Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I ACz 430/13 AI generated

Appeal dismissed because plaintiff failed to cure formal defects in the complaint within the court-ordered deadline.

Case Number I ACz 430/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the district court's order to return the lawsuit due to formal defects. The plaintiff admitted to not submitting the required complaint copy and paying the filing fee within the seven-day deadline set by the court president. The court held that this failure automatically disqualified the appeal, rendering arguments regarding the plaintiff's poverty or requests for legal representation legally irrelevant to the procedural defect.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 1, 2 k.p.c.; Art. 385, 397 § 2, 398 k.p.c.: Failure to cure formal defects in a complaint within the prescribed deadline results in the automatic dismissal of the appeal lodged against the order returning the lawsuit.

Keywords

AI generated
formal defects complaint deadline compliance automatic appeal dismissal procedural return poverty argument invalidity

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 2 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.
Powód otrzymał wezwanie 28 lutego 2013 roku i w zakreślonym terminie nie zastosował się do jego treści, co w oparciu o art. 130 § 2 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c. skutkowało zwrotem pozwu.
Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c.
W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
art. 130 § 2 k.p.c
Powód otrzymał wezwanie 28 lutego 2013 roku i w zakreślonym terminie nie zastosował się do jego treści, co w oparciu o art. 130 § 2 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
w związku z art. 130 § 1 k.p.c.
art. 385 k.p.c
W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 398 k.p.c
z art. 398 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 430/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Artur Kowalewski /spr./ Sędziowie:SSA Iwona Wiszniewska SSA Marta Sawicka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa A. T. (1) przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w G. o zapłatę i ustalenie na skutek zażalenia powoda na zarządzenie przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt I C 1938/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSA I. Wiszniewska SSA A. Kowalewski SSA M. Sawicka

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gorzowie Wlkp. zwrócił pozew A. T. (1). W uzasadnieniu podał, że powód został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez złożenie jego odpisu oraz uiszczenie opłaty od pozwu w kwocie 100 zł., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem jego zwrotu. Powód otrzymał wezwanie 28 lutego 2013 roku i w zakreślonym terminie nie zastosował się do jego treści, co w oparciu o art. 130 § 2 k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c. skutkowało zwrotem pozwu. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył powód wnosząc o jego uchylenie w całości. Wniósł także o ustanowienie jemu pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie A. T. (1) nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód nie kwestionuje, a nawet przyznaje, że nie uzupełnił braków pozwu, do których usunięcia wzywał go Przewodniczący w Sądzie Okręgowym. Ta zaś okoliczność samoczynnie dyskwalifikuje wniesiony przez niego środek zaskarżenia. Analiza akt postępowania tę okoliczność potwierdza: powód został zobowiązany do usunięcia braków konstrukcyjnych pozwu, czego w wyznaczonym terminie nie uczynił. Argumenty dotyczące ubóstwa powoda nie mają jurydycznego znaczenia dla kwestii uzupełniania braków pozwu i oceny, czy zostały one wykonane w terminie.

Nie mogą zatem wpłynąć na instancyjną kontrolę postępowania wpadkowego zainicjowanego środkiem zaskarżenia złożonym przez A. T. (2). W jej ramach nie podlega też badaniu zasadność wniosków powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie jemu pełnomocnika. W tej sytuacji nie znajdując podstaw do uwzględnienia środka zaskarżenia, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c., orzekł jak w sentencji. SSA I. Wiszniewska SSA A. Kowalewski SSA M. Sawicka