Legislator Case Law & Legislation
II Cz 736/13 AI generated

Appeal dismissed because defendant failed to file lawyer fee costs before the trial concluded despite procedural delays.

Case Number II Cz 736/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the lower court's decision to award litigation costs. The defendant argued that the first-instance court erred in denying lawyer fees because the appeal lawyer had not yet filed an objection when the proceedings were dismissed. The court ruled that the defendant was the winner due to the dismissal of the plaintiff's claim and that the defendant's request for lawyer fees was untimely, as it was submitted after the trial concluded.

Legislator headnote

AI generated

Art. 108 § 1 k.p.c.; Art. 109 § 1 k.p.c.; Art. 132 § 1 k.p.c.; Art. 203 § 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: Costs for legal representation must be claimed before the conclusion of the trial; untimely requests are inadmissible even if the opposing party was the winner of the dispute.

Keywords

AI generated
litigation costs legal representation fees procedural deadline dismissal of proceedings costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 108 § 1 k.p.c.
Z art. 108 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów postępowania, a tym samym bezprzedmiotowym jest rozstrzyganie o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie sądowe; - art.
Art. 109 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 109 § 1 k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.
Art. 132 § 1 k.p.c.
W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć nadto należy, iż pismo pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania zostało zwrócone na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. zaś kolejne wpłynęło już po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu postępowania.
Art. 203 § 3 k.p.c.
Wniosek pozwanego był zatem nie tylko niezasadny ale także spóźniony nawet przy przyjęciu, w drodze stosowanego per analogiam przepisu art. 203 § 3 k.p.c., że wniosek taki mógł zostać złożony w terminie dwóch tygodniu od daty zawiadomienia pozwanego o umorzeniu postępowania.
Art. 385 k.p.c.
Wobec powyższego na podstawie art. 385 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 §2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji. Zarządzenia:
art. 108 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c.
art. 98 § 3 k.p.c
poprzez błędne przyjęcie, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów postępowania, a tym samym bezprzedmiotowym jest rozstrzyganie o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie sądowe; - art. 98 § 3 k.p.c.
art. 109 § 2 k.p.c
poprzez błędne uznanie, iż strona pozwana nie była w toku postępowania sadowego reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem Sąd nie może rozstrzygać o przyznaniu pozwanemu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika; - art. 109 § 2 k.p.c.
art. 109 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 109 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2013 r. w S. sprawy z powództwa (...) S.a r. l. z siedzibą w Luksemburgu przeciwko R. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 22 marca 2013 r., sygn. akt III C 2655/12 postanawia: o ddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 marca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pełnomocnik pozwanego, który zgłosił swój udział w postępowaniu w dniu 14 lutego 2013 r., wnosząc jednocześnie o zasadzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania, nie podjął żadnych innych czynności w sprawie. Pełnomocnik strony zgłosił swój udział już po wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, co nastąpiło w dniu 24 stycznia 2013 r. a odpis postanowienia doręczono pozwanemu w dniu 8 lutego 2013 r.

Według stanu na dzień umorzenia postępowania, pozwany nie poniósł żadnych kosztów. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pozwany, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 98 § 2 w zw. Z art. 108 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów postępowania, a tym samym bezprzedmiotowym jest rozstrzyganie o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie sądowe; - art. 98 § 3 k.p.c. poprzez błędne uznanie, iż strona pozwana nie była w toku postępowania sadowego reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem Sąd nie może rozstrzygać o przyznaniu pozwanemu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika; - art. 109 § 2 k.p.c. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i w konsekwencji błędne przyjęcie przez Sąd w zakresie dokonanych przez pełnomocnika pozwanego niezbędnych nakładów pracy w toku niniejszego postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że umorzenie postępowania uniemożliwiło pełnomocnikowi podjęcie pierwszej czynności w sprawie jaką było wniesienie sprzeciwu co nie oznacza, iż pełnomocnik owego sprzeciwu nie przygotowywał, gdyż pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 15 grudnia 2012 r. Zdaniem skarżącego, to pozwany jest stroną wygrywającą spór i na skutek pozwu powoda, zmuszony był ponieść koszty w postaci ustanowienie pełnomocnika, które to koszty winny mu zostać zwrócone.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, iż w związku z umorzeniem postępowania na skutek nie uzupełnienia braków formalnych pozwu wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym, pozwanego należy traktować jako wygrywającego spór, co oznacza, iż należy mu się zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Stosownie do art. 109 § 1 k.p.c. roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeżeli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, nie było przeszkód aby wniosek o przyznanie kosztów postępowania strona pozwana złożyła we wniesionym sprzeciwie. Jeżeli po jego wniesieniu strona ustanowiła pełnomocnika, tenże winien niezwłocznie dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. O ile rację ma skarżący, iż czynnością tą było wniesienie sprzeciwu, o tyle błędnie pozwany wskazuje, iż czynność ta nie nastąpiła, a pełnomocnik pozwanego dopiero przygotowywał sprzeciw, który miał zostać w dalszej kolejności złożony w Sądzie.

Pozwany bowiem skutecznie wniósł sprzeciw w niniejszej sprawie, doprowadzając do wydania przez Sąd Rejonowy w Lublinie postanowienia z dnia 21 września 2012 r. o utracie mocy nakazu zapłaty i przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie. Odbiór tego postanowienia, pozwany potwierdził w dniu 5 października 2012 r. Skoro zatem pierwsza czynność w sprawie została przedsięwzięta zaś postępowanie toczące się po przekazaniu sprawy stanowi kontynuację postępowania wszczętego na skutek pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przyjąć należy, iż obowiązkiem pełnomocnika pozwanego było niezwłoczne zawiadomienie Sądu o ustanowieniu pełnomocnika przez Sąd.

Tylko w takim wypadku ustanowienie pełnomocnika mogło wywrzeć skutki procesowe w tym w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego strony. W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć nadto należy, iż pismo pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania zostało zwrócone na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. zaś kolejne wpłynęło już po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu postępowania. Wniosek pozwanego był zatem nie tylko niezasadny ale także spóźniony nawet przy przyjęciu, w drodze stosowanego per analogiam przepisu art. 203 § 3 k.p.c., że wniosek taki mógł zostać złożony w terminie dwóch tygodniu od daty zawiadomienia pozwanego o umorzeniu postępowania.

Wobec powyższego na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 §2 k.p.c. należało orzec jak w sentencji. Zarządzenia:

1. odnotować i zakreślić, 2. doręczyć pełn. stron, 3. po nadejściu zwrotek zwrócić akta. dnia 26.09.2013 r.