Appeal dismissed; Constitutional Court's suspension of invalid bank law prevents retroactive retrial claims. The court held that the suspension of the invalid bank law provisions until August 1, 2016, means the lower court judgment remains valid and enforceable during this period. Consequently, the debtor's request for a retrial based on the unconstitutionality of the bank law is inadmissible because the law was still considered constitutionally compliant at the time of the proceedings. The court ruled that the suspension of the invalid bank law provisions until August 1, 2016, means the lower court judgment remains valid and enforceable during this period. Consequently, the debtor's request for a retrial based on the unconstitutionality of the bank law is inadmissible because the law was still considered constitutionally compliant at the time of the proceedings. The court ruled that the suspension of the invalid bank law provisions until August 1, 2016, means the lower court judgment remains valid and enforceable during this period. Consequently, the debtor's request for a retrial based on the unconstitutionality of the bank law is inadmissible because the law was still considered constitutionally compliant at the time of the proceedings.

Sygn. akt III Cz 1942/15, III Cz 2054/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Krystyna Wiśniewska - Drobny Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.) SR (del.) Joanna Łukasińska - Kanty po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2016 roku sprawy z wniosku wierzyciela (...) w W. Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikowi K. M. o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu w przedmiocie skargi dłużnika o wznowienie postępowania sądowego prowadzonego w Sądzie Rejonowym w Rudzie Śląskiej pod sygn. akt I Co 756/14 na skutek zażaleń dłużnika na rozstrzygnięcia zawarte w punktach 1 i 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt I Co 1268/15 postanawia : oddalić zażalenia. SSR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty SSO Krystyna Wiśniewska-Drobny SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 1942/15, III Cz 2054/15

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 roku odrzucił skargę dłużnika K. M. o wznowienie postępowania prowadzonego w Sądzie Rejonowym w Rudzie Śląskiej w sprawie o sygn. akt I Co 756/14 oraz oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia. Orzeczenie to poprzedził ustaleniem postanowieniem z dnia 18 marca 2014 roku Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Rudzie Śląskiej nadał bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 14 lutego 2014 roku o nr (...) klauzulę wykonalności na rzecz (...) w W. Spółki Akcyjnej w oparciu o art. 96 i 97 Prawa bankowego.

Na podstawie tego tytułu wykonawczego wszczęto postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rudzie Śląskiej M. S. w sprawie Km 1250/14, które pozostaje w toku. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2015 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe są niezgodne z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z wyrokiem wskazane przepisy tracą moc obowiązującą z dniem 1 sierpnia 2016 r. Uwzględniając wskazany powyżej stan faktyczny, Sąd Rejonowy, stwierdził, że Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę mocy obowiązującej art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r.

Prawo bankowe do dnia 1 sierpnia 2016 roku. Sąd uznał, że do tego czasu przepis musi być uznany za zgodny z Konstytucją, a tym samym wyłączony jest jego skutek retroaktywny. Sąd wskazał, że w dacie złożenia skargi wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie wywołał jeszcze skutków prawnych, co czyniło skargę niedopuszczalną. Z tych względów Sąd Rejonowy skargę odrzucił na podstawie art. 410 §1 k.p.c., a wobec braku podstaw do wznowienia postępowania, Sąd oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia jako bezprzedmiotowy. Zażalenie na to postanowienie wniósł dłużnik zarzucając naruszenie art. 8 ust. 2 art. 32 ust. 1 i art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 401 1 i art. 407 § 2 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie.

Na tych podstawach wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości w ten sposób, aby uwzględnione zostało w całości żądanie skargi o wznowienie z dnia 28 kwietnia 2015r., a także o zmianę postanowienia w części oddalającej wniosek o udzielenie zabezpieczenia ewentualnie o nadania orzeczeniu sądu odwoławczego rygoru natychmiastowej wykonalności i zaopatrzenie go w klauzulę wykonalności. Nadto wniósł o orzeczenie zwrotu wszystkich kosztów postępowania egzekucyjnego i sądowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 401 1 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżący, jako podstawę wznowienia w sprawie o sygn. akt I Co 756/14 Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej, wskazał niezgodność art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. – Prawo bankowe są niezgodne z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, co Trybunał Konstytucyjny stwierdził wyrokiem dnia 14 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt P 45/12.

Równocześnie jednak Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę ich mocy obowiązującej z dniem 1 sierpnia 2016 r. Wskazać należy, że pomimo uznania tych norm za niekonstytucyjne, to jednak w świetle dopuszczalności wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, tj. na podstawie art. 401 1 k.p.c., istotna jest kwestia odroczenia przez Trybunał Konstytucyjny odroczenia utraty mocy obowiązującej tych przepisów do dnia 1 sierpnia 2016r. Odroczenie utraty mocy obowiązującej miało swoją podstawę w art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także (obowiązującym wtedy) art. 71 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 1 sierpnia 1997 r. (Dz.U.

Nr 102, poz. 643 z późniejszymi zmianami) oraz art. 100 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 25 czerwca 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1064 z późniejszymi zmianami). Odroczenie utraty mocy obowiązującej skutkuje tym, że w postępowaniu sądy winny uwzględniać wadliwe normy prawne do oceny zdarzeń, które wystąpiły przed utratą przez tę normę mocy obowiązującej (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2006r., IV CSK 38/06). Oznacza to, na co zwrócił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2008r. (I CZ 29/08), że wnioskodawca (skarżący) nie jest uprawniony do złożenia skargi o wznowienie postępowania, w którym orzeczenie wydano na podstawie niekonstytucyjnej normy prawnej, przed wejściem w życie tego wyroku.

Podobnie wypowiedział się również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 26 września 2014r. (IV CSK 738/13). Wskazać nadto należy, że aktualne orzecznictwo Sądu Najwyższego wyklucza możliwość wznowienia postępowania na podstawie art. 401 1 k.p.c. do czasu utraty mocy obowiązującej przez normę uznaną za niekonstytucyjną, co Sąd Najwyższy potwierdził już w 2009r. uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009r. (III PZP 2/09), której na podstawie na podstawie art. 61 § 6 zdanie drugie ustawy o Sądzie Najwyższym nadał moc zasady prawnej, wiążącej wszystkie składy orzekające Sądu Najwyższego co do wykładni przepisu, którego dotyczy (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2015r., (...) (...)).

Wobec powyższego należało uznać zasadność odrzucenia skargi o wznowienie wniesionej 28 kwietnia 2015r. wobec odroczenia przez Trybunał Konstytucyjny utraty mocy obowiązującej art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe do dnia 1 sierpnia 2016 roku. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania czyniło również zasadnym oddalenie wniosku o zabezpieczeni roszczenia, a to wobec braku stwierdzenia przesłanek z art. 730 1 k.p.c. Z tych względów zażalenie podlegało oddalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSR (del.) Joanna Łukasińska – Kanty SSO Krystyna Wiśniewska – Drobny SSO Andrzej Dyrda