Court dismisses appeal as inadmissible because the lower court's decision on seizing a debt does not allow for appeal under the Code of Civil Procedure.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal rejected the debtor's appeal against the district court's decision to dismiss a claim regarding the seizure of a debt. The debtor argued that the enforcement officer acted correctly, but the district court ruled that the debtor must raise counterclaims in a separate lawsuit. The court found the appeal inadmissible because the lower court's ruling did not fall under the specific categories of decisions subject to appeal in enforcement proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 767 § 4 pkt 1 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the contested decision does not belong to the types of rulings explicitly listed in the statute as subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 628/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: Andrzej Jastzebski Sędziowie SO: Beata Kopania, Mariusz Struski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika J. T.na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gdyni Jolanty Janocha – Mularczyk polegającej na zajęciu w piśmie z dnia 21 czerwca 2013r wierzytelności należnej dłużnikowi od Urzędu Skarbowego w L. z udziałem (...) spółki z o.o. S.K.A z/s w G. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 9 września 2013 roku, sygn. akt I Co 1050/13 postanawia: odrzucić zażalenie Sygn. akt IV Cz 628/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Lęborku oddalił jako bezzasadną skargę dłużnika J. T.wywiedzioną na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Gdyni Jolantę Janocha – Mularczyk, polegającej na zajęciu w piśmie z dnia 21 czerwca 2013r wierzytelności należnej dłużnikowi od Urzędu Skarbowego w związku z ustaleniem, że komornik wszczął egzekucję na podstawie prawidłowego tytułu wykonawczego, którego wymagalność i poprawność organ egzekucyjny nie jest uprawniony badać. Zarzuty merytoryczne p-ko tytlowi dłużnik winien zaś podnosić w trybie powództw d przeciwegzekucyjnyc. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący domagając się uchylenia zajęcia wierzytelności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalne. Postanowienie Sądu wydane na skutek skargi na czynność komornika polegającej na zajęciu wierzytelności nie zostało obwarowane prawem do wniesienia zażalenia. Tymczasem stosownie do art. 767 4 § 1 kpc zażalenie na postanowienie sądu przysługuje wyłącznie w wypadkach wskazanych w ustawie. Orzeczenie powyższe nie należy także do postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym, jako kończących postępowanie w sprawie. Zatem nie kwalifikuje się do postanowień, od których przy odpowiednim stosowaniu art. 394 § 1 kpc przy zast. art. 13 § 2 kpc można by przyznać prawo do zaskarżenia ich zażaleniem. Wobec powyższego, na mocy art. 370kpc i art. 373 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 13 § 2 kpc orzeczono, jak w sentencji.