Legislator Case Law & Legislation
IV U 572/15 AI generated

Social court allows pension claim by correcting Social Insurance Office's error in verifying special conditions work periods.

Case Number IV U 572/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Court overturned the Social Insurance Office's decision denying a pension due to a clerical error in job title verification. The insured successfully proved she worked in special conditions for over 15 years, while the Social Insurance Office incorrectly relied on non-binding internal regulations instead of the official government decree. Consequently, the court granted the pension right effective from the date of the insured's application.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego: The court must verify the actual nature of work performed against the official list of special conditions, disregarding erroneous administrative interpretations of job titles that contradict the statutory regulation.

Keywords

AI generated
pension entitlement special working conditions Social Insurance Office administrative error employment verification statutory list of jobs pension claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Regulation of the Council of Ministers of 7 February 1983 on the retirement age of employees working under special conditions or in a special character

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 572/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania Z. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 1 kwietnia 2015 r. Nr (...) w sprawie Z. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo Z. P. do emerytury od dnia 01 marca 2015 r. Sygn. akt: IV U 572/15

UZASADNIENIE

Decyzją z 1 kwietnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił Z. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczona nie udowodniła, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnęła 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy podniósł, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył okresu zatrudnienia w Zakładach (...) w S. od 1 lipca 1976r. do 17 sierpnia 1979r., od 23 marca 1980r. do 5 sierpnia 1980r., od 1 kwietnia 1981r. do 4 marca 1981r., od 2 lipca 1981r. do 4 listopada 1981r., od 5 listopada 1983r. do 31 sierpnia 1995r., gdyż nazwa wykazanego w świadectwie pracy w szczególnych warunkach stanowiska nie jest zgodna z nazwą stanowiska wykazaną w przepisach resortowych, na które powołuje się zakład pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła Z.

P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że w okresie zatrudnienia w Zakładach (...) w S. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę polegającą na obróbce surowców włókienniczych i ich przędzeniu, która to praca w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zaliczana jest do pracy w szczególnych warunkach. Powoływanie się przez organ rentowy na błędne określenie stanowiska pracy bez odniesienia się do faktycznie wykonywanej pracy jest nieuzasadnione (odwołanie k.1-4 akt sprawy).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.7-8 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona Z. P. w dniu 1 maja 2012r. ukończyła 55-ty rok życia. W dniu 17 marca 2015r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 17 marca 2015r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczona udowodniła staż ubezpieczeniowy w wymiarze 21 lat, 9 miesięcy i 26 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 18 lat, 10 miesięcy i 16 dni, a okresy nieskładkowe 2 lata, 11 miesięcy i 10 dni.

Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczona nie wykazała, że do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnęła staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze co najmniej 15 lat. Podniósł, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył okresu zatrudnienia w Zakładach (...) w S. od 1 lipca 1976r. do 17 sierpnia 1979r., od 23 marca 1980r. do 5 sierpnia 1980r., od 1 kwietnia 1981r. do 4 marca 1981r., od 2 lipca 1981r. do 4 listopada 1981r. i od 5 listopada 1983r. do 31 sierpnia 1995r., gdyż nazwa wykazanego w świadectwie pracy w szczególnych warunkach stanowiska nie jest zgodna z nazwą stanowiska wykazaną w przepisach resortowych, na które powołuje się zakład pracy.

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 1 kwietnia 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej przyznania emerytury (decyzja z 1 kwietnia 2015r. k.33 akt emerytalnych). Ubezpieczona była zatrudniona w Zakładach (...) w S. w okresie od 1 lipca 1976r. do 31 sierpnia 1995r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 3 sierpnia 1995r. k.10 akt emerytalnych). Ubezpieczona została zatrudniona w w/w przedsiębiorstwie na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 1 lipca 1976r., przy czym do 30 listopada 1976r. ubezpieczona miała uczyć się zawodu prządki (umowa z 1 lipca 1976r. k.4-5 akt osobowych).

W dniu 1 września 1976r. ubezpieczona i jej pracodawca zawarli umowę o pracę na czas nieokreślony, na mocy której ubezpieczona zatrudniona została w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pomocy przędzarza na maszynach obrączkowych (umowa o pracę z 1 września 1976r. k.6-7 akt osobowych). Na stanowisku pomocy przędzarza określanym również jako przędzarz – pomoc na maszynach obrączkowych ubezpieczona zatrudniona była przez cały okres zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie, z wyjątkiem kiedy z powodu ciąży przenoszona była do pracy na stanowisku pakowacza w szwalni.

Przerwy w pracy ubezpieczonej na stanowisku przędzarza – pomocy przędzarza trwały od 18 sierpnia 1979r. do 31 grudnia 1980r. (pismo o przeniesieniu ubezpieczonej na czas ciąży od 18 sierpnia 1979r. na stanowisko pakowacza k.9 akt osobowych i pismo o powierzeniu ubezpieczonej z dniem 1 stycznia 1981r. - po powrocie z urlopu bezpłatnego z tytułu opieki na dzieckiem stanowiska przędzarza – pomocy na maszynach obrączkowych k.15 akt osobowych) oraz od 5 marca 1981r. do 5 listopada 1983r. (pismo o przeniesieniu ubezpieczonej na czas ciąży od 5 marca 1981r. na stanowisko pakowacza k.16 akt osobowych i pismo o powierzeniu ubezpieczonej z dniem 5 listopada 1983r. - po powrocie z urlopu bezpłatnego z tytułu opieki na dzieckiem stanowiska pomocy prządki na maszynach obrączkowych k.23 akt osobowych).

Zatem ubezpieczona pracowała na stanowisku pomocy prządki w okresie od 1 lipca 1976r. do 17 sierpnia 1979r. (3 lata, 1 miesiąc i 17 dni), od 1 stycznia 1981r. do 5 marca 1981r. (2 miesiące i 5 dni) oraz od 5 listopada 1983r. do 31 sierpnia 1995r. (11 lat, 9 miesięcy i 26 dni), co łącznie stanowi 15 lat, 1 miesiąc i 18 dni. Zakłady (...) w S. produkowały bieliznę i odzież bawełnianą. W dziale przędzalni, na którym pracowała ubezpieczona zatrudnieni byli przędzarze (potocznie prządki) oraz przędzarze – pomoce na maszynach, których stanowisko określane było zamiennie jako pomoc prządki.

Na przędzalni znajdowało się około 30 maszyn do przędzenia przędzy bawełnianej. Pracownice zatrudnione na stanowisku prządki obsługiwały w/w maszyny. Do obowiązków ubezpieczonej zatrudnionej na stanowisku „prządki – pomocy na maszynach” należało wykonywanie tzw. obciągów ,tj. wymiany cewek (szpul), na które nawinięta została już przędza, na puste i podłączenie nici, tak aby maszyna nawijała przędzę na puste cewki. Z uwagi na to, że na jednej maszynie było 300 cewek tzw. obciągi wykonywane były zespołowo przez 8 pracownic – po cztery z każdej strony maszyny.

Jeden obciąg trwał około 10 do 15 minut. Podczas jednej zmiany wymiana obciągów na jednej maszynie odbywała się dwa, niekiedy trzy razy. W pozostałym czasie pracy ubezpieczona wykonywała pracę prządki ,tj. podchodziła do określonej maszyny i pomagała prządce poprzez łączenie nici zerwanych w toku przędzenia. Ponadto w przypadku nieobecności prządki ubezpieczona zastępowała nieobecną pracownicę. Ubezpieczona wykonywała powyższą pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (zeznania ubezpieczonej k.20v akt sprawy). Ubezpieczona nie przystąpiła do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.23 akt emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie Z. P. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 20 lat kobieta), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczona spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczona osiągnęła wymagany ustawą wiek oraz spełniła przesłankę ogólnego stażu pracy. Ubezpieczona podnosiła, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) od 1 lipca 1976r. do 31 sierpnia 1995r. na stanowisku przędzarza – pomocy na maszynach. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe wykazało słuszność twierdzeń ubezpieczonej dając podstawy do ustalenia, że w okresach: od 1 lipca 1976r. do 17 sierpnia 1979r., od 1 stycznia 1981r. do 5 marca 1981r. oraz od 5 listopada 1983r. do 31 sierpnia 1995r., a zatem łącznie przez ponad 15 lat ubezpieczona pracowała w szczególnych warunkach.

Z ustaleń Sądu opartych na dowodach z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonej, a także spójnych i rzeczowych zeznaniach ubezpieczonej wynika, że we wskazanym okresie ubezpieczona pracowała przy przędzeniu surowców włókienniczych, a zatem wykonywała pracę, o której mowa w wykazie A dział VII poz.1 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Ubezpieczona wykonywała czynności przygotowawcze do przędzenia – wymieniała cewki, na które nawijana była przędza, a także pomagała prządce poprzez łączenie zerwanych nici.

Nie ulega wątpliwości, że praca tego rodzaju mieści się w ogólnym pojęciu pracy określonej jako „przędzenie surowców włókienniczych”. Należy podkreślić, że organ rentowy niezasadnie odmówił uwzględnienia świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach przedłożonego przez ubezpieczoną (na k.11 akt emerytalnych) wskazując na błędne określenia nazwy stanowiska pracy w myśl zapisów zarządzenia resortowego. Katalog prac wykonywanych w szczególnych warunkach określa załącznik do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r., a nie zarządzenia resortowe, dlatego odwoływanie się przez organ rentowy do nieobowiązującego zarządzenia resortowego jest oczywiście błędne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że Z. P. przysługuje prawo do emerytury od 1 marca 2015r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o emeryturę.