Social Security Court dismisses appeal for pension recalculation as applicant was born after the statutory cutoff date.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal regarding the recalculation of her pension based on Article 55 of the Social Security Act. The appellant argued she should receive a pension calculated under Article 26, but the Social Security Office correctly noted she was born after December 31, 1948. The court ruled that Article 55 applies only to those born before January 1, 1949, who continued their insurance coverage after December 31, 2008, thereby denying her the requested recalculation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 55 ust. 1; Art. 26 ust. 6 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The provision allowing pension recalculation under Article 26 for those born before January 1, 1949, does not apply to individuals born after December 31, 1948, regardless of their insurance status post-2008.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 1494/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Lucyna Łaciak Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2016 r. w W. sprawy J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o przeliczenie wysokości emerytury na skutek odwołania J. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 11 września 2015 r. znak: ENP/6/(...) oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
J. S. w dniu 5 października 2015 r. wniosła do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie, za pośrednictwem organu rentowego, odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 11 września 2015 r., znak: ENP/6/(...), na mocy której organ rentowy przeliczył odwołującej wysokość świadczenia emerytalnego. Ubezpieczona podniosła, że emerytura ustalona została na podstawie art. 53 w związku z art. 27 ustawy emerytalnej. W związku z powyższym, odwołująca wniosła o zmianę przedmiotowej decyzji i przeliczenie wysokości emerytury oraz przyznanie jej na podstawie art. 55 w związku z art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( k. 2 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie z dnia 13 października 2015 r. wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia 11 września 2015 r. przeliczył ubezpieczonej wysokość świadczenia emerytalnego. Oddział podniósł, że art. 26 ust. 6 ustawy emerytalnej nie ma zastosowania, gdyż w dacie osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego przez odwołującą oraz w dacie złożenia wniosku o emeryturę powszechną obowiązywała jedna tablica trwania życia. Organ rentowy stwierdził, że odwołująca jest urodzona po dniu 1 stycznia 1949 r., zatem art. 55 w związku z art. 26 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie ( k. 4 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. S. urodzona (...), w dniu 2 sierpnia 2004 r. złożyła wniosek o wcześniejszą emeryturę ( k. 1 a. e., tom I) . W oparciu o złożony wniosek, organ rentowy decyzją z dnia 23 września 2004 r., znak: E (...) przyznał ubezpieczonej prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 7 sierpnia 2004 r. ( k. 12 a. e., tom I). Odwołująca w dniu 17 sierpnia 2009 r. złożyła wniosek o prawo do powszechnej emerytury ( k. 1 a. e., tom III). Po rozpatrzeniu wniosku, organ rentowy wydając decyzję z dnia 16 grudnia 2009 r., znak:
ENP/6/(...) przyznał ubezpieczonej prawo do pobierania powszechnej emerytury od dnia 5 sierpnia 2009 r., tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( k. 18 a. e., tom III). Odwołująca w dniu 14 lipca 2015 r. złożyła wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalno-rentowego ( k. 95-97 a. e., tom I). W związku z powyższym organ rentowy decyzją z dnia 8 września 2015 r., znak: (...)-2003 rozpatrzył wniosek ubezpieczonej i ponownie ustalił kapitał początkowy w oparciu o podstawę wymiaru w kwocie 1583,74 złotych i wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 129,72.
Oddział uwzględnił 24 lat, 6 miesięcy i 4 dni okresów składkowych oraz rok, 3 miesiące i 27 dni okresów nieskładkowych, w tym rok, 10 miesięcy i 4 dni sprawowania opieki nad dzieckiem. Organ rentowy podkreślił, że okresy opieki nad dzieckiem zostały przeliczone przy zastosowaniu art. 174 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przy zastosowaniu przelicznika 1,3 za każdy rok. Zgodnie z obliczeniami dokonanymi przez organ rentowy, kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 177453,54 złotych ( k. 103 a. k., tom I).
W oparciu o złożony wniosek w dniu 14 lipca 2015 r., organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję z dnia 11 września 2015 r., znak: ENP/6/(...) przeliczając emeryturę od dnia 1 lipca 2015 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Podstawę obliczenia emerytury stanowiła kwota na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zaewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Organ rentowy stwierdził, że wysokość emerytury podlega ponownemu ustaleniu zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy emerytalnej, jeżeli w miesiącu, w którym został zgłoszony wniosek o emeryturę obowiązywała inna tablica średniego dalszego trwania życia niż tablica obowiązująca w miesiącu, w którym został osiągnięty powszechny wiek emerytalny.
Oddział odmówił ponownego ustalenia wysokości emerytury, ponieważ w jego ocenie wniosek o emeryturę odwołująca zgłosiła w miesiącu obowiązywania tej samej tablicy średniego dalszego trwania życia, co w miesiącu osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego ( k. 167 a. e., tom III). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach rentowych. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, niekwestionowany przez strony, stanowił wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 11 września 2015 r., znak: ENP/6/(...) jest niezasadne i podlega oddaleniu. Spór w niniejszej sprawie dotyczył możliwości przeliczenia świadczenia emerytalnego odwołującej w oparciu o art. 55 w związku z art. 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.), zwana dalej ,,ustawą’’. Zgodnie z art. 55 ustawy ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenie emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o emeryturę po dniu 31 grudnia 2008 r., może być obliczona emerytura na podstawie art. 26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art. 53 tej ustawy.
W myśl art. 27 ust. 1 i 2 ustawy, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki: osiągnęli wiek emerytalny określony w ust. 2 albo 3; mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 27a. Wiek emerytalny dla kobiet wynosi co najmniej 60 lat. Sąd zważył, że dla niektórych osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r. przewidziana została możliwość obliczenia emerytury według wartości zgromadzonych składek, na zasadach określonych w art. 25 i 26 ustawy.
Jak wskazuje powołany wyżej art. 55 ustawy, dotyczy to tych osób, które po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego pozostawały w ubezpieczeniach emerytalnym i rentowych, a z wnioskiem o emeryturę wystąpiły po dniu 31 grudnia 2008 r. Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest ustalenie, że emerytura obliczona na podstawie art. 26 jest wyższa od obliczonej zgodnie z art. 53, co jest możliwe w przypadku osób, które po wejściu w życie ustawy podlegały ubezpieczeniom przez odpowiednio długi okres i osiągały wysokie przychody.
Sąd Najwyższy porównując w istocie prawa ubezpieczonych do pobierania świadczenia emerytalnego ze względu na przesłankę wieku, wskazał, że ,,ubezpieczony urodzony przed dniem 1 stycznia 1949 r., który osiągnął powszechny wiek emerytalny, kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę dopiero po dniu 31 grudnia 2008 r., może złożyć wniosek o wyliczenie tego świadczenia niezależnie od tego, czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. Przepis art. 55 tej ustawy, umożliwiając ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. wyliczenie emerytury w wieku powszechnym według jej art. 26, "zrównuje" w pewnym sensie sytuacje tych osób (urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.) z sytuacją osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które, jeśli nabyły prawo do emerytury w niższym wieku emerytalnym albo do tzw. emerytury wcześniejszej, mogą, osiągając powszechny wiek emerytalny, złożyć wniosek o ustalenie prawa do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym wyliczanej według art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.’’ ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt I UK 345/13) Opierając się na treści obowiązujących przepisów prawnych, jak również orzeczenia Sądu Najwyższego, Sąd doszedł do przekonania, że aby nabyć prawo do emerytury obliczonej na podstawie art. 55 w związku z art. 26 ustawy, należy spełnić przesłanki zawarte w art. 27 ustawy kumulatywnie.
W związku z powyższym J. S. nie ma prawa do obliczenia przedmiotowego świadczenia metodą ,,kapitałową’’, ponieważ nie spełniła warunków nakreślonych przez ww. przepisy ustawy. Bezspornie bowiem zostało ustalone w niniejszej sprawie, że odwołująca urodziła się w dniu (...), a więc po dniu 31 grudnia 1948 r. Zatem wbrew stanowisku odwołującej, zachodzą podstawy do nieuwzględnienia jej wniosku o wyliczenie emerytury zgodnie z art. 55 w związku z 26 ustawy. Reasumując, przedstawiona wykładnia art. 55 i stan faktyczny ustalony w sprawie wskazują, że należy pozbawić J.
S. prawa do przeliczenia świadczenia emerytalnego według art. 55 w związku z art. 26 ustawy emerytalnej. Stanowisko przedstawione przez ubezpieczoną w uzasadnieniu odwołania i podtrzymywane w toku procesu nie miało zatem żadnych podstaw prawnych i jest sprzeczne z wykładnią powołanych przepisów. W konsekwencji, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd orzekł, jak w sentencji oddalając odwołanie. ZARZĄDZENIE (...) MK