Legislator Case Law & Legislation
I C 1839/14 AI generated

Court allows plaintiff's claim for loan repayment and assignment transfer against defendant who defaulted.

Case Number I C 1839/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the plaintiff's claim for 1,192.71 zł plus statutory interest and awarded 227 zł in process costs. The plaintiff proved a loan contract with a bank, the bank's default, and the subsequent assignment of the debt to the plaintiff under Article 509 of the Civil Code. Since the defendant did not contest the facts or evidence, the court upheld the entire claim based on the clear documentary trail.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 § 1, 2 kc; Art. 6 kc: A creditor may transfer a claim to a third party without the debtor's consent, and the assignee acquires all rights including claims for overdue interest, provided no legal or contractual impediment exists.

Keywords

AI generated
assignment of claim loan contract statutory interest civil code default judgment process costs debt transfer

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 § 1 kc
Zgodnie z przepisem art. 509 § 1 kc, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 509 § 2 kc
Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 kc).
Art. 6 kc
Tym samym zdaniem Sądu strona powodowa, zgodnie z przepisem art. 6 kc, udowodniła roszczenie, przy czym pozwana tego faktu nie kwestionowała.
Art. 455 k.c.
W tym stanie rzeczy uwzględniono roszczenie strony powodowej w całości z odsetkami ustawowymi od dnia 16 lipca 2014 roku - w oparciu o przepis art. 455 k.c. w zw.
Art. 481 k.c.
z art. 481 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art.
Art. 98 § 1, 3 kpc
O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 § 1 i 3 kpc, art.
Art. 99 kpc
98 § 1 i 3 kpc, art. 99 kpc w związku z § 2 ust.
art. 455 k.c
W tym stanie rzeczy uwzględniono roszczenie strony powodowej w całości z odsetkami ustawowymi od dnia 16 lipca 2014 roku - w oparciu o przepis art. 455 k.c.
art. 481 k.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 1839/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marzena Studzińska Protokolant: Paulina Szkutnik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko W. S. o zapłatę 1 192,71 zł I. zasądza od pozwanego W. S.na rzecz strony powodowej (...)z siedzibą w W.kwotę 1 192,71 zł (jeden tysiąc sto dziewięćdziesiąt dwa złote 71/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 16 lipca 2014 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 227 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. sygn. akt I C 1839/14

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...)z siedzibą w W.wniosła o zasądzenie od pozwanego W. S.kwoty 1192,71 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 16 lipca 2014 roku oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu podała, że pozwanego oraz (...) Bank (...) S.A.z siedzibą w W.łączyła umowa pożyczki z 16 kwietnia 2012 roku, na podstawie której Bank oddał do dyspozycji pozwanego środki pieniężne w ustalonej umową wysokości, natomiast pozwany zobowiązał się do zwrotu udzielonej mu kwoty pieniężnej wraz z odsetkami w ustalonych terminach spłaty.

Wskazała także, iż pozwany nie regulował terminowo swoich zobowiązań i w związku z tym (...) Bank (...) S.A.z siedzibą w W.wypowiedział pozwanemu powyższą umowę i w związku z tym roszczenie stało się wymagalne. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa powołała się również na umowę cesji wierzytelności z dnia 24 marca 2014 roku, na podstawie której wierzyciel pierwotny ((...) Bank (...) S.A.) dokonał przelewu wierzytelności na jej rzecz, zgodnie z art. 509 kc. Wskazała, że zawiadomiła pozwanego o przelewie wierzytelności i wezwała go do zapłaty zaległości (obejmującej należność główną – 664,06 zł, koszty – 305,57 zł, odsetki karne – 197,06 zł), jednakże pozwany nie uregulowała zadłużenia w wyznaczonym terminie.

Postanowieniem z 23 lipca 2014 roku wydanym w sprawie sygn. akt VI N-ce 1005304/14 Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kłodzku. Pozwany W. S. nie złożył odpowiedzi na pozew, nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy w swej nieobecności, ani nie składał wyjaśnień ustnie lub pisemnie. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku zawiesił postępowanie w sprawie – na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 kpc.

Pismem z dnia 18 stycznia 2016 roku strona powodowa wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania, a ponadto wskazała aktualny adres zamieszkania pozwanego. Postanowieniem z dnia 10 marca 2016 roku roku Sąd Rejonowy w Kłodzku podjął postępowanie w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 kwietnia 2012 roku pozwany W. S. zawarł z (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. umowę pożyczki. Zgodnie z § 1 powyższej umowy Bank udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 1362,42 zł na okres kredytowania wynoszący siedem miesięcy, szczegółowo określony w planie spłaty.

Pozwany zobowiązał się dokonywać w okresie objętym umową, spłaty pożyczki wraz z odsetkami w terminie siedmiu miesięcy od daty jej podpisania w równych miesięcznych ratach kapitałowo – odsetkowych, płatnych 1 dnia każdego miesiąca, w wysokości określonej w planie spłaty (§ 7 ust. 1 umowy). Stosownie do § 9 umowy w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat pożyczki zgodnie z postanowieniami § 7 ust. 1, Bank będzie pobierał od niespłaconej w terminie pożyczki podwyższone odsetki naliczone wg zmiennej stopy procentowej obowiązującej w Banku dla kredytów przeterminowanych i kredytów postawionych, po terminie wypowiedzenia, w stan natychmiastowej wymagalności.

Nadto Bank pobiera opłaty za czynności wobec pożyczkodawcy, w celu poinformowania go o niespłaceniu w terminie raty pożyczki, powstaniu zadłużenia przeterminowanego oraz skłonienia do niezwłocznej spłaty tego zadłużenia – w tym 10 zł za telefon interwencyjny w sprawie opóźnienia w spłacie, 85 zł za wizytę interwencyjną (§ 10 ust. 1 i 6 umowy). / d owód: umowa pożyczki z 16 kwietnia 2012 roku,, k. 35 – 36, harmonogram spłat kredytu, k. 37/ Pismem z 26 listopada 2012 roku (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W., w związku z nieuregulowaniem zaległości wynikających z powyższej umowy, na podstawie postanowień powyższej umowy wypowiedział pozwanemu warunki przedmiotowej umowy, a nadto postawił całą należność (w tym kapitał w kwocie 664,06 zł) w stan natychmiastowej wymagalności. /dowód: pisma (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. z 26 listopada 2012 roku i 25 kwietnia 2014 roku, k. 31, k. 37v/ W dniu 24 marca 2014 roku (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. na podstawie umowy przelewu wierzytelności przeniósł na stronę powodową wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki z 16 kwietnia 2012 roku, która wynosiła 1192,71 zł. /dowód: umowa przelewu wierzytelności z 24 marca 2014 roku z załącznikami i aneksem, k.38-55/

Sąd zważył, co następuje:

Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał, iż powództwo zasługuje na uwzględnienie Bezspornym jest, że (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. i pozwany zawarli w dniu 16 kwietnia 2012 roku umowę pożyczki, na podstawie, której pozwany otrzymał kwotę w kwocie 1362,42 zł z obowiązkiem jej spłaty w terminie siedmiu miesięcy. Zdaniem Sądu, strona powodowa udowodniła żądanie pozwu, bowiem z przedłożonych dokumentów, w tym umowy pożyczki, pism banku, jednoznacznie wynika, że wierzyciel pierwotny, zawarł z pozwanym powyższą umowę pożyczki.

W oparciu o powyższe dokumenty, Sąd ustalił wysokość niespłaconego zobowiązania, tj. kwotę 1192,71 zł. Zgodnie z przepisem art. 509 § 1 kc, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 kc). W okolicznościach niniejszej sprawy przeniesienie wierzytelności nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, brak przesłanek wyłączających możliwość cesji wierzytelności, zaś w wyniku przelewu z dnia 24 marca 2014 roku– w rozumieniu art. 509 kc – przeszły na nabywcę, tj. stronę powodową wszystkie uprawnienia przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W..

Strona powodowa wykazała również, iż przedmiotem wyżej opisanej umowy przelewu wierzytelności była wierzytelność przysługująca od pozwanego. Tym samym zdaniem Sądu strona powodowa, zgodnie z przepisem art. 6 kc, udowodniła roszczenie, przy czym pozwana tego faktu nie kwestionowała. W tym stanie rzeczy uwzględniono roszczenie strony powodowej w całości z odsetkami ustawowymi od dnia 16 lipca 2014 roku - w oparciu o przepis art. 455 k.c. w zw. z art. 481 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 § 1 i 3 kpc, art. 99 kpc w związku z § 2 ust. 1 i 2 § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, zasądzając od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 227 zł (w tym kwotę 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przez pełnomocnika będącego adwokatem, kwotę 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa i kwotę 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu).