Court dismissed disability appeal as medical evidence showed no significant functional impairment. Plaintiff's health issues did not meet statutory thresholds for disability classification.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Świdnica dismissed the plaintiff's appeal against the disability assessment decision. The plaintiff argued that her post-stroke condition and spinal degeneration warranted disability status, while the defendant maintained no impairment threshold was met. The court relied on expert opinions concluding that her health issues did not significantly hinder work capacity or independent living, thus failing to meet statutory definitions for any disability level.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1-4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; The court established that disability classification requires a specific degree of functional impairment, and medical evidence showing no significant loss of work capacity or inability to live independently precludes such classification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 479/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2016 roku w Ś. sprawy z odwołania T. M. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...), znak: (...). (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Powódka T. M. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...) . W uzasadnieniu wskazała, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem, iż jej stan zdrowia nie daje podstaw do zaliczenia jej do osób niepełnosprawnych i wniosła o zmianę orzeczenia. Przedstawiła argumenty, dla których powinna, jej zdaniem, zostać zaliczona do osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż nie było podstaw do zaliczenia powódki do jednego ze stopni niepełnosprawności.
W ocenie organu odwoławczego stopień naruszenia sprawności organizmu powódki kwalifikuje ją do żadnego stopnia niepełnosprawności. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: U powódki występuje stan po udarze niedokrwiennym mózgu, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo- krzyżowego. Stan zdrowia powódki nie narusza jednak sprawności organizmu w takim stopniu, aby zaliczyć ją do któregokolwiek ze stopni niepełnosprawności. Dowód: ⚫ opinia biegłych sądowych k. 33-34 , 46 ⚫ akta (...) ( w załączeniu) ⚫ dokumentacja lekarska powódki ( w aktach) Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:
Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity Dz.U.2011.127.721 ze zm. ) do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3. ) Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. ) Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności osoby, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego warunków pracy chronionej, w przypadkach:1) przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej;2) zatrudnienia w formie telepracy.(5. ) Jak wynika ze stanu faktycznego stan zdrowia powódki nie wyczerpuje przesłanek żadnego z opisanych stopni niepełnosprawności.
Sąd w tym zakresie oparł się na opinii biegłych sądowych stanowiącej wnikliwą analizę stanu zdrowia powódki, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną także na skutek zastrzeżeń powódki. Kolejne pismo powódki w zakresie oceny własnego stanu zdrowia (k.
53) nie uzyskało dalszego biegu z uwagi na brak wniosków dowodowych i wcześniejsze wyczerpujące stanowisko biegłych. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.