Legislator Case Law & Legislation
I C 213/16 AI generated

Civil court dismissed defendant's inadmissibility claim as equal parties established a civil legal relationship.

Case Number I C 213/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The defendant argued that the civil lawsuit was inadmissible because the plaintiff had already initiated administrative proceedings for the same claim. The court determined that the existence of a contract between equal parties created a civil legal relationship, making the civil court the proper forum. Consequently, the court rejected the inadmissibility objection and scheduled the trial to proceed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1 k.p.c.; Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 220 k.p.c.; Art. 222 k.p.c.: A civil proceeding is admissible when the parties stand in a civil legal relationship characterized by equality, even if the subject matter involves public administrative tasks performed by designated entities.

Keywords

AI generated
admissibility of civil action civil legal relationship administrative vs civil dispute equal parties doctrine contractual basis for suit

Cited Legislation

AI generated
Art. 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 1 k.p.c. na gruncie prawa polskiego sprawą cywilną jest sprawa, w której ochrona prawna ma polegać na wywołaniu skutku prawnego w zakresie stosunku prawno-cywilnego w szerszym tego słowa znaczeniu, np.
Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
powołując się na art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. i wnosząc o odrzucenie pozwu.
Art. 220 k.p.c.
Rozprawa wyznaczona na dzień 16 maja 2016 roku została w trybie art. 220 k.p.c. w zw.
Art. 222 k.p.c.
z art. 222 k.p.c. ograniczona do rozpoznania zarzutu niedopuszczalności drogi sądowej jaki został podniesiony już na etapie wstępnym w odpowiedzi na pozew.
art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c
powołując się na art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 220 k.p.c
Rozprawa wyznaczona na dzień 16 maja 2016 roku została w trybie art. 220 k.p.c.
art. 222 k.p.c
Z uwagi na powyższe - na podstawie art. 222 k.p.c.
art. 1 k.p.c
wniósł pozew w dniu 23 stycznia 2016 roku przeciwko Powiatowi (...) domagając się zapłaty należności wynikającej z umowy z dnia 18 sierpnia 2011 roku, na podstawie której był on zobowiązany do usuwania oraz parkowania pojazdów w trybie art. 130a ust.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 213/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Lęborku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Aleksandra Sobczak - Michalak Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Dawidowska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. w Lęborku na rozprawie sprawy z powództwa D. D. przeciwko Powiatowi (...) o zapłatę postanawia:

1. oddalić zarzut pozwanego dotyczący niedopuszczalności drogi sądowej;

2. odroczyć rozprawę do czasu uprawomocnienia się postanowienia.

UZASADNIENIE

sporządzone do postanowienia Sądu Rejonowego w Lęborku wydanego na rozprawie w dniu 16 maja 2016 roku w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt I C 213/16. Powód D. D. wniósł pozew w dniu 23 stycznia 2016 roku przeciwko Powiatowi (...) domagając się zapłaty należności wynikającej z umowy z dnia 18 sierpnia 2011 roku, na podstawie której był on zobowiązany do usuwania oraz parkowania pojazdów w trybie art. 130a ust. 1 i 2 ustawy prawo o ruchu drogowym za odpowiednim wynagrodzeniem i zwrotem kosztów. Pozwany w odpowiedzi na pozew podniósł zarzut niedopuszczalności drogi sądowej w niniejszej sprawie tj. powołując się na art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. i wnosząc o odrzucenie pozwu. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że powód wszczął postępowanie administracyjne, w którym dochodzi zapłaty wynagrodzenia objętego fakturą będącą przedmiotem rozpoznania również w niniejszej sprawie tj. będącą dowodem i podstawą pozwu w tejże sprawie. Postępowanie to dotyczy tego samego roszczenia i tych samych podmiotów.

Sąd zważył, co następuje:

Rozprawa wyznaczona na dzień 16 maja 2016 roku została w trybie art. 220 k.p.c. w zw. z art. 222 k.p.c. ograniczona do rozpoznania zarzutu niedopuszczalności drogi sądowej jaki został podniesiony już na etapie wstępnym w odpowiedzi na pozew. Zgodnie z art. 1 k.p.c. na gruncie prawa polskiego sprawą cywilną jest sprawa, w której ochrona prawna ma polegać na wywołaniu skutku prawnego w zakresie stosunku prawno-cywilnego w szerszym tego słowa znaczeniu, np. sprawy rodzinne, osobiste, majątkowe, powództwa z prawa pracy, prawa ubezpieczeniowego pod warunkiem, że wystąpią elementy istotne dla sprawy cywilnej - strony występują w charakterze równouprawnionych podmiotów.

Sprawa ma charakter sprawy cywilnej, jeżeli treść łączących strony stosunków prawnych, obejmująca ich wzajemne prawa i obowiązki albo tworząca dany stan prawny, zakłada potrzebę ochrony interesów uczestniczących w nich podmiotów. Sprawa cywilna wymaga przy tym pozostawania dwóch lub więcej podmiotów w stosunku prawnym, regulowanym przepisami kodeksu cywilnego i innymi ustawami, którego podmioty - w wypadku sporu - występują jako równorzędni partnerzy. Jeżeli natomiast jeden z nich uzyskuje pozycję podmiotu działającego z mocy swojej władzy zwierzchniej, to stosunek taki nie jest stosunkiem cywilnoprawnym (tak też wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 8 maja 2015 roku sygn. akt I ACa 1671/14).

Przedmiotem procesu cywilnego jest zatem roszczenie procesowe oderwane od materialnoprawnego uzasadnienia roszczenia zgłaszanego w pozwie. Oznacza to, że jeśli według zawartych w pozwie twierdzeń powoda istnieje między stronami stosunek cywilnoprawny, to drogę sądową należy uznać za dopuszczalną. Natomiast dopiero proces przed sądem ma wykazać, czy twierdzenia powoda znajdują podstawę w przepisach prawa materialnego i doprowadzić do wiążącego ustalenia istnienia albo też nieistnienia konkretnego stosunku cywilnoprawnego między stronami procesu (teza 1 wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 roku II PK 82/14).

W niniejszej sprawie powód w sposób nie budzący wątpliwości wskazał, że w jego ocenie strony zawarły umowę, w której pozycja stron jest równorzędna i umowa taka może stanowić źródło stosunków cywilnoprawnych. W tej sytuacji przyjąć należało, że sprawa niniejsza jest sprawą cywilnoprawną - w konsekwencji, nie zachodzi podstawa wyrażona w art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. do odrzucenia pozwu wobec stwierdzenia dopuszczalności drogi sądowej. Dopiero bowiem po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd może dokonać oceny ważności i zgodności z prawem umowy, która reguluje kwestie związane z władczym działaniem organów administracyjnych.

Co więcej nie jest nawet uzasadnionym odrzucenie pozwu ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej w sprawie nie mającej cech sprawy cywilnej, jeżeli powód przedstawił okoliczności i zdarzenia, które mogą stanowić cywilnoprawne źródło jego żądań (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2013 roku sygn. akt I CSK 63/13). Na marginesie Sąd wskazuje, że w uzasadnieniu sporządzonym do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 23 kwietnia 2015 roku (k.44 akt sądowych) wskazano, że „regulacja problematyki usuwania pojazdów z drogi dalszego postępowania z tymi pojazdami wskazuje, że jest to zadanie publiczne o charakterze administracyjnoprawnym, które jest wykonywane przez organy administracji publicznej, ale w części także przy pomocy (z udziałem) podmiotów spoza administracji publicznej (jak w niniejszej sprawie), którymi są jednostki wyznaczone do usunięcia pojazdów z drogi lub prowadzenia parkingów dla takich pojazdów.

Jeśli więc zadanie z zakresu administracji publicznej jest wykonywane przez jednostki wyznaczone przez organy administracji publicznej, to łączy te jednostki z organami administracji publicznej stosunek prawny o charakterze administracyjnym (uchwała NSA z dnia 29 listopada 2010 roku sygn. akt I OPS 1/10)”. A contrario jeśli zatem do realizacji zadań z zakresu administracji publicznej są powołane podmioty z poza administracji publicznej to łączy te jednostki z organami administracji publicznej stosunek prawny o charakterze cywilnoprawnym, co wynika bezpośrednio z treści umowy łączącej obie strony, a będącej jednym z dowodów zgłoszonych w sprawie.

Z uwagi na powyższe - na podstawie art. 222 k.p.c. w zw. z art. 199§ 1 pkt 1 k.p.c. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.