Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 786/13 AI generated

Court dismisses appeal on drunk driving recidivism, correcting prior judgment's failure to account for expunged prior conviction.

Case Number IV Ka 786/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the lower court's verdict regarding a defendant convicted of driving under the influence while previously convicted of a similar offense. The prosecution argued the defendant's 2008 conviction should count as a prior record, but the court found it had been legally expunged. Consequently, the court determined the correct basis for the recidivism charge was the defendant's 2007 conviction, which had not been expunged, and upheld the sentence based on this corrected factual foundation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 4 k.k.; Art. 76 § 1, 2 k.k.: A prior conviction serves as a prerequisite for aggravated punishment under recidivism provisions only if it remains legally effective; a conviction that has been expunged pursuant to statutory provisions cannot constitute the necessary prior record.

Keywords

AI generated
drunk driving recidivism expungement of conviction Art. 178a k.k. Art. 76 k.k. prior record requirement appellate correction conditional suspension

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 4 k.k.
wypełnił znamiona art. 178a § 4 k.k. Jednakże przyjęto nieprawidłową podstawę faktyczną takiej kwalifikacji prawnej, gdyż nie mógł jej stanowić - wskazany zaskarżonym orzeczeniem - wyrok Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 4 listopada 2008 roku, wydany w sprawie II K 421/08.
Art. 42 § 2 k.k.
Na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw.
Art. 43 § 1 k.k.
z art. 43 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres czterech lat.
Art. 76 § 1 k.k.
Kara pozbawienia wolności nie została zarządzona, upłynął już wyznaczony okres próby i dalszych 6 miesięcy, w dniu 27 listopada 2009 roku uregulowano karę grzywny i w dniu 18 listopada 2009 roku uiszczono świadczenie pieniężne, nastąpiło więc zatarcie tego skazania zgodnie z art. 76 § 1 i 2 k.k.
Art. 76 § 2 k.k.
Kara pozbawienia wolności nie została zarządzona, upłynął już wyznaczony okres próby i dalszych 6 miesięcy, w dniu 27 listopada 2009 roku uregulowano karę grzywny i w dniu 18 listopada 2009 roku uiszczono świadczenie pieniężne, nastąpiło więc zatarcie tego skazania zgodnie z art. 76 § 1 i 2 k.k.
art. 42 § 2 k.k
Na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 43 § 1 k.k
art. 167 k.p.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt. IV Ka 786/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Włodzimierz Wojtasiński Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka SO Adam Sygit - sprawozdawca Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska przy udziale Janusza Bogacza Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 roku sprawy A. J. oskarżonego z art. 178a§4 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Szubinie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 18 czerwca 2013 roku sygn. akt VI K 449/13 zmienia zaskarżony wyrok ustalając, że oskarżony popełnienia przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 16 maja 2007r. w sprawie VII K 276/07 za przestępstwo z art. 178a§1 kk; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa Sygn. akt IV Ka 786/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Szubinie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Nakle nad Notecią z dnia 18 czerwca 2013 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt VI K 449/13, oskarżonego A. J.uznano za winnego tego, że w dniu 10 stycznia 2013 roku około godziny 21:20 na drodze publicznej w M.na ul. (...)kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym R. (...) nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, przy stężeniu 1,06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym dopuścił się go będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 4 listopada 2008 roku, sygn. akt II K 421/08, tj. za winnego popełnienia występku z art. 178 a § 4 k.k. i za to, na podstawie art. 178 a § 4 k.k., skazano go na karę roku pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres czterech lat. Ponadto zwolniono oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, w tym od obowiązku uiszczenia opłaty i poniesionymi wydatkami obciążono Skarb Państwa. Od powyższego orzeczenia apelację wniosła Prokuratura Rejonowa w Nakle nad Notecią, zaskarżając je w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając: -obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, tj. art. 167 k.p.k. poprzez zaniechanie inicjatywy dowodowej w zakresie ustalenia czy oskarżony uiścił grzywnę i świadczenie pieniężne a przez to nie wyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości czy nastąpiło zatarcie skazania powołanego wyroku Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią w sprawie II K 421/08 i nie odwołanie się do wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu w sprawie VII K 276/07, który jednoznacznie wskazywał na konieczność przyjęcia odpowiedzialności oskarżonego z art. 178 a § 4 k.k. -obrazę przepisów prawa procesowego, mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia a polegającą na wskazaniu nieprawidłowego wyroku, który uległ zatarciu jako podstawy kwalifikacji czynu z art. 178 a § 4 k.k., i wnosząc o zmianę przedmiotowego wyroku poprzez wskazanie, że podstawą przyjęcia odpowiedzialności oskarżonego na podstawie art. 178 a § 4 k.k. jest wyrok Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 16 maja 2007 roku w sprawie VII K 276/07.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja była zasadna i skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku w postulowanym zakresie. Odpowiedzialności z art. 178a § 4 k.k. podlega sprawca prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, znajdujący się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, jeżeli był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.

W przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalono, iż oskarżony A. J. w dniu 10 stycznia 2013 roku prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki (...) w ruchu lądowym, poruszając się nim po drodze publicznej w miejscowości M. i znajdując się wówczas w stanie nietrzeźwości. Prawidłowo przyjęto również, iż czynem swoim oskarżony A. J. wypełnił znamiona art. 178a § 4 k.k. Jednakże przyjęto nieprawidłową podstawę faktyczną takiej kwalifikacji prawnej, gdyż nie mógł jej stanowić - wskazany zaskarżonym orzeczeniem - wyrok Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią z dnia 4 listopada 2008 roku, wydany w sprawie II K 421/08.

Orzeczeniem tym wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres czterech lat. Ponadto orzeczono karę grzywny i świadczenie pieniężne na wskazany cel. Wyrok ten uprawomocnił się dnia 12 listopada 2008 roku. Kara pozbawienia wolności nie została zarządzona, upłynął już wyznaczony okres próby i dalszych 6 miesięcy, w dniu 27 listopada 2009 roku uregulowano karę grzywny i w dniu 18 listopada 2009 roku uiszczono świadczenie pieniężne, nastąpiło więc zatarcie tego skazania zgodnie z art. 76 § 1 i 2 k.k. Tym samym wyrok ten nie mógł być przesłanką do kwalifikacji czynu z art. 178 a § 4 k.k. Natomiast oskarżony A.

J. wcześniejszym wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 16 maja 2007 roku w sprawie VII K 276/07 został skazany za popełnienie występku z art. 178 a § 1 k.k. Wymierzono mu wówczas karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Orzeczenie to nie uległo jednak zatarciu, gdyż postanowieniem z dnia 27 marca 2009 roku zarządzono wykonanie tej kary. Wobec powyższego zmieniono zaskarżony wyrok ustalając, że oskarżony popełnienia przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 16 maja 2007 roku w sprawie VII K 276/07 za przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k. Prawidłowość pozostałych rozstrzygnięć, w tym rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, uwzględniając fakt wcześniejszej i to wielokrotnej karalności sądowej, w tym również za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, nie budziła wątpliwości i brak było podstaw do dalszej ingerencji z urzędu w merytoryczną treść orzeczenia.

Wobec powyższego w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Odwołując się do argumentacji - jako zasadnej - przedstawionej przez Sąd Rejonowy w Nakle nad Notecią oskarżonego zwolniono od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania odwoławczego i jego wydatkami obciążono Skarb Państwa.