Civil court dismisses claim for business sale payments due to statute of limitations under Art. 554 KC.

. Sygn. II C 1544/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie II Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Małgorzata Dubinowicz-Motyk Protokolant: protokolant sądowy Michalina Osłowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. P. przeciwko F. N. o zapłatę kwoty 646523 zł I. umarza postępowanie w części dotyczącej żądania zasądzenia kwoty 282783,03 zł (dwieście osiemdziesiąt dwa tysiące siedemset osiemdziesiąt trzy złote trzy grosze); II. oddala powództwo o zapłatę kwoty 363739,97 zł (trzysta sześćdziesiąt trzy tysiące siedemset trzydzieści dziewięć złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy). Sygn. akt II C 1544/14

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 roku A. P. wniosła pozew przeciwko F. N., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą (...), domagając się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 646 523zł z tytułu rozliczenia umowy współpracy wraz z kosztami postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż do grudnia 2013 roku powódka prowadziła działalność gospodarczą i współpracowała z pozwanym dokonując zapłaty za samochody sprowadzane z zagranicy, a następnie pozwany zwracał powódce kwotę zapłaconą za samochody i dodatkowo uiszczał prowizję za pośrednictwo w wysokości 1500zł oraz iż stan rozrachunków wskazuje, że pozwany nie dokonał zwrotu kwoty 646 523zł przekazanych przez powódkę na zakup samochodów. (k.2-4) F.

N. domagał się odrzucenia powództwa, jako skierowanego przeciwko firmie (...) nie posiadającej zdolności sądowej lub jego oddalenie. Pozwany wskazał, iż zawarł kilka umów kupna samochodów od powódki, jednak nie zalega z płatnościami na jej rzecz i podkreślił że zestawienie sald dołączone do pozwu nie uwzględnia dokonanych przez niego w dniu 16 i 19 kwietnia 2012 roku wpłat w łącznej kwocie 438 068,60zł, a samo saldo zestawienia jest niezgodne z wysokością kwoty żądanej w pozwie. Dodatkowo pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczeń powódki, wskazując iż transakcje kupna –sprzedaży samochodów były zawierane przez strony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a więc ulegały dwuletniemu przedawnieniu. (k.124-127) W piśmie procesowym z dnia 30 listopada 2015 roku powódka sprecyzowała oznaczenie pozwanego , jednoznacznie wskazując iż pozwanym jest F.

N. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) oraz zmieniła pozew poprzez wskazanie iż dochodzi zapłaty kwoty 363 739,97zł z tytułu zwrotu środków za zakupione samochody oraz prowizji za pośrednictwo. Powódka akcentowała, iż dochodzone roszczenie nie jest przedawnione, gdyż nie wynika z tytułu sprzedaży w zakresie działalności jej przedsiębiorstwa, gdyż jedynie pośredniczyła w zakupie przez pozwanego pojazdów, a nie dokonywała ich sprzedaży, nabywając pojazdy za swoje środki, a następnie odkupował je od niej pozwany. (k.139-141) Podczas rozprawy w dniu 1 kwietnia 2016 roku pełnomocnik powódki sprecyzował w/w pismo poprzez wskazanie, iż powódka cofa pozew w części przekraczającej żądanie zasądzenia kwoty 363 739,97zł. (k.157) Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

F. N. od 2003 roku prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą (...). Niesporne, nadto wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (k.6-7) A. P. w okresie od 1 lutego 2011 roku do 30 listopada 2013 roku prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa (...) w zakresie m.in. sprzedaży hurtowej sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego (kod PKD 46.52.Z), sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych (kod PKD 45.11.Z), sprzedaży hurtowej i detalicznej innych pojazdów samochodowych (kod PKD 45.19.Z) … Dowód: wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (k.52) 16 kwietnia 2012 roku F.

N. dokonał przelewu na rzecz powódki kwoty 134 796zł tytułem częściowej zapłaty za samochód M. i kwoty 144 799,40zł tytułem zapłaty częściowej za samochód J. (...), a w dniu 19 kwietnia 2012 roku – kwoty 158 473,20zł tytułem zapłaty częściowej za samochód P.. Dowód: wyciąg z rachunku bankowego (k.128-129) W oparciu o dokumenty dostarczone przez A. P. biegły rewident sporządził zestawienie rozrachunków firmy powódki z firmą pozwanego za okres od lutego do sierpnia 2012 roku. Porównanie należności ujętych w wystawionych przez powódkę fakturach (1 601 101,77zł) z należnościami uiszczonymi przez pozwanego tytułem zapłaty za faktury i jako kaucja (1 216 345,40zł) wykazywało niedopłatę po stronie pozwanego w kwocie 384 756,37zł.

W zestawieniu tym podano, iż pozwany nie uiścił zapłaty za samochody P. (...), V. (...), A. (...), J. (...) i F. (...), a faktury dokumentujące ich sprzedaż na rzecz pozwanego wystawiane były w okresie od 24 lutego 2012 roku do 22 sierpnia 2012 roku. Dowód: zestawienie księgowe (k.51) W kolejnym zestawieniu rozrachunków stron za w/w okres ujawniona niedopłata po stronie pozwanego wynosiła 363 739,97zł. Dowód: zestawienie księgowe (k.142-143) Pismem z dnia 6 marca 2014 roku F. N. został wezwany do zapłaty kwoty 646 523zł na rachunek bankowy Firmy Handlowo – Usługowej (...).

Niesporne, nadto kopia pisma z 06.03.2014r. z potwierdzeniem nadania (k.9-11)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu, gdyż trafny był podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia powódki. Sąd zauważa, iż z twierdzeń obu stron wynika, iż zawierały one co najmniej kilka umów sprzedaży samochodów, prowadząc w owym czasie działalność gospodarczą. Powódka twierdziła, że pozwany odkupował od niej samochody, które ona nabywała za granicą, uiszczając na jej rzecz koszt zakupu przez nią pojazdu i prowizję w wysokości 1500zł i uznawała taką praktykę za realizację umowy o współpracy łączącej strony, pozwany zaś przeczył temu by zawierał z powódką umowę o współpracy i przyznawał jedynie że nabył od powódki pojazdy.

Ponieważ powódka nie przedstawiła jakiegokolwiek dowodu na istnienie między stronami porozumienia ramowego regulującego warunki współpracy, Sąd uznał jej twierdzenia za nieudowodnione i przyjął, że strony każdorazowo zawierały umowy sprzedaży pojazdów. Nie ulega także wątpliwości, iż transakcje te dokonywane były w ramach działalności prowadzonego przez powódkę i pozwanego przedsiębiorstwa, skoro powódka domagała się uiszczenia należności na swoje konto „firmowe” (pismo na k.9), zbycie pojazdów na rzecz pozwanego dokumentowała fakturą Vat (co wynika choćby z zestawień księgowych), a prowadziła działalność gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych (co wynika z oznaczenia PKD 45.11.Z, wskazanego we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, której znaczenie jest znane Sądowi z urzędu – k.52).

Twierdzenia powódki, jakoby transakcje te nie następowały w ramach działalności jej przedsiębiorstwa, pozostawały nieudowodnione, a – w świetle przytoczonych powyżej okoliczności i twierdzeń pozwanego iż powódka sprzedawała mu samochody w ramach działalności swego przedsiębiorstwa – wymagały udowodnienia, stosownie do art. 6 kc. W konsekwencji, Sąd uznał, iż zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje art. 554 kc, ustanawiający termin dwóch lat dla przedawnienia roszczeń z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy.

Mimo niesprecyzowania żądania pozwu, w oparciu o przedkładane przez powódkę zestawienia księgowe, Sąd przyjmuje, iż powódka domagała się zapłaty za pojazdy nabyte przez pozwanego najpóźniej w dniu 22 sierpnia 2012 roku. Jako że powódka nie przedłożyła jakiegokolwiek dokumentu precyzującego treść umów sprzedaży zawieranych z pozwanym, Sąd uznał, iż stosownie do art. 488§1 kc strony miały jednocześnie spełnić swoje świadczenia i roszczenie o zapłatę ceny stawało się wymagalne w dniu 22 sierpnia 2012 roku. Oznacza to, iż roszczenia powódki uległy przedawnieniu, ponieważ pozew został wniesiony po ponad dwóch latach od momentu kiedy roszczenia te stały się wymagalne.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 117§2 kc w zw. z art. 554 kc, Sąd oddalił powództwo o zasądzenie na rzecz A. P. kwoty 363 739,97zł. W części dotyczącej żądania zasądzenia kwoty 282 783,03zł postępowanie zostało umorzone w następstwie skutecznego cofnięcia przez powódkę pozwu o zapłatę tej kwoty, stosownie do art. 355§1 kpc.