Court allows appeal against dismissal of bank loan claim due to insufficient court fees. The court ruled the appeal was admissible and the lower court's dismissal was unlawful.

Sygn. akt VI Gz 93/16 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.) Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...)we W. przeciwko A. L. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w Sądzie Rejonowym we Włocławku z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt V GNc 40/16 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2016 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym we Włocławku zwrócił pozew na podstawie art. 130 2 § 1 k.p.c., gdyż pozew ten wniesiony przez radcę prawnego reprezentującego powoda nie został należycie opłacony, mimo iż podlegał opłacie w wysokości stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu (k.192). W zażaleniu na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału powód wniósł o jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, a także o zwrot uiszczonej od zażalenia opłaty, zgodnie z art. 79 ust.1 pkt 1 lit.e ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej u.k.s.c.). Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1a u.k.s.c. poprzez jego niezastosowanie (k.197-202).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie powoda zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z powołanym przez powoda przepisem art. 13 ust. 1 a u.k.s.c, który wszedł w życie w dniu 27 listopada 2015 r. w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.) i w tym brzmieniu obowiązywał do dnia 14 kwietnia 2016 r., opłata stosunkowa wynosi 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 1000 zł.

W uzasadnieniu do projektu ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw, której art. 7 wprowadził zmianę art. 13 u.k.s.c. wskazano, że wejście w życie proponowanej ustawy miało pozytywnie oddziaływać na sytuację klientów banków poprzez wyrównanie pozycji podmiotu profesjonalnego i jego klienta w postępowaniu egzekucyjnym. Brak możliwości wystawiania tytułów egzekucyjnych spowoduje konieczność prowadzenia przez banki i Skoki postępowania egzekucyjnego w postępowaniu sądowym.

Zapewni to dłużnikom tych instytucji prawo do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Dostępność do sądu w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych ma między innymi gwarantować opłata, której ustawowo określona wysokość nie może przekraczać 1.000 zł (v. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt V ACz 65/16). Jedną z czynności bankowych, wymienioną w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo bankowe jest udzielanie kredytów. W przedmiotowej sprawie powód (...)we W. dochodził od pozwanej A.

L. roszczenia wynikającego z umowy o kredyt obrotowy odnawialny nr (...) z dnia (...)r. zawartej przez pozwaną z pierwotnym wierzycielem (...) S.A. w W.. Powód jako cesjonariusz chodzi zatem roszczenia wynikającego z czynności bankowej, chociaż sam stał się wierzycielem na podstawie umowy przelewu wierzytelności, na mocy której wstąpił we wszystkie prawa dotychczasowego wierzyciela. Pojęcie „roszczenie wynikające z czynności bankowych” rozumieć należy jednak szeroko, przemawia za tym ratio legis wprowadzonej nowelizacji, które podporządkowane jest interesowi klientów banków, jako podmiotom słabszym.

Ponadto znowelizowany przepis nie wprowadzał rozróżnienia w oparciu o kryterium podmiotowe co oznacza, że wysokość opłaty uzależniona jest od charakteru czynności będącej źródłem zobowiązania („czynność bankowa”), a nie od tego komu aktualnie wynikająca z niej wierzytelność przysługuje. W realiach niniejszej sprawy wraz z pozwem wniesionym przez profesjonalnego pełnomocnika została uiszczona opłata sądowa w wysokości 1.000,00 zł (k.19), a więc w prawidłowej wysokości określonej w art. 13 ust. 1a u.k.s.c.. Z powyższych przyczyn zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w Sądzie pierwszej instancji o zwrocie pozwu na podstawie art. 130 2 k.p.c. nie odpowiada prawu; zatem nie może się ostać.

W konsekwencji powyższe zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału podlegało uchyleniu na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. pierwsze k.p.c. Sąd Odwoławczy nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego mając na uwadze, że in concreto orzeczenie nie ma charakteru orzeczenia kończącego sprawę w instancji w rozumieniu art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.; a zatem o kosztach tego postępowania orzeknie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.). Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska Z.

– (...) 1) (...) 2) (...) 3) (...) T. (...)