Social security contributions appeal dismissed due to existence of non-eligible arrears under abolition law. Appeal rejected because defendant correctly identified eligible contributions. Court upheld decision based on strict statutory conditions. Financial hardship alone insufficient. Non-overlapping periods barred partial relief.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to limit the scope of forgivable social security contributions. The appellant argued that her financial hardship and business fraud should warrant forgiveness of all outstanding debts, but the institution correctly identified that only contributions from July 2006 were eligible under the abolition law. The court ruled that because the appellant possessed other non-eligible arrears from different periods, the statutory conditions for partial forgiveness were not met, and the decision was upheld.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność; Art. 1 ust. 6 w zw. z ust. 10; Forgivable social security contributions may only be granted if the debtor has no other non-forgivable arrears from different periods, and financial hardship alone does not override statutory eligibility requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 568/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Żywicka Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013r. w Elblągu na rozprawie sprawy z odwołania E. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z dnia 15/02/2013 r. znak: (...) o umorzenie należności z tytułu składek oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 568/13
UZASADNIENIE
E. O. zakwestionowała decyzję ZUS O/E. z dnia 15.02.2013r., nr (...), którą pozwany określił należności podlegające umorzeniu po spełnieniu warunku spłaty pozostałych należności niepodlegających umorzeniu. W uzasadnieniu odwołania skarżąca wskazała, że od lutego 2004r. do 31.07.2006r. prowadziła działalność gospodarczą i została oszukana przez osoby, z którymi współpracowała. Powyższe skutkowało powstaniem zadłużenia z tytułu składek ZUS i innych, przez co od 2008r. emerytura skarżącej pomniejszana jest o ponad 500 zł miesięcznie.
Z uwagi na zajętą emeryturę i brak środków na podstawowe potrzeby, skarżąca posiada kolejne zadłużenia w różnych instytucjach, tj. bank, gazownia, itp. W związku z tragiczną sytuacją finansową, skarżąca wniosła o umorzenie przynajmniej kwoty wynikającej z tytułu kary za nieopłacone składki. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. Powołując przepisy ustawy z dnia 09.11.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. 2012r., poz. 1551) pozwany wskazał, że skarżąca posiada zaległość niepodlegającą umorzeniu w rozumieniu przepisów ustawy, dlatego też jedynie należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za miesiąc lipiec 2006r. w łącznej kwocie 126,22 zł, można było określić jako należności podlegające umorzeniu.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Poza sporem w sprawie było, że skarżąca E. O. w okresie od lutego 2004r. do 31.07.2006r. prowadziła działalność gospodarczą. Poza sporem było również, że do kwietnia 2005r. skarżąca nie zaległa względem ZUS z płaceniem składek na ubezpieczenia. Po tym okresie na koncie skarżącej powstało zadłużenie z tytułu nieopłaconych przez skarżącą składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz FP i FGŚP. Decyzją z dnia 23.11.2006r. pozwany wymierzył skarżącej opłatę dodatkową w kwocie 930 zł stanowiącej 10% nieuregulowanych składek.
Wnioskiem z dnia 15.01.2013r. skarżąca, wobec wejścia w życie ustawy abolicyjnej, wystąpiła do pozwanego o umorzenie nieopłaconych należności z tytułu prowadzonej działalności. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego pozwany ustalił, że na dzień złożenia wniosku o umorzenie tych należności skarżąca posiada zaległość na: 1/ ubezpieczenie społeczne: - za miesiąc 07/2006r. z tytułu składki (34,42 zł), odsetek (27 zł), kosztów upomnienia (8,80 zł) oraz opłaty dodatkowej (56 zł); - za okres od 05/2005r. do 06/2006r. z tytułu opłaty dodatkowej w kwocie 672 zł; 2/ na ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc 11/2005r. w kwocie 0,03 zl; 3/ na FP za miesiąc 01/2006r. w kwocie 5,39 zł.
W oparciu o powyższe decyzją z dnia 15.02.2013r., nr (...), pozwany określił, że według stanu na dzień 15.02.2013r. umorzeniu podlegają należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za miesiąc 07/2006r. w łącznej kwocie 126,22 zł, w tym: składka 34,42 zł, odsetki 27 zł, opłata dodatkowa 56 zł koszty upomnienia 8,80 zł. Jednocześnie w tym samym dniu pozwany wydał decyzję nr (...), którą umorzył postępowanie w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 02/2004r. do 06/2006r., ubezpieczenie zdrowotne za okres od 02/2004r. do 07/2006r. oraz FP za okres od 02/2004r. do 07/2006r.
Skarżąca E. O. zakwestionowała decyzję nr(...)odwołaniem, w którym powołała się na trudną sytuację finansową w jakiej się aktualnie znajduje. Jednocześnie w toku postępowania sądowego skarżąca wskazała, że przepisy ustawy abolicyjnej są dla niej niejasne oraz że była przekonana, że umorzeniu mogą podlegać wszystkie zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek, jakie skarżąca posiada względem ZUS. W ocenie Sądu odwołanie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09.11.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. 2012r., poz. 1551) , na wniosek osoby podlegającej w okresie od dnia 1 stycznia 1999r. do dnia 28 lutego 2009r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm. 1)):
1) która przed dniem 1 września 2012 r. zakończyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie prowadzi jej w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 8, 2) innej niż wymieniona w pkt 1 - umarza się nieopłacone składki na te ubezpieczenia za okres od dnia 1 stycznia 1999r. do dnia 28 lutego 2009r. oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego.
Stosownie do ust. 6 powołanego artykułu, umorzenie należności, o których mowa w ust. 1, skutkuje umorzeniem nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy za ten sam okres oraz należnych od nich, za ten sam okres , odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego, przy czym warunkiem umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6, jest nieposiadanie na dzień wydania decyzji niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999r., do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność oraz należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego (ust. 10).
Z powyższego wynika więc jednoznacznie, że pierwszeństwo umorzenia w oparciu przepisy ustawy abolicyjnej, mają należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, tj. ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz wypadkowe wraz z wszelkimi kosztami dodatkowymi ich dotyczącymi. Z kolei należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy oraz dotyczące ich koszty dodatkowe mogą podlegać umorzeniu o ile należności te dotyczą tego samego okresu, z którego zostały umorzone składki na ubezpieczenia społeczne.
W sprawie zaś niekwestionowanym było, że zaległość skarżącej z tytułu nieopłaconej składki na ubezpieczenia społeczne dotyczy miesiąca lipca 2006r, zaś wszelkie pozostałe należności nie pokrywają się z tym okresem albowiem dotyczą odpowiednio: - nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 05/2005r. do 06/2006r. - opłata dodatkowa w kwocie 672 zł; - zaległości na ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc 11/2005r.; - zaległości na FP za miesiąc 01/2006r. W konsekwencji wyżej wskazane należności stanowią, stosownie do art. 1 ust. 6 w zw. z ust. 10, należności niepodlegające umorzeniu w trybie przepisów ustawy abolicyjnej i nie mogły zostać umorzone zgodnie z wnioskiem skarżącej.
Należy również zauważyć, że odwołanie skarżącej nie zawierało żadnych merytorycznych zarzutów do rozstrzygnięcia zawartego w decyzji wydanej przez pozwanego, zaś sama skarżąca wniosek o umorzenie należności motywowała jedynie swoją złą sytuacją finansową. Nic więc nie stoi na przeszkodzie by skarżąca wystąpiła do pozwanego z wnioskiem o umorzenie należności w trybie art. 28 ust. 3a ustawy systemowej w zw. z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31.07.2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U.Nr 141, poz. 1365), co też zdaje się sugerował pełnomocnik pozwanego w odpowiedzi na odwołanie.
Reasumując, należało uznać, iż pozwany prawidłowo określił należności podlegające umorzeniu w oparciu o przepisy ustawy z dnia 09.11.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność i zaskarżona decyzja odpowiadała w tym zakresie prawu. Dlatego też odwołanie skarżącej należało oddalić, stosownie do art. 477 14§ 1 k.p.c.