Civil court dismissed plaintiff's claim for insurance payment due to failure to prove contract existence.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's claim for payment of insurance premiums against the defendant. The plaintiff alleged an insurance contract existed but failed to provide evidence proving the defendant concluded such an agreement. Consequently, the court ruled that the burden of proof lay with the plaintiff, who did not demonstrate the existence of the obligation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; The party asserting a claim must prove the facts upon which it is based; failure to do so results in the dismissal of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 2184/15 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Jędrzejewski Protokolant: st. sekr. sądowy Maja Żyrek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko G. S. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Kosztami procesu obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości. III. Zasadza od powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz pozwanego G. S. kwotę 197 zł (sto dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
UZASADNIENIE
Powód (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego G. S. kwoty 1.424,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że w pozwany zawarł z poprzednikiem prawnym powoda tj. (...) SA umowę ubezpieczenia OC potwierdzoną polisą o nr (...) i nie dokonał zapłaty składki ubezpieczeniowej. (pozew – k. 3-4) W odpowiedzi na pozew pozwany zaprzeczył by istniało zobowiązanie, którego uregulowania domaga się powód oraz zgłosiła zarzut przedawnienia wierzytelności. . (odpowiedź na pozew 57-60) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 czerwca 2009 r. pozwany G. S. nabył samochód marki A. (...) od Firmy Handlowo Usługowej (...) w P. i w dniu 16 czerwca 2009 r. zawarł umowę ubezpieczenia w zakresie ubezpieczenia obowiązkowego OC i AC u ubezpieczyciela (...) SA. Dowód : polisa nr (...) k. 62, faktura zakupu k. 63, zeznania pozwanego
Sąd zważył, co następuje:
Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się na dowodzie z w/w dokumentów przedłożonych przez pozwanego w toku postępowania, a także na podstawie zeznań pozwanego. Dowody te w powyższym zakresie zostały uznane przez Sąd za wiarygodne. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Kwestią sporną w niniejszej sprawie było to, czy między stronami istnieje stosunek zobowiązaniowy. W konsekwencji spór sprowadzał się do ustalenia zasadności roszczenia powoda, tj. jego wysokości jak i wymagalności. Kwestią sporną było również to, czy w związku z upływem czasu roszczenie powoda uległo przedawnieniu.
Przechodząc do zasadności roszczenia powoda, tj. zasadności jego wysokości, wymagalności i przede wszystkim istnienia, należy wskazać, że powód w żaden sposób nie wykazał, iż rzeczywiście między stronami doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Jak wynika z dokumentów złożonych przez pozwanego i jego zeznań, faktycznie dokonał on nabycia samochodu o danych wskazanych w wydruku znajdującym się na stronie 40 akt, który stanowi bliżej nieokreślone „potwierdzenie zawarcia ubezpieczenia”. Jednocześnie zeznał, iż nie jest mu nic wiadomo, aby pojazd ten był ubezpieczony w zakresie ubezpieczenia OC na jakikolwiek okres, przy sprzedaży tego pojazdu nie informowano go by był on ubezpieczony w zakresie OC, jak również nie przekazano mu dowodu takiego ubezpieczenia.
W niniejszym postępowaniu pozwany zaprzeczył, aby powstało wskazane przez powoda zobowiązanie, co w ocenie Sądu jest wystarczające do przerzucenia ciężaru dowodu na stronę przeciwną. Należy podkreślić, że w tej sytuacji to powód powinien przedłożyć, dowody z których wynikałoby istnienie zobowiązania. W niniejszej sprawie oprócz wydruku z systemu ubezpieczyciela, w którym wskazano datę obowiązywania umowy, dane pozwanego i wysokość składki ubezpieczeniowej brak jest informacji kto zawarł umowę ubezpieczenia (brak jest wniosku o zawarcie umowy złożonego przez pozwanego) na jaki okres i z jakiego powodu ubezpieczenie miało przejść na nabywcę pojazdu.
Według zeznań pozwanego domniemywa on – na podstawie informacji uzyskanych w znacznie późniejszym terminie - iż doszło do zawarcia krótkotrwałego ubezpieczenia na okres przewozu pojazdu z zagranicy, lecz nie posiadał on żadnej wówczas wiedzy na ten temat. Do zawarcia umowy ubezpieczenia powinno dochodzić przynajmniej przy świadomości drugiej strony zawarcia takiej umowy. W ocenie Sądu powód w żaden sposób nie wykazał, aby przysługiwało mu wobec pozwanego roszczenie o wysokości jak wskazanej w pozwie. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów, czego powód nie uczynił.
Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe. Z uwagi na nie udowodnienie przez powoda istnienia dochodzonego roszczenia, Sąd nie zajmował się badaniem zgłoszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, który w związku z powyższym stał się bezprzedmiotowy. W tym stanie sprawy Sąd działając na mocy art. 6 k.c. a contrario oddalił powództwo jak w pkt I sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wyniki procesu. Powód przegrał niniejsze postępowanie w całości, a zatem Sąd obciążył powoda powstałymi kosztami postępowania i w pkt III wyroku zasądził od niego jako strony przegrywającej na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu w kwocie 197 zł na która składały się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.