Court dismisses proceedings when social insurance office corrects initial decision to fully satisfy claimant's demands.

Sygn. akt VI U 958/15 POSTANOWIENIE Dnia 05 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodnicząca: SSO Monika Miller-Młyńska Protokolant: stażysta Michał Maśnik po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. w Szczecinie sprawy S. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość kapitału początkowego i wysokość emerytury pomostowej na skutek odwołań S. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 3 września 2015 r., znak: (...)-2004 oraz z dnia 15 września 2015 r., znak: EPOM/25/039057286 postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie; II. zasądzić od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. na rzecz S. B. kwotę 360 (trzystu sześćdziesięciu) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 września 2015 roku, znak (...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. ponownie ustalił S. B. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku. Ustalając wartość kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił okresów od 26 października 1972 roku do 26 października 1972 roku oraz od 16 października 1974 roku do 7 listopada 1974 roku, a także dochodów z roku 1990 w kwocie 64 310 418 zł oraz z roku 1991 w kwocie 96 259 758, podnosząc, iż dokumenty potwierdzające uzyskanie dochodów w ww. kwotach nie spełniają wymogów formalnych (brak jest na nich pieczątki drugiej osoby upoważnionej do wystawienia tego rodzaju dokumentów).

Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniósł 196 999,22 zł. Decyzją z dnia 15 września 2015 roku, znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał S. B. prawo do emerytury pomostowej od dnia 28 lipca 2015 roku, tj. od następnego dnia po rozwiązaniu stosunku pracy. Pismem z dnia 9 października 2015 roku ubezpieczony wniósł odwołanie od ww. decyzji, zarzucając organowi rentowemu, iż ten nie uwzględnił dochodów z roku 1990 w kwocie 64 310 418,00 zł oraz z roku 1991 w kwocie 96 259 758,00 zł.

Podkreślił, iż obie kwoty zostały przez organ rentowy uwzględnione przy wydawaniu decyzji o ustaleniu kapitału początkowego w dniu 5 stycznia 2007 roku, a on sam obecnie nie ma już możliwości uzyskania wymaganego przez ZUS drugiego podpisu na dokumencie, albowiem zakład, który wystawił ten dokument już nie istnieje. W toku postępowania sądowego toczącego się w związku z rozpoznawaniem powyższego odwołania Sąd Okręgowy pozyskał akta osobowe ubezpieczonego z okresu świadczenia przez niego usług na podstawie umowy agencyjnej w latach 1990-1991 na rzecz Miejskiego Zakładu (...) w S..

Organ rentowy, po zapoznaniu się z treścią dokumentów znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego, ponownie rozpoznał sprawę, w konsekwencji czego w dniu 30 marca 2016 roku wydał decyzję o ponownym ustaleniu kapitału początkowego znak (...)-2004, którą do ustalenia wartości kapitału początkowego uwzględnił sporne wynagrodzenia za rok 1990 w kwocie 64 310 418,00 zł oraz za rok 1991 w kwocie 96 259 758,00 zł e. Przy obliczaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego w roku 1990 przyjęto łączną kwotę 67 059 704,00 zł, natomiast w roku 1991 łączna kwotę 104 737 698. (...) kapitału początkowego z okresu od 1 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku wyniósł 265,85%.

Tak ustalony kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 199 roku wyniósł 268 813,71 zł. Konsekwencją ponownego ustalenia kapitału początkowego było także wydanie nowej decyzji o przyznaniu emerytury pomostowej z dnia 7 kwietnia 2016 roku, znak (...). Wskutek ponownego ustalenia kapitału początkowego do obliczenia wysokości emerytury przyjęto kwotę kapitału początkowego zewidencjonowaną na koncie wnioskodawcy z uwzględnieniem waloryzacji w wyższej kwocie tj. 876316,98 zł. Wysokość tak obliczonej emerytury na dzień 28 lipca 2015 roku wyniosła 4 252,71 zł miesięcznie, zaś wysokość do wypłaty 3 488,26 zł.

Decyzja z dnia 7 kwietnia 2016 roku uchyliła decyzję z dnia 15 września 2015 roku. W związku z wydaniem powyższych decyzji organ rentowy wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 477 13 § 1 k.p.c. Pełnomocnik ubezpieczonego przychyliła się do tego wniosku, potwierdzając iż wydane decyzje zaspokajają żądania zgłaszane w toku postępowania sądowego. Wniosła zarazem o zasądzenie od organu rentowego kosztów procesu.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 477 13 k.p.c. zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony – powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Zgodnie zaś z art. 355 § 1 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub z jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Wobec tego, że w niniejszym postępowaniu żądanie ubezpieczonego zostało w całości zaspokojone przez organ rentowy poprzez ustalenie wartości kapitału początkowego z uwzględnieniem kwot wynagrodzeń za lata 1990 i 1991 oraz ponowne ustalenie wysokości emerytury pomostowej zgodnie z żądaniem ubezpieczonego, wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się zbędne.

Z tych też względów sąd na podstawie art. 477 13 k.p.c. orzekł jak w punkcie I. sentencji. W punkcie II. sentencji postanowienia – w oparciu o przepisy art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 11 ust. 2 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) – S. zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. na rzecz S. B. kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (180 zł za każdą z połączonych spraw).

Sąd uznał bowiem, iż odpowiedzialnością za zainicjowanie przez S. B. procesu należy obciążyć organ rentowy. Mimo iż obie nowe decyzje (z dnia 30 marca 2016 roku oraz 7 kwietnia 2016 roku) organ rentowy wydał opierając się o przedłożone dopiero w toku postępowania sądowego akta osobowe ubezpieczonego, nie można było stracić z pola widzenia tego, że już w dniu 5 stycznia 2007 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał pierwszą decyzję o ustaleniu kapitału początkowego, którą w całości uwzględnił kwestionowane aktualnie wynagrodzenia za rok 1990 i 1991.

Co istotne, wówczas Zakład Ubezpieczeń Społecznych w żaden sposób nie podważał wiarygodności przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o wynagrodzeniu z 9 września 2003 roku. Decyzja ta obowiązywała do czasu wydania przez organ rentowy nowej decyzji w dniu 3 września 2015 roku, którą to decyzją organ rentowy arbitralnie, bez wszczęcia jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego odmówił uwzględnienia powyższych zarobków, kwestionując prawidłowość zaświadczenia z dnia 9 września 2003 roku. W tej sytuacji, brak jest podstaw do przyjęcia, że dopiero zapoznanie się z aktami osobowymi ubezpieczonego w toku postępowania, mogło skutkować uwzględnieniem przez organ rentowy żądania ubezpieczonego.

Mając powyższe na uwadze, sąd uznał, iż koniecznym jest obciążenie organu rentowego kosztami procesu w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu pełnomocnika ubezpieczonego ustalonego w każdej z dwóch spraw w stawce minimalnej obowiązującej w dacie złożenia odwołania.