Legislator Case Law & Legislation
I C 979/15 AI generated

Court dismisses debt claim where defendant proves contract termination due to misrepresentation on monthly fees.

Case Number I C 979/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's lawsuit for payment of telecommunications fees and costs. The defendant successfully argued that the contract was terminated immediately after receiving a written agreement containing higher fees than those verbally agreed upon, claiming this constituted a material mistake. The court ruled that the plaintiff failed to provide evidence of the verbal negotiations, thereby failing to prove the debt existed as claimed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 771 kc; Art. 84 kc: A party may rescind a contract concluded at a distance if they can prove they were misled regarding essential terms, such as the price, and that this mistake was material to their decision.

Keywords

AI generated
contract at a distance misrepresentation of terms material mistake termination of contract burden of proof telecommunications services consumer protection

Cited Legislation

AI generated
Art. 771 kc
Zatem działanie pozwanego należy uznać za skuteczne w świetle treści art. 771 kc.
Art. 84 kc
Zgodnie z treścią art. 84 § 1 kc.
Art. 6 kc
nie były na jego rzecz świadczone żadne usługi telekomunikacyjne i wobec tego wskazania za jakie usługi telekomunikacyjne zostały wystawione faktury załączone do pozwu - w terminie 14 dni pod rygorem art. 6 kc.
Art. 233 § 2 kpc
Art. 98 § 1 i 3 kpc
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 979/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodnicząca: SSR Agnieszka Leszkiewicz Protokolant: S. N. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. w S. sprawy z powództwa (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. przeciwko B. A. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda (...) 1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w W. na rzecz pozwanego B. A. kwotę 617, 00 zł (sześćset siedemnaście złotych i 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 979/15

UZASADNIENIE

Powód (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. wytoczył w dniu 30.12.2014 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanemu B. A. powództwo o zapłatę 2.789,79 zł. z odsetkami ustawowymi od dnia 30.12.2014 r. (wniesienia pozwu) do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w drodze cesji nabył wierzytelność przysługującą w stosunku do pozwanego z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W dniu 18.02.2015 r. został wydany nakaz zapłaty w (...).

Pozwany wniósł sprzeciw, zaskarżając nakaz w całości oraz wnosząc o oddalenie powództwa, zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. Pozwany podniósł, iż dokonał wypowiedzenia przedmiotowej umowy z dnia 18.12.2012 r. skutecznie - pismem z dnia 20.12.2012 r. i odesłał nadesłane mu wraz umową urządzenie (tablet). Postanowieniem z dnia 19.03.2015 r. sprawa została przekazana do rozpoznania do tut. SR. W piśmie z dnia 28.08.2015 r. powód podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wskazując, iż pozwany nie ma statusu konsumenta, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą, a zatem nie przysługiwało mu uprawnienie do rozwiązania przedmiotowej umowy w świetle art. 2 ust. 1 ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny - w ciągu 10 dni.

Na rozprawie w dniu 22.09.2016 r. pozwany podniósł, iż inne były ustalenia telefoniczne a inne zostały umieszczone w umowie pisemnej, zatem, miał prawo odstąpić od tej umowy, co też uczynił następnego dnia, po zapoznaniu się z jej treścią. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany zawarł na odległość umowę z dnia 18.12.2012 r. o świadczenie usług telekomunikacyjnych (nr TEL (...). (...)), ustalając wysokość miesięcznych opłat za usługę 50 zł., następnie otrzymał pisemną umowę w dniu 19.12.2012 r., opiewającą na 200 zł. opłat miesięcznych, wraz tabletem (urządzeniem).

W dniu 20.12.2012 r. pozwany rozwiązał przedmiotowa umowę. dowód: k. 49-52, k. 53 - regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych - umowa x dnia 18.12.2012 r. k. 8 - rozwiązanie umowy nr (...). (...) z dnia 18.12.2012 r. , k. 18v.--13 - zpo, zarzut pozwanego (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wystawiła faktury VAT za usługi telekomunikacyjne za okres rozliczeniowy listopad - grudzień 2012 - 77 zł., grudzień - styczeń 2013 - 51,66 zł., oraz notę obciążeniową na kwotę 2177,22 zł. w miesiącu kwietniu 2013 r. dowód: k. 46--48 - faktury VAT, nota obciążeniowa W dniu 13.08.2013 r. (...) sp. z o. z siedzibą w W. i powód zawarli porozumienie w sprawie przelewu wierzytelności, zawierając w dniu (...).2013 r. umowę ramową przelewu wierzytelności. doszło do przelewu wierzytelności. dowód: k. 24-26 - umowa z 22.03.2013 r. - umowa ramowa.

Powód wzywał pozwanego do zapłaty, zawiadamiając o cesji wierzytelności. dowód: k. 55 - 56 - wezwanie do zapłaty, k. 57 - pismo

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje zarówno art. 771kc, jak i art. 84 kc. W niniejszej sprawie powód nie przedstawił dowodu, o który był wzywany postanowieniem z dnia 22.09.2015 r. a na którym opierał żądanie pozwu. Mianowicie w niniejszej sprawie doszło do zawarcia umowy na odległość, potwierdzonej następnie na piśmie. Z tym, że warunki umowy były ustalane ustnie - przez telefon, pozwany podniósł zarzut wprowadzenia go w błąd, ponieważ ustalenia ustne wg niego odbiegały od umowy sporządzonej pisemnie, w związku z czym rozwiązał umowę natychmiast po jej otrzymaniu i zwrócił urządzenie (tablet), z którego nigdy w ramach tej umowy nie korzystał.

Zatem działanie pozwanego należy uznać za skuteczne w świetle treści art. 771 kc. Powód został wobec treści tego zarzutu zobowiązany do złożenia, nagrań na nośniku cyfrowym, umożliwiającym odtworzenie ich na rozprawie rozmów przeprowadzonych między pozwanym a pracownikiem (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zawierającej ofertę i ustalenia ustne poprzedzające zawarcie umowy pisemnej z dnia 18.12.2012 r. oraz do ustosunkowania się do zarzutu pozwanego, że wobec zwrotu otrzymanego urządzenia w dniu 18.12.2012 r. nie były na jego rzecz świadczone żadne usługi telekomunikacyjne i wobec tego wskazania za jakie usługi telekomunikacyjne zostały wystawione faktury załączone do pozwu - w terminie 14 dni pod rygorem art. 6 kc. i art. 233 § 2 kpc.

Termin ten na wniosek powoda został przedłużony. Zgodnie z treścią art. 6 kc. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu, pozwany miał prawo do rozwiązania umowy, mimo iż działał jako przedsiębiorca, przy jej zawieraniu, ponieważ powołał się na wprowadzenie go w błąd co do istotnych treści tej umowy (wysokość opłat miesięcznych). Powód nie wykazał, iż zarzut ten nie jest zasadny i nie przedłożył źródłowego dokumentu w postaci zapisu rozmowy telefonicznej przeprowadzonej między pozwanym.

Zgodnie z treścią art. 84 § 1 kc. w razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Stosownie do treści art. 84 § 2 kc. można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny). Ustalenie wysokości miesięcznego abonamentu za świadczenie usług telekomunikacyjnych jest jednym z istotnych elementów umowy, i dokonanie innych ustaleń ustnych, a innego zapisu pisemnego - wobec braku przeciwdowodu, w ocenie Sądu jest wprowadzeniem w błąd co do istoty treści umowy.

Sąd oddalił powództwo, uznając, iż powód w żaden sposób nie wykazał okoliczności przytoczonych pozwem (tym bardziej, iż załączył fakturę za okres listopad - grudzień 2012 r., podczas, gdy powoływał się na umowę z 18.12.2012 r.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc. Na koszty te złożyły się wynagrodzenie ustanowionego w sprawie przez pozwanego pełnomocnika oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.