Court acquits bus driver of traffic violation for parking at bus stop, finding no actual traffic obstruction occurred.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant, a bus driver, of a traffic violation for parking at a bus stop without following a sign. Although the prosecution alleged this action obstructed other transport operators, evidence showed the defendant parked parallel to another vehicle and did not impede traffic flow. The court found the defendant's version of events credible and ruled that the specific elements of the alleged offense were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 92 § 1 kw; Art. 90 kw; A traffic violation for obstructing public road traffic is established only if the defendant's actions actually impeded the movement of other vehicles, and mere parking at a designated stop without causing obstruction does not constitute the offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX W 1494/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska Protokolant: asyst. sędz. Katarzyna Kij-Piskorz w obecności oskarżyciela publ. D. K. po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. i 8 czerwca 2016 r. sprawy K. S. s. C. i A. z d. R. ur. (...) w M. obwinionego o to, że: w dniu 27 listopada 2015 r. o godz. 09.10 w D. na P. (...)będąc kierowcą busa m – ki M. o nr rej. (...) zaparkował pojazd na przystanku autobusowym nie stosując się do znaku D – 15 (...) (...)” przez co też utrudnił ruch na drodze publicznej innym przewoźnikom - tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z § 51 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i art. 49 Prawa ruchu drogowym oraz z art. 90 kw ORZEKA: I. obwinionego K. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt IX W 1494/16
UZASADNIENIE
K. S. został obwiniony o to, że w dniu 27 listopada 2015r. o godz. 09.10 w D. na P. (...) będąc kierowcą busa marki M. o nr rej. (...) zaparkował pojazd na przystanku autobusowym nie stosując się do znaku drogowego D – 15 „(...)” przez co utrudnił ruch na drodze publicznej innym przewoźnikom. W trakcie postępowania dowodowego ustalono, iż K. S. jest zatrudniony w firmie (...) w D. na stanowisku kierowcy. Wykonuje przewóz regularny osób na trasie M. – O.. Firma (...) posiada zezwolenie od Generalnej Dyrekcji Dróg i Autostrad Oddział w O. na korzystanie z przystanków komunikacji publicznej, m.in. na P. (...) w D., ważne do 30 września 2019r.
Zgodnie z aktualnym rozkładem jazdy zatwierdzonym przez Marszałka Województwa (...), autobus firmy (...), kursujący pomiędzy M. a O., przyjazd na ww przystanek ma zaplanowany o godz. 9.18, zaś odjazd o godz. 9.25. W dniu 27 listopada 2015r. K. S. przyjechał busem m – i M. o nr rej. (...) na przystanek w D. na P. (...) około godz. 9.20. Zatrzymał się równolegle do pojazdu kierowanego przez M. J. (1), który stał jako pierwszy na zatoce autobusowej. Sposób zatrzymania pojazdu w żaden sposób nie utrudniał i nie ograniczał ruchu innych pojazdów na przystanku.
W tym czasie trwała interwencja funkcjonariuszy Policji KP D. w związku z zawiadomieniem o utrudnianiu ruchu przez innych przewoźników. K. S. został przez nich wylegitymowany, po czym zgodnie z rozkładem jazdy odjechał w kierunku O.. (dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 59 -59v, zeznania świadka M. J. k. 59v, W. W. k. 65 – 65v, A. S. k. 65v, notatka urzędowa k. 20, uzgodnienie zasad korzystania z przystanków autobusowych k. 57, rozkład jazdy k.
58) Obwiniony nie przyznał się do winy i wyjaśnił zgodnie z ustalony stanem faktycznym. Jego wersję potwierdził M. J. (1), twierdząc, iż w tym dniu K. S. w żaden sposób nie utrudniał mu ruchu, przyjechał i prawdopodobnie odjechał zgodnie z rozkładem jazdy. Świadkowie W. W. (2) i A. S. zeznali, iż sytuacja będąca przedmiotem postępowania jest wynikiem konflikt jaki istnieje między przewoźnikami. Sąd dał wiarę zarówno wyjaśnieniom obwinionego oraz zeznaniom przesłuchanych świadków albowiem są jasne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Potwierdzają je pozostałe dowody zgromadzone w sprawie. Wobec powyższego, wobec braku jakichkolwiek dowodów potwierdzających wniosku o ukaranie, w ocenie Sądu, zachowanie obwinionego nie wypełniło znamion ani wykroczenia z art. 92§1k w ani z art. 90 kw, stąd jedynym słusznym rozstrzygnięciem w sprawie było uniewinnienie go od stawianych mu zarzutów. Wobec uniewinnienia, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.