Appeal dismissed; creditor failed to prove assignment of enforceable court order debt via notarized document.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to grant an enforceability clause to an assignee. The appellant argued that a notarized bank statement proved the transfer of a debt covered by a court order, but the court found the evidence insufficient. The court held that the appellant failed to demonstrate the assigned debt was identical to the specific enforceable title, as the documents lacked the required official signature and explicit reference to the court order.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 6 k.c.: If rights pass after the title becomes enforceable, the court grants an enforceability clause only if the transfer is proven by an official document or a private document with an officially certified signature.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 138/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Henryk Brzyżkiewicz Sędziowie SO Barbara Braziewicz SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) (...) w K. przeciwko Z. K. o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I Co 3013/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Barbara Braziewicz Sygn. akt III Cz 138/16
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 16 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej oddalił wniosek wnioskodawcy o nadanie klauzuli wykonalności na następcę prawnego, albowiem nie wykazał on, że zobowiązanie wynikające z tytułu wykonawczego stanowiącego nakaz zapłaty z 10 czerwca 2010 roku wydanego przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej w postępowaniu nakazowym i opatrzonego klauzulą wykonalności jest tym zobowiązaniem, które zostało ujawnione w umowie cesji jako przelana wierzytelność. Rozstrzygnięcie to oparto na podstawie art. 788 § 1 k.p.c. Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca zaskarżając je w całości i wnosząco jego zmianę poprzez nadanie klauzuli wykonalności zgodnie z wnioskiem. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił nieprawidłowe zastosowanie art. 788 § 1 k.p.c., albowiem przedstawił odpis wierzytelny wyciągu z umowy przelewu z (...) załącznikiem nr(...) z podpisami notarialnie poświadczonymi, z którego wynika, że przeszły na jego rzecz wierzytelności przysługujące poprzedniemu wierzycielowi.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący nie wskazał sygnatury akt orzeczenia Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2015 roku, na które powołuje się w zażaleniu, uniemożliwia to wyszukanie tego orzeczenia, tym bardziej, że 13 czerwca 2015 roku była sobota. Natomiast podanie, że jest to wyrok wskazuje ewidentnie na to, iż nie dotyczy on sprawy w zakresie przejścia uprawnień na podstawie art. 788 k.p.c. Zgodnie z art. 788 § 1 k.p.c., jeżeli uprawnienia po powstaniu tytułu egzekucyjnego przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności, gdy przejście uprawnień zostanie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
Do wniosku dołączony został nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowy wydany 10 czerwca 2010 roku przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej w sprawie o sygn. akt I Nc 2681/10 przeciwko Z. K. oraz D. K. wskazujący, że zobowiązanie do zapłaty jest solidarne. Natomiast w dołączonych do wniosku umowie cesji wraz z aneksem i załącznikiem nie wskazano, aby dokonano cesji wierzytelności objętej tym tytułem wykonawczym. W załączniku został wskazany jako dłużnik Z. K., nie podano jednak sygnatury akt, ani sądu, w którym wydano tytuł wykonawczy objęty cesją wierzytelności, a jedynie numer rachunku, rodzaj umowy, datę jej zawarcia, kwotę niespłaconego kapitału, wysokość odsetek, kosztów egzekucji i całkowitą kwotę wierzytelności oraz maksymalną redukcję ceny.
Z tak przedstawionej, w załączniku do umowy cesji, wierzytelności w żaden sposób nie wynika, że dotyczy ona tytułu wykonawczego wydanego przez Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej jako nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowymz klauzulą wykonalności. Dodatkowo z rubryk z tego załącznika wynika wyraźnie, że była możliwość oznaczenia tego tytułu wykonawczego poprzez wskazanie sygnatury akt i sądu, w którym został wydany – jeżeli tego tytułu dotyczyła cedowana wierzytelność. W tym zakresie jednak tego nie zrobiono, co prowadzi do wniosku, że wierzytelność przelana umową cesji związana z kredytem gotówkowym nie dotyczy tej, która została objęta nakazem zapłaty z 10 czerwca 2010 roku, a przynajmniej wnioskodawca niczego takiego nie udowodnił.
To jego zaś, na podstawie art. 6 k.c., obciąża ciężar dowodowy w tym zakresie. Okoliczność, że umowa kredytowa objęta cesją znajduje sięw aktach procesowych nie została wykazana – nie złożono nawet wniosku o dopuszczenie z niej dowodu, a ni o dołączenie tych akt – jest to jedynie niewykazane twierdzenie wnioskodawcy. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, który został dołączony do wniosku także wskazuje tylko na numer umowy, z której wynika zobowiązanie, a zarazem w żaden sposób nie wskazuje, że ta wierzytelność została objęta również nakazem zapłaty.
Dodatkowo jest to dokument prywatny, który w żaden sposób nie może stanowić dowodu na okoliczność przejścia uprawnień zgodnie z art. 788 § 1 k.p.c., albowiem zgodnie z tym przepisem możliwe jest wykazanie przejścia uprawnień, ale tylko i wyłącznie wówczas, gdy będzie to wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnymz podpisem urzędowo poświadczonym. Na wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu brak jest podpisu notarialnie poświadczonego, a nie jest to dokument urzędowy. Dodatkowo jest to dokument pochodzący od cesjonariusza, a nie od cedenta.
Jednocześnie należy zauważyć, że Sąd Rejonowy w żadnym zakresie nie kwestionował formy przedstawionych przez skarżącego dokumentów, jako uniemożliwiających nadanie sprawie prawidłowego biegu, dlatego też nie było konieczności stosowania art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Natomiast wyraźnie wskazał, że skarżący nie wykazał, że zobowiązanie wynikającez wystawionego tytułu wykonawczego jest tożsame z zobowiązaniem ujawnionym w umowie przelewu wierzytelności. Nie wykazano więc przejścia uprawnień w tym zakresie.
Dlatego też zarzuty zażalenia i jego wnioski są bezzasadne. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Barbara Braziewicz