Court allows pension claim by recognizing engineering supervision as special working conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the applicant's pension claim after overturning the Social Insurance Institution's refusal based on insufficient special working conditions tenure. The applicant argued that his roles as a construction site supervisor and plant manager qualified as special working conditions, while the insurer only recognized partial periods totaling under 15 years. The court determined that engineering supervision constitutes special working conditions when performed continuously and full-time, thereby validating the applicant's entire tenure and awarding the pension.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 32 ust. 2; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. art. 1 ust. 1 pkt 24: Engineering supervision performed continuously and full-time qualifies as work in special conditions, allowing full credit of such tenure for pension eligibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1140/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Urszula Sipińska-Sęk Protokolant st. sekr. sądowy Zofia Aleksandrowicz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku A. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę na skutek odwołania A. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 16 września 2015 r. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawcy A. P. prawo do emerytury z dniem (...) 2015 roku. Sygn. akt VU 1140/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 września 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił A. P. prawa do emerytury z uwagi na brak wymaganego 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach. Od decyzji powyższej wnioskodawca A. P. odwołał się w dniu 29 października 2015 roku wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury. Wniósł o zaliczenie mu do okresu pracy w szczególnych warunkach następujących okresów zatrudnienia: - od 17 listopada 1980 roku do 31 marca 1988 roku, od 1 września 1982 roku do 30 września 1983 roku w Zespole Zakładów (...) w O. na stanowisku kierownika; - od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O. na stanowisku kierownika budowy.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu Oddział podniósł, iż wnioskodawca wykazał, że w warunkach szczególnych pracował 14 lat, 1 miesiąc i 24 dni tj. - od 1 lutego 1977 roku do 31 maja 1979 roku na stanowisku ślusarza remontowego; - od 1 czerwca 1979 roku do 16 listopada 1980 roku na stanowisku mistrza i starszego mistrza; - od 1 kwietnia 1981 roku do 31 sierpnia 1982 roku na stanowisku mistrza i starszego mistrza; - od 1 października 1983 roku do 31 sierpnia 1992 roku na stanowisku mistrza i starszego mistrza.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca A. P. urodzony w dniu (...), złożył w dniu 24 sierpnia 2015 roku wniosek o przyznanie emerytury. Wnioskodawca jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, ale wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na swoim rachunku na dochody budżetu państwa. Od 15 listopada 2012 roku A. P. pobiera świadczenie przedemerytalne. (dowód: wniosek o emeryturę k. 1-2 akt emerytalnych, decyzja ZUS z dnia 23 listopada 2012 roku k.32 akt przedemerytalnych ) Wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 roku miał okres ubezpieczenia w łącznym wymiarze 26 lat, (...) miesiące i 24 dni w tym 26 lat, 1 miesiąc i 26 dni okresów składkowych i 1 miesiąc i 28 dni okresów nieskładkowych.
Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył wnioskodawcy 14 lat, 1 miesiąc i 24 dni w Zespole Zakładów (...) w O. w okresach: Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy okresów zatrudnienia: - od 17 listopada 1980 roku do 31 marca 1981 roku, od 1 września 1982 roku do 30 września 1983 roku w Zespole Zakładów (...) w O. na stanowisku kierownika; - od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O. na stanowisku kierownika budowy. (dowód: decyzja ZUS z dnia 16 września 2015 roku k.16 akt emerytalnych, odpowiedź na odwołanie k.3-4 ) W okresie od 8 września 1972 roku do 31 sierpnia 1992 roku A.
P. był zatrudniony w Zespole Zakładów (...) w O.. Początkowo od 8 września 1972 roku wnioskodawca pracował jako uczeń (...) w O. w Wydziale (...) Zakładów (...) w zawodzie ślusarza. Po zdobyciu kwalifikacji ślusarza od dnia 1 lipca 1974 roku dostał angaż na stanowisko stażysty w Wydziale (...) Zakładów (...). Następnie od dnia 1 stycznia 1975 roku zostały mu powierzone obowiązki ślusarza warsztatowego. W dniu od 1 lutego 1977 roku otrzymał angaż na stanowisko ślusarza remontowego z dodatkowymi czynnościami brygadzisty, które pełnił w brygadzie konserwacyjno-remontowej w Zakładach (...) w działach sortownia, szkliwiernia i piecowni.
Z dniem 1 lipca 1977 roku wnioskodawca został zdjęty z pełnienia obowiązków brygadzisty. Od dnia od 1 czerwca 1979 roku wnioskodawcy powierzono obowiązki mistrza brygady remontowej w Wydziale (...) Zakładów (...) . Od dnia 17 listopada 1980 roku wnioskodawca otrzymał angaż na kierownika Wydziału (...) (...) w Zakładach (...), 2 i (...) a od 15 marca 1982 roku otrzymał angaż na starszego mistrza Wydziału (...) w Zakładach (...). Z dniem 1 września 1982 roku wnioskodawcy powierzono obowiązki Kierownika Wydziału (...) w Zakładach (...), a następnie od dnia 1 października 1983 roku obowiązki starszego mistrza utrzymania ruchu – zastępcy kierownika zakładu.
Do końca zatrudnia w Zespole Zakładów (...) w O. wnioskodawca pracował na stanowisku mistrza i starszego mistrza. Do obowiązków wnioskodawcy zarówno jako mistrza, starszego mistrza oraz kierownika należał nadzór nad pracownikami utrzymania ruchu Wydziału (...) w Zakładach (...), (...) i (...), którzy zajmowali się wykonywaniem remontów, usuwaniem awarii i przeglądem linii służących do produkcji płytek ceramicznych. Wymieniali oni zużyte przenośniki na nowe, rozbierali stare piece tunelowe z cegły i budowali nowe piece gazowe z metalu, wymieniali młyny i prasy.
Wnioskodawca pracował cały czas na hali, gdzie pracowali pracownicy zajmujący się produkcją płytek ceramicznych. Pracował w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca na hali produkcyjnej miał małe pomieszczenie, w którym zapoznawał się z dokumentacją techniczną i na jej podstawie wydawał polecenia pracownikom. (dowód: umowa o naukę zawodu z dnia 2 sierpnia 1985 roku akt osobowych, zaświadczenie w aktach osobowych, świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 1992 roku k.10 akt przedemerytalnych, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 14 marca 2011 roku k.11, angaż z dnia 29 czerwca 1974 roku k. 22 akt osobowych , angaż z dnia 19 lutego 1975 roku w aktach osobowych , angaż z dnia 31 stycznia 1977 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 17 lutego 1977 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 29 czerwca 1977 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 1 czerwca 1979 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 17 listopada 1980 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 15 marca 1982 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 28 września 1982 roku w aktach osobowych, angaż z dnia 11 października 1983 roku w aktach osobowych , zeznania świadka J.
Z. protokół rozprawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku (...) minuta 50 sekunda- 11 minuta 40sekunda, zeznania wnioskodawcy protokół rozprawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku 23 minuty 47 sekundy-32 minuta 48 sekunda) Zespół Zakładów (...) w O. wystawił wnioskodawcy w dniu 21 czerwca 1995 roku świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, w którym zaświadczył, że w okresie: od 1 lutego 1977 roku do 31 sierpnia 1992 roku na stanowisku ślusarza remontowego (służby utrzymania ruchu) i dozór inżynieryjno techniczny stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wnioskodawca wykonywał prace wymienione w wykazie A dziale XIV poz. 24 i poz. 25 wykazu stanowiącego załącznik nr (...) do zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego Nr 19 z dnia 6 sierpnia 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładzie pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego. ( dowód:
świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 21 czerwca 1995 roku k.15) (...) S.A. z siedzibą w K., będąca następcą prawnym Zespołu Zakładów (...) w O. wystawiła wnioskodawcy w dniu 14 marca 2011 roku świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, w którym wskazała, że w okresie: od 1 lutego 1977 roku do 31 maja 1979 roku na stanowisku ślusarza remontowego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wnioskodawca wykonywał prace wymienione w wykazie A dziale XIV poz. 25 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku tj. przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wymieniane są prace wymienione w wykazie oraz w okresie od 1 czerwca 1979 roku do 31 sierpnia 1992 roku na stanowisku mistrza i starszego mistrza remontowego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wnioskodawca wykonywał prace wymienione w Wykazie A Dział XIV pozycja 24 punkt 1 stanowiącego załącznik 1 do zarządzenia Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku tj. kontrolę międzyoperacyjną, kontrole jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w którym jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. ( dowód:
świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 14 marca 2011 roku k.11 akt przedemerytalnych) W okresie od 14 września 1992 roku do 18 kwietnia 2012 roku wnioskodawca był zatrudniony w (...) Spółka z o.o. w O. na stanowisku kierownika budowy. Było to przedsiębiorstwo remontowo-budowlano-montażowe, które zatrudniało murarzy, ślusarzy i spawaczy. Brygady składające z tych pracowników były kierowane do Zespołu Zakładów (...) w O. nr (...) lub nr (...) na hale produkcyjne celem wykonywania remontów i przeglądów maszyn oraz urządzeń służących do produkcji płytek ceramicznych.
Wnioskodawca sprawował nadzór nad 12 osobową brygadą remontowo-budowlaną, w skład której wchodzili spawacze, ślusarze i murarze. Do zadań brygady należało utrzymanie w ruchu zakładu produkcyjnego Zespołu Zakładów (...) w O.. Brygada zajmowała się remontami maszyn i urządzeń służących do produkcji płytek ceramicznych. Wymieniali zużyte przenośniki na nowe, rozbierali stare piece tunelowe z cegły i budowali nowe piece gazowe z metalu, wymieniali młyny i prasy. Wnioskodawca pracował cały czas na hali produkcyjnej nadzorując podległych mu pracowników z brygady remontowej.
Wnioskodawca nie zajmował się sprawami biurowym. W Spółce (...) był specjalny dział rozliczeń, który się tym zajmował. (dowód: świadectwo pracy z dnia 16 kwietnia 2012 roku k.12 akt przedemerytalnych, świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 26 marca 2012 roku k.13 akt przedemerytalnych, zeznania świadka S. Ł. protokół rozprawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku 11 minuta 40 sekunda-19 minuta 1 sekunda, zeznania świadka S. K. protokół rozprawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku 19 minuta 1 sekunda-22 minuty 53 sekundy, zeznania wnioskodawcy protokół rozprawy z dnia 14 kwietnia 2016 roku 23 minuty 47 sekundy-32 minuta 48 sekunda ) (...) Spółka z o.o. w O. wystawił wnioskodawcy w dniu 26 marca 2012 roku świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, w którym zaświadczył, że wnioskodawca w okresie od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku na stanowisku kierownika budowy stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał pracę w szczególnych warunkach z Wykazu A Działu XIV poz. 24 punkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku tj. kontrolę międzyoperacyjną, kontrole jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w którym jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. (dowód:
świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 26 marca 2012 roku k.13 akt przedemerytalnych)
Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz.748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem (ust. 2). W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało rozpoznać w aspekcie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § (...) tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, - ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ (...) rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną między stronami było to, czy wnioskodawca posiada wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości - wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest ponad 25 lat, w dniu (...) 2015 roku ukończył 60 lat i nie pozostaje w stosunku pracy. Prawidłowe rozumienie pojęcia pracy w szczególnych warunkach nie jest możliwe bez wnikliwej analizy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Z zestawienia § 1 i 2 tegoż rozporządzenia wynika, że pracą w szczególnych warunkach jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tego aktu. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2000 roku, II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
Odnośnie oceny dowodów zgromadzonych w postępowaniu zważyć należy, iż okresy pracy w warunkach szczególnych, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Należy jednak wskazać, że z cytowanego wyżej § 2 rozporządzenia nie wynika, aby stwierdzenie zakładu pracy w przedmiocie wykonywania przez pracownika pracy w warunkach szczególnych miało charakter wiążący i nie podlegało kontroli organów przyznających świadczenia uzależnione od wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Brak zatem takiego świadectwa lub jego zakwestionowanie przez organ rentowy, nie wyklucza dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego. Świadectwo pracy ma bowiem jedynie charakter informacyjny, samo przez się nie tworzy więc praw podmiotowych ani ich nie pozbawia. Nie stwarza ono cech wyłączności w zakresie dowodowym w postępowaniu o realizację tych praw. W będącej przedmiotem osądu sprawie nie był sporny między stronami fakt zatrudnienia wnioskodawcy od 8 września 1972 roku do 31 sierpnia 1992 roku w Zespole Zakładów (...) w O. oraz od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O..
Spornym pozostawał natomiast charakter pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w okresie od 17 listopada 1980 roku do 31 marca 1981 roku i od 1 września 1982 roku do 30 września 1983 roku w Zespole Zakładów (...) w O. na stanowisku kierownika oraz od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O. na stanowisku kierownika budowy tj. czy była to praca wykonywana w szczególnych warunkach, czy też nie. Organ rentowy podniósł, że wymienione w świadectwach pracy stanowiska zajmowane przez wnioskodawcę (kierownik budowy oraz kierownik) nie są wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku a zakres obowiązków pracownika zajmującego stanowisko kierownicze wykracza poza stałe, osobiste dozorowanie i kontrolę robotniczych stanowisk pracy.
Dla określenia, czy praca była wykonywana przez ubezpieczonego w warunkach szczególnych, podstawowe znaczenie mają wykazy zawarte w załączniku A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) A w nim rodzaje prac wykonywanych przez pracowników w szczególnych warunkach lub charakterze określone są nie w drodze konkretnych stanowisk, tak jak to było w wykazach resortowych, ale przez opisanie rodzaju prac wykonywanych przez pracowników w poszczególnych gałęziach przemysłu.
Wykazy resortowe mają zatem obecnie jedynie charakter informacyjny, techniczno-porządkujący oraz uściślający. Taki wykaz resortowy ułatwia identyfikację określonego stanowiska pracy jako stanowiska pracy w szczególnych warunkach - w szczególności jeśli w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia nie wymienia się konkretnych stanowisk, lecz operuje się pojęciem ogólnym (tak. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z 22 kwietnia 201 lr., I UK 351/10). Charakter pracy wnioskodawcy w okresie od 17 listopada 1980 roku do 31 marca 1981 roku i od 1 września 1982 roku do 30 września 1983 roku w Zespole Zakładów (...) w O.
Sąd ustalił w oparciu zeznania świadka J. Z., który w spornych okresach pracował razem z A. P. oraz zeznania samego wnioskodawcy, a także dokumentację zgromadzoną w jego aktach osobowych. Świadek w spornym okresie pracował w tym samym Zakładzie (...) co skarżący, na stanowisku kierownika w służbach remontowych i był bezpośrednim przełożonym wnioskodawcy. Z kolei charakter pracy wnioskodawcy w okresie od 14 września 1992 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O. Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków: S. Ł. i S. K..
Świadkowie w spornym okresie pracowali w podlegającej skarżącemu brygadzie budowlano-remontowej. Zważywszy, że świadkowie w spornych okresach pracowali razem ze skarżącym dysponują tym samym szczegółową i bezpośrednią wiedzą co do codziennych stałych obowiązków pracowniczych A. P.. Wprawdzie w świadectwie pracy oraz angażach stanowisko wnioskodawcy jest określane jest jako kierownik lub kierownik budowy. Nie mniej o szczególnych warunkach pracy nie decyduje nazwa stanowiska – jak chce organ rentowy – ale rodzaj rzeczywiście wykonywanej pracy.
A ta– jak wynika z zeznań świadków korespondujących z zeznaniami skarżącego – w całym okresie była niezmienna i polegała na sprawowaniu nadzoru nad pracą brygady utrzymania ruchu, która zajmowała się remontami, usuwaniem awarii oraz przeglądem linii służącej do produkcji płytek ceramicznych. Sąd Okręgowy podziela w pełni pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2008 roku w sprawie I UK 195/07, LEX nr 375610, zgodnie z którym: „Osoba wykonująca taki nadzór nie musi stale przebywać na stanowiskach, gdzie wykonywana jest praca, w zakresie jej obowiązków musi być przewidziane sporządzanie dokumentacji, planów organizacyjnych i innych czynności.
Ponoszenie odpowiedzialności za wykonywanie pracy, w której każdy błąd techniczny może narazić na niebezpieczeństwo pracowników i inne osoby, zostało uznane za wykonywanie pracy w warunkach szczególnych.” Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 października 2007 roku, I UK 111/07 LEX nr 375689 stwierdzając, że: „objęcie nadzorem lub kontrolą także innych prac niż wymienione w wykazie A nie wyłącza zakwalifikowania samego nadzoru lub kontroli jako pracy w warunkach szczególnych, jeżeli te inne (podlegające dozorowi lub kontroli) prace nie są na danym oddziale lub wydziale podstawowe”.
W sytuacji, gdy dozór inżynieryjno-techniczny jest pracą w warunkach szczególnych i praca wnioskodawcy polegająca na dozorze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, nie ma potrzeby ustalania, ile czasu poświęcał on na bezpośredni nadzór nad pracownikami, a ile na czynności, które również były związane z dozorem. Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, za pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne i otoczenia.
Za taką pracę w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) dziale XIV poz. 24 została uznana kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że w spornych okresach, będąc zatrudnionym na stanowisku kierownika w Zespole Zakładów (...) w O. jak i kierownika budowy w (...) Spółce z o.o. w O.
A. P. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w Dziale XIV, poz. 24 polegające na dozorze inżynieryjno-technicznym na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Prace wykonywane na oddziałach, na których pracował wnioskodawca wymienione są w Dziale V ( w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych), poz. 11 ( prace przy produkcji materiałów ogniotrwałych oraz wyrobów ceramicznych) wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku .
Po doliczeniu wnioskodawcy do uznanego przez organ rentowy stażu w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat, 1 miesiąc i 24 dni okresów pracy od 17 listopada 1980 roku do 31 marca 1981 roku oraz od 1 września 1982 roku do 30 września 1983 roku w Zespole Zakładów (...) w O. oraz od 15 września 1993 roku do 31 grudnia 1998 roku w (...) Spółka z o.o. w O., wnioskodawca legitymuje się stażem pracy w szczególnych warunkach znacznie przekraczającym 15 lat. Biorąc pod uwagę, iż wnioskodawca w dacie złożenia wniosku spełniał jednocześnie pozostałe wymagane przepisami rozporządzenia warunki, to jest ukończył 60 lat, a jego łączny okres zatrudnienia wyniósł ponad 25 lat, należy uznać, że wydana przez organ rentowy decyzja jest błędna, a żądanie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie.
Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury z dniem (...) 2015 roku tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego, gdyż była to ostatnia przesłanka, od spełnienia której zależało jego prawo do emerytury. Z tych też względów, Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.