bełchatowie w sprawie sygn. akt IV P 315/11 oddalił powództwo A. A.przeciwko (...) Spółce Akcyjnejw B.Oddział Kopalnia (...)w R.o zapłatę kwoty 4.081,20 złotych tytułem odszkodowania, umorzył postępowanie w sprawie w pozostałej części i nie obciążał powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. (k.
86) Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód działający przez profesjonalnego pełnomocnika. (k.104-106) W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (k. 110-112) W piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 roku pełnomocnik powoda cofnął wniesioną apelację i wnosił o nie obciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego za II instancję na podstawie art. 102 k.p.c. (k. 140)
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 391 § 2 k.p.c. w razie cofnięcia apelacji przez stronę, Sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne. Cofnięcie apelacji nie wymaga zgody (zezwolenia) strony przeciwnej ani też zrzeczenia się roszczenia. Oświadczenie powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa. Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 kpc – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4.02.2011 r., sygn.
I UK 366/10, LEX nr 794784) W ocenie Sądu Okręgowego czynność procesowa w postaci cofnięcia apelacji nie narusza żadnego z powołanych wyżej przepisów. Skuteczne cofnięcie apelacji winno więc w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie apelacyjne, na mocy art. 354 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążał powoda A. A. kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Wydając rozstrzygnięcie w zakresie nie obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za drugą instancję, Sąd Okręgowy uznał, że za szczególne okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie można uznać w przedmiotowej sprawie zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.
W chwili wytoczenia powództwa linia orzecznicza Sądu Najwyższego w zakresie zasad przedawnienia tego typu roszczeń ewaluowała. Dopiero ostatecznie Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów wydanej w dniu 21 listopada 2012 roku (sygn. akt I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123), a więc wydanej po wytoczeniu przez powoda powództwa wskazał, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wnoszenia pozwu oraz w dacie wnoszenia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, które jednak ze względu na upływ terminu nie mogło zostać zaspokojone.
Okoliczność ta uzasadnia zastosowanie w stosunku do powoda art. 102 k.p.c. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyrażony w sprawie VI ACa 351/12, LEX nr 1220716, w której ten przyjął, iż szczególną okolicznością wskazaną w art. 102 k.p.c. może być precedensowy charakter rozpoznawanej sprawy, albo też zmiana stanu prawnego zaszła w trakcie procesu. Taką szczególną okolicznością mogą być też rozbieżności w obowiązującym orzecznictwie.