Appeal dismissed; enforcement clause against spouse valid despite post-debt marital property agreement.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal against the lower court's decision to grant an enforcement clause against the debtor's spouse. The appellant argued that a marital property agreement excluding community property, signed after the debt arose, should have barred enforcement against her. The court held that since the agreement was concluded after the debt originated, it could not retroactively affect the creditor's rights, and no proof of the creditor's knowledge of the agreement was required under the applicable civil procedure rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 787 k.p.c.; Art. 41 § 1 k.r.o.: A creditor may obtain an enforcement clause against a spouse of a debtor under statutory community property, even if a marital property agreement excluding community property was concluded after the debt arose, as such an agreement cannot retroactively invalidate the creditor's rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V ACz 756/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Iwona Wilk (spr.) Sędziowie : SA Janusz Kiercz SA Olga Gornowicz-Owczarek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. przy udziale I. K. o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika na skutek zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt XIII GCo 7/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Sygn. akt V ACz 756/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach nadał prawomocnemu nakazowi zapłaty tegoż Sądu z dnia 24 lutego 2004 r., sygn. akt XIII GNc 76/04, klauzulę wykonalności na rzecz wierzyciela K. K. przeciwko małżonkowi dłużnika J. K. – I. K., z ograniczeniem jej odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską, w sytuacji gdyby małżonkowie nie zawarli umowy majątkowej małżeńskiej w dniu 26 lutego 2004 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka wniosła o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarzuciła, iż nadanie klauzuli wykonalności przeciwko niej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, albowiem w dniu 26 lutego 2004 r. małżonkowie K. zawarli umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyli wspólność ustawową. Podniosła również, iż wierzyciel nie wykazał w żaden sposób, iż wierzytelność powstała na skutek czynności prawnej dokonanej za jej zgodą. W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca domagał się jego oddalenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego .
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, zaś rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Jak zasadnie przyjął Sąd I instancji, do rozpoznania niniejszej sprawy należało zastosować przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, tj. art. 787 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją wprowadzoną ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1691), albowiem zobowiązanie (wierzytelność) dłużnika, objęte nakazem zapłaty z dnia 24 lutego 2004 r., powstało przed wejściem w życie powyższej nowelizacji (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt III CZP 77/08), tj. przed 20 stycznia 2005 r.
Zgodnie z art. 787 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji, tytułowi egzekucyjnemu, wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim, sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi, z ograniczeniem jednak jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową. Przed nadaniem klauzuli wykonalności sąd wysłucha małżonka dłużnika. Z kolei materialnoprawną podstawę odpowiedzialności małżonka dłużnika stanowi art. 41 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w brzmieniu sprzed nowelizacji) zgodnie z którym, zaspokojenia z majątku wspólnego może żądać także wierzyciel, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków.
Z akt sprawy wynika, że dłużnik J. K. i uczestniczka I. K. od dnia 3 września 1988 r. pozostają w związku małżeńskim. W dniu 26 lutego 2004 r. małżonkowie K. zawarli umowę majątkową małżeńską, mocą której wyłączono między nimi wspólność ustawową (k. 10). Nadto, skarżącej umożliwiono złożenie wyjaśnień na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r., na której jednak nie stawiła się (k. 15). Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, umowne wyłączenie wspólności majątkowej – w świetle art. 47 § 2 k.r.i.o. (w brzmieniu sprzed nowelizacji) - nie stanowi przeszkody do nadania tytułowi egzekucyjnemu, wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim, klauzuli wykonalności także przeciwko jej małżonkowi.
Otrzymanie bowiem przez wierzyciela wiadomości o zawarciu umowy majątkowej i jej rodzaju umożliwia małżonkom skuteczne powoływanie się względem wierzyciela na wyłączenie tą umową wspólności ustawowej wtedy, gdy otrzymał on taką wiadomość przed powstaniem wierzytelności. W wyniku tego unormowania wnioskodawca, którego praw dotyczy wyłączenie wspólności ustawowej, a który nie wiedział o zawarciu tej umowy i jej rodzaju, uzyskuje szczególną ochronę prawną wyrażającą się w tym, że względem niego stosunki majątkowe małżonków ocenia się tak, jakby umowa majątkowa w ogóle nie była przez nich zawarta i nadal obowiązuje ich wspólność ustawowa.
W tej sprawie skarżąca nawet nie twierdziła, iż fakt umownego wyłączenia wspólności majątkowej małżonków K. był znany wierzycielowi przed powstaniem wierzytelności. Niezależnie od powyższego, kwestia otrzymania przez wierzyciela wiadomości o zawarciu umowy majątkowej między małżonkami K. jest obojętna z punktu widzenia zasadności nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonce dłużnika, albowiem umowa wyłączająca wspólność ustawową została zawarta już po powstaniu wierzytelności, a nawet po dniu wydania nakazu zapłaty obejmującego tę wierzytelność, tj. po 24 lutego 2004 r.
Z tych przyczyn uczestniczka (skarżąca) nie może skutecznie powoływać się na tę umowę. Bezzasadny okazał się również zarzut zażalenia, iż wierzyciel (wnioskodawczyni) nie wykazał w żaden sposób, iż wierzytelność powstała na skutek czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonki dłużnika. W świetle bowiem art. 787 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji, w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika nie istnieje wymóg, by stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika.
W tych okolicznościach, zażalenie – jako bezzasadne – podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) - (...), (...) 2. (...) (...) K.,(...) (...)