Plaintiff dismissed for failure to prove standing and assignment of debt in default judgment.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant in a default judgment because the plaintiff failed to prove standing or the validity of the debt assignment. Although the plaintiff presented documents showing a sale of claims, the court found no evidence that the sold debt included the specific loan owed by the defendant. Consequently, the court ruled that the plaintiff lacked active standing and could not proceed with the action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 k.p.c.; Art. 6 k.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 339 § 2 k.p.c.: The burden of proof lies with the party asserting a legal consequence; a court cannot conduct investigations to verify facts when represented by counsel, and a default judgment does not substitute for the failure to prove active standing or the scope of assigned claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 3630/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2016 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi Wydział VIII Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Katarzyna Nowicka-Michalak Protokolant: sekr. sąd. Kamila Zientalak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa U. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko T. P. o zapłatę 1. oddala powództwo;
2. nie nadaje wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt VIII C 3630/15
UZASADNIENIE
W dniu 22 września 2015 roku powód (...) (Luxembourg) S.A. z siedzibą w L., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanej T. P. w elektronicznym postępowaniu upominawczym, powództwo o zapłatę kwoty 1.770,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 września 2015 roku do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W dniu 06 października 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Widzewa w Łodzi.
Pozwana T. P. nie stawiła się na terminie rozprawy, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła stanowiska w przedmiocie żądania pozwu. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 lipca 2013 roku pozwana T. P. zawarła z (...) Spółką z ograniczona odpowiedzialnością w P. umowę pożyczki gotówkowej spłacanej w ratach o numerze (...). (umowa pożyczki –k.7-9) W dniu 04 sierpnia 2014 roku pomiędzy powodem a (...) Spółką z ograniczona odpowiedzialnością spółka komandytową w W. została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności. (umowa sprzedaży wierzytelności –k.10) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, oceniając je jako wiarygodn.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanej T. P. wynikająca z zawartej przez nią z (...) Spółką z ograniczona odpowiedzialnością w P. umowy pożyczki, Powód nie wykazał swej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowym procesie. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 17 grudnia 1996 roku (I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76), że rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności jeżeli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 232 k.p.c.).
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Na powodzie spoczywał w przedmiotowej sprawie ciężar udowodnienia tego, że przysługuje mu wierzytelność dochodzona niniejszym pozwem, w tym, że została ona nabyta od (...) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w P.. Powód, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, winien udowodnić, że przysługuje mu legitymacja czynna do występowania w tym procesie.
Z przedstawionych przez powoda dokumentów wynika jedynie zawarcie umowy sprzedaży wierzytelności i to z podmiotem, który nie był stroną umowy pożyczki zawartej z pozwaną. Nie wynika natomiast z żadnego dokumentu, że przedmiotem umowy sprzedaży wierzytelności była również wierzytelność wobec pozwanej T. P.. Z powyższych względów, powództwo w przedmiotowej sprawie musiało podlegać oddaleniu w całości, jako nieudowodnione, gdyż powód nie wykazał swojej legitymacji czynnej. W przedmiotowej sprawie Sąd wydał wyrok zaoczny, z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 339 § 1 k.p.c. i art. 340 k.p.c. Wydanie wyroku zaocznego nie przesądzało jednak o uwzględnieniu powództwa.
Z przepisu art. 339 § 2 k.p.c. wynika bowiem, że sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przewidziane w przepisie art. 339 § 2 k.p.c. domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda zastępuje postępowanie dowodowe tylko wówczas, gdy twierdzenia te nie budzą uzasadnionych wątpliwości. W przedmiotowej sprawie twierdzenia faktyczne powoda budziły jednak uzasadnione wątpliwości Sądu w świetle dokumentów załączonych do pozwu.