Legislator Case Law & Legislation
III Ca 2081/15 AI generated

Court dismissed appeal against land registry entry based on final 1989 government decision regarding state property. Appeal failed due to lack of procedural or substantive grounds. Court upheld entry as legally correct.

Case Number III Ca 2081/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Gliwice dismissed the appellant's appeal against a land registry entry transferring a parcel to the State Treasury. The appellant argued the 1989 government decision lacked proper documentation and was invalid after 25 years, claiming procedural violations and material law breaches. The court rejected these claims, noting that the final decision remained legally binding despite the repeal of the original land law, and the registry entry complied with procedural requirements.

Legislator headnote

AI generated

Art. 626 § 8 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 241 of the Act on Real Estate Management; Art. 12 § 3 of the 1985 Act on Land Management and Expropriation; The finality of an administrative decision regarding state property remains effective even if the specific enabling statute loses force, provided no other legal act has annulled its consequences.

Keywords

AI generated
land registry entry state property transfer final administrative decision statute of limitations procedural compliance expropriation consequences appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 626 § 8 k.p.c.
Zaskarżył wpis w całości i zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania a to art. 626 9 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarzuty apelacji są nieuzasadnione a zaskarżony wpis jest prawidłowy, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Anna Hajda
Art. 241 of the Act on Real Estate Management
ze zm.), która utraciła moc na podstawie art. 241 ustawy z 21 sierpnia 1997r.
Art. 12 § 3 of the 1985 Act on Land Management and Expropriation
została wydana na podstawie art. 12 ust.
art. 233 k.p.c
626 2 k.p.c., art. 233 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarzuty apelacji są nieuzasadnione a zaskarżony wpis jest prawidłowy, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 2081/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Teresa Kołeczko-Wacławik (spr.) Sędziowie: SO Anna Hajda SR (del.) Łukasz Malinowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. z udziałem Skarbu Państwa - Starosty (...) o wpis na skutek apelacji wnioskodawcy od wpisu Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt Dz.Kw 9409/15 postanawia: oddalić apelację. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Anna Hajda Sygn. akt III Ca 2081/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wpisem Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w sprawie Dz. Kw:/ (...), na podstawie wniosku Starosty (...) wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej oraz dołączonych do wniosku dokumentów, a to - wypisu z rejestru gruntów z 10 sierpnia 2015r., wyrysu z mapy ewidencyjnej z 11 sierpnia 2015r. i Decyzji Urzędu Miejskiego w K. (...) z 10 kwietnia 1989r. ostatecznej z dniem 25 kwietnia 1989r. zwanej dalej (...), dokonał odłączenia z księgi wieczystej Nr (...) (dawnej Kw. Nr (...) w L., a następnie Kw. Nr (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach) parceli 847/15 o obszarze 0,0281ha, założył dla odłączonej działki nową księgę wieczystą Nr (...) wpisując w jej Dziale II jako właściciela Skarb Państwa – Starostę (...) wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej Apelację od wpisu wniósł P. K., obecny właściciel nieruchomości wpisanej w księdze wieczystej Nr (...) składającej się z działek (...).

Zaskarżył wpis w całości i zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania a to art. 626 9 k.p.c. w zw. z art. 626 2 k.p.c., art. 233 k.p.c. oraz naruszenie prawa materialnego art. 5 ustawy o księgach wieczystych i hipotece poprzez dowolne uznanie że, po 25 latach od wydania Decyzji z 10 kwietnia 1989r. dla poprzedników prawnych apelującego, wniosek Starosty (...) zasługiwał na uwzględnienie. W uzasadnieniu apelacji podniósł, że Decyzja będącą podstawą wpisu nie znajduje się w Starostwie Powiatowym w T., ani w Urzędzie Miejskim w K. ani w Urzędzie Miasta w L., który miałby tę decyzję przekazać do Starostwa Powiatowego w T..

Wskazał, że on sam jak i jego poprzednicy regulowali na bieżąco wszystkie opłaty związane z nieruchomością. Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wpisu poprzez oddalenie wniosku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wpisu i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Wnioskodawca - Starosta (...) wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej do wniosku z 8 września 2015r. zarejestrowanego w sprawie Dz.kw: (...) dołączył między innymi Decyzję Urzędu Miejskiego w K. (...) z 10 kwietnia 1989r. z potwierdzeniem doręczenia jej w dniu 11 kwietnia 1989r.

ówczesnym właścicielom nieruchomości objętej wówczas księga wieczystą Nr (...) w L. - M. i E. B.. Decyzja opatrzona jest adnotacją z dnia 25 kwietnia 1989r. o jej prawomocności. Z treści Decyzji wynika, że zezwolono na podział i zatwierdzono projekt podziału nieruchomości przedstawiony na opisie i mapie obejmującej działkę (...) Kw.1 obrębu K. o pow. 0,2725 ha zapisaną w (...) w L. stanowiącą własność M. i E. B.. Powstałe w wyniku podziału działki Nr (...) o pow. 0, (...) i 848/15 o pow. 0,1216 ha, przeznaczono pod budownictwo jednorodzinne o niskiej intensywności zabudowy.

Działka Nr (...) o pow. 0,0286 ha stanowiąca drogę stała się własnością Skarbu Państwa z chwilą uprawomocnienia się decyzji. Z uzasadnienia Decyzji wynika, że M. i E. B., poprzednicy prawni apelującego, wystąpili z wnioskiem o wyrażenie zgody na podział celem wydzielenia działki budowlanej i drogi. Wniosek uzyskał pozytywną opinię Referatu (...), Nadzoru Budownictwa, (...) i Handlu Urzędu Miejskiego w K. Nr (...) z 31 stycznia 1989r., w której zostało określone przeznaczenie terenu w planie szczegółowym zagospodarowania przestrzennego miasta K., zatwierdzonym Uchwałą Miejskiej Rady Narodowej Nr 103/XXVI/88 z 27 kwietnia 1988r., a ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej w C.

Nr 7 z 31 sierpnia 1988r. Właściciele podzielonej nieruchomości zostali pouczeni o sposobie i terminie wniesienia odwołania, ale odwołania nie wnieśli. Decyzja uprawomocniła się i stała się ostateczna. Na podstawie umowy darowizny z 14 czerwca 1989r. działka Nr (...) została odłączona z księgi wieczystej Nr (...) w L. i dla tej działki urządzono nową księgę wieczystą. Działki (...) pozostały w dawnej księdze wieczystej oznaczonej następnie Nr (...) Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach (po migracji Nr (...)). Decyzja z 10 kwietnia 1989r. została wydana na podstawie art. 12 ust. 3 obowiązującej wówczas ustawy z 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (Dz.

U. z 1991r., Nr 30, poz. 127 j.t. ze zm.), która utraciła moc na podstawie art. 241 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wchodzącej w życie 1 stycznia 1998r. (Dz. U. 2015.1774 j.t. ze zm.). Utrata mocy ustawy wywłaszczeniowej z 1985r. nie prowadziła do wygaszenia skutków decyzji wydanych na jej podstawie, a ich trwałość w zakresie określonym w wydanych decyzjach dotyczy zarówno osób, które były właścicielami nieruchomości w chwili wydania decyzji jak i każdego kolejnego właściciela. Nie wykazał przy tym apelujący, by w jakimkolwiek innym trybie doszło do uchylenia skutków Decyzji z 10 kwietnia 1989r.

Jak wynika z regulacji art. 626 8§ 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Ponieważ wnioskodawca – Starosta (...) działający w imieniu Skarbu Państwa dołączył do wniosku wymagane do wpisu dokumenty, sąd I instancji działając w granicach wniosku i uwzględniając stan prawny wynikający z ostatecznej Decyzji z 10 kwietnia 1989r., prawidłowo dokonał zaskarżonego wpisu. Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarzuty apelacji są nieuzasadnione a zaskarżony wpis jest prawidłowy, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Teresa Kołeczko-Wacławik SSO Anna Hajda