Court extends temporary arrest for drug trafficking suspect due to high risk of flight and evidence gathering needs.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Wrocław extended the temporary arrest of a suspect charged with large-scale drug trafficking until October 3, 2013. The prosecution argued that the crime was highly probable based on physical evidence and witness statements, while the suspect faced a potential sentence of up to 12 years. The appellate court agreed that the suspect posed a significant risk of fleeing, obstructing justice, or colluding with accomplices, necessitating continued detention.
Legislator headnote
AI generatedArt. 249 § 1 k.p.k.; Art. 258 § 1 k.p.k.: The court may extend temporary arrest when evidence strongly suggests the crime occurred and the suspect presents a concrete danger of flight, obstruction of proceedings, or influencing witnesses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kp 1027/13 Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania Dnia 27 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Lidia Hojeńska Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Apelacyjnej Mieczysław Śledź po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu z dnia 20 czerwca 2013 r. (data wpływu) sygn. Ap V Ds. 56/11 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec T. D. na podstawie art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 263 § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 3 października 2013 r., tj. na okres kolejnych trzech miesięcy tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 4 kwietnia 2013 roku, sygn. akt II Kp 277/13 wobec T.
D., syna A. i L. z domu C., urodzonego (...) we W. podejrzanego o to, że : I. w okresie od listopada 1999 r do grudnia 2000r. we W., J. i innych miejscowościach, działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z G. G. w celu osiągnięcia znacznych korzyści majątkowych, czyniąc sobie stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej i środków odurzających w postaci nie mniej niż 50 kilogramów amfetaminy o wartości łącznej nie mniejszej niż 350.000zł i nie mniej niż 150 kilogramów marihuany o wartości łącznej nie mniejszej niż 1.950.000 zł, w ten sposób, że wielokrotnie odbierał od M.
B. wyżej wymienione substancje psychotropowe i środki odurzające w ilościach nie mniejszych niż 3 kilogramy każdorazowo, a następnie zbył innym nieustalonym dotychczas osobom, - t. j. o czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 kk w zw. z art. 12 kk
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia zastosował wobec T. D. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Z uwagi na wielość czynności procesowych, które należy jeszcze w sprawie wykonać, śledztwa nie zdołano ukończyć przed upływem terminu zastosowanego środka zapobiegawczego. W dalszym ciągu niezbędne jest przeprowadzenie kolejnych czynności procesowych w tym m.in. należy dokonać ustaleń dotyczących źródeł dochodu podejrzanych, przesłuchać dalszych świadków, uzyskać materiały w ramach międzynarodowej pomocy prawnej.
Sąd Okręgowy uznał, że fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa jest w znacznym stopniu uprawdopodobniony zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności w postaci wyników oględzin, okazań, zabezpieczonych dowodów rzeczowych, wyjaśnień współpodejrzanych. W ocenie Sądu ww. materiał dowodowy, zgodnie z brzmieniem art. 249 § 1 k.p.k. uzasadnia potrzebę stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego. Zdaniem Sądu Okręgowego za uzasadnione należy uznać istnienie przesłanek określonych w przepisach art. 258 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.k. przemawiających za potrzebą dalszego stosowania orzeczonego środka zapobiegawczego.
Zważyć również należy, iż T. D. grozi realna surowa kara pozbawienia wolności. Podejrzany pozostaje pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat 12. W tych okolicznościach istnieje uzasadniona obawa, iż będzie się on ukrywał przed organami wymiaru sprawiedliwości, podejmował próby kontaktu z innymi uczestnikami postępowania bądź też w inny bezprawny sposób utrudniał prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne. Nadto charakter zarzucanego podejrzanemu czynu, okoliczności jego popełnienia, czynią realną obawę, iż w warunkach wolnościowych podejrzany będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub nieprawdziwych wyjaśnień.
Dodatkowo podkreślenia wymaga fakt, iż podejrzany w trakcie realizacji działań przestępczych współpracował z innymi osobami, które obecnie znajdują się na wolności. Z tego też względu zachodzi uzasadniona obawa, iż podejrzany przebywając na wolności podejmie działania zmierzające do ustalenia z nimi wspólnej korzystnej dla siebie wersji, dążąc w ten sposób do umniejszenia swojej roli w przestępczym procederze. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, na obecnym etapie postępowania, tylko środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania należycie zabezpieczy niniejsze postępowanie.
Nadto Sąd nie stwierdził w przypadku podejrzanego warunków uzasadniających odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania, opisanych w art. 259 § 1 k.p.k. Biorąc pod uwagę planowane przez prokuratora czynności procesowe wskazane we wniosku a także wielość czynności, jakie zdążył przeprowadzić od zastosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego Sąd uznał wniosek prokuratora za zasadny i orzekł jak na wstępie.