Appeal court quashes first-instance conviction and dismisses prosecution due to statute of limitations expiration.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the first-instance conviction and ordered the dismissal of the prosecution proceedings against the defendant. Although the defendant initially confessed and later retracted his statement, the court found the evidence sufficient to establish guilt. However, the court ultimately dismissed the case because the statute of limitations for the offense had expired before the proceedings concluded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.: The expiration of the statute of limitations constitutes an absolute procedural prerequisite that mandates the dismissal of criminal proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Ka 236/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz Protokolant asystent sędziego Marta Bloch po rozpoznaniu dnia 17 maja 2016 r. w W. sprawy O. K. syna H. i B., ur. (...) w O. obwinionego o wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II W 768/14 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie umarza; jego kosztami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 236/16
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 16 grudnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II W 768/14 O. K. został uznany winnym popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w., za które wymierzona została mu kara grzywny w wysokości 100 złotych. Apelację od powyższego wyroku wniósł obwiniony, wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Sąd Rejonowy dokonując ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości wykazał, iż zebrany materiał dowodowy wskazuje na obwinionego O.
K. jako sprawcę zarzucanego mu czynu. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, obwiniony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia (k.17), a następnie, w postępowaniu przed Sądem Rejonowym zakwestionował swoje sprawstwo (k.50-51). Wyjaśnienia obwinionego złożone w toku postępowania sądowego nie zasługują jednak na przyznanie im waloru wiarygodności, bowiem nie potwierdzają tego wiarygodne zeznania świadków: K. G. (k. 5, 51-52) i D. K. (k. 10, 52). Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenia.
Niezależnie od podniesionej przez skarżącego argumentacji kwestionującej orzeczenie uznać należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które Sąd odwoławczy zobowiązany jest uwzględnić z urzędu. W realiach niniejszej sprawy doszło bowiem do przedawnienia karalności przypisanego obwinionemu O. K. czynu. Bezspornym jest, iż będące przedmiotem niniejszego postępowania zdarzenie miało miejsce w dniu 26 stycznia 2014 roku, natomiast zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął 1 rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie - z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Mając zatem na względzie cytowany przepis oraz datę czynu należało uznać, iż karalność tegoż czynu ustała w dniu 26 stycznia 2016 roku. Przedawnienie ścigania jest przesłanką procesową bezwzględną, ujemną i jej wystąpienie powoduje konieczność wydania orzeczenia umarzającego postępowanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. postępowanie przeciwko O. K. umorzył, a jego koszty przejął w całości na rachunek Skarbu Państwa.