Legislator Case Law & Legislation
I C 886/15 AI generated

Default judgment dismissed plaintiff's claim due to lack of evidence proving the bank contract and assignment of debt.

Case Number I C 886/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court issued a default judgment against the defendant, who failed to appear or respond to the lawsuit. The plaintiff alleged a bank contract was terminated and the debt was assigned to them, but provided no documentary proof of the original agreement or the assignment. Consequently, the court rejected the claim because the plaintiff's assertions raised justified doubts without supporting evidence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 339 § 1, 2 k.p.c.; While a default judgment allows the court to accept the plaintiff's factual assertions as true, the court remains obligated to verify whether these assertions sufficiently justify the claim and are supported by evidence.

Keywords

AI generated
default judgment burden of proof assignment of debt bank contract lack of evidence

Cited Legislation

AI generated
Art. 339 § 1 k.p.c.
Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 k.p.c., zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego w postępowaniu zwykłym.
Art. 339 § 2 k.p.c.
Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 k.p.c., zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego w postępowaniu zwykłym.
art. 339 § 1 k.p.c
Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 k.p.c., zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego w postępowaniu zwykłym.
art. 339 § 2 k.p.c
Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 k.p.c., zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego w postępowaniu zwykłym.

Cited Case Law

AI generated
SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57
Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz.
SN z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67
SN z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96
SN z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97
SN z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97
III CRN 175/67
14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430).
I CRN 26/96
14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 886/15

UZASADNIENIE

W dniu 19.10.2015R. powód U. (...) z siedzibą w W. wytoczył przed Sądem Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie powództwo przeciwko G. K. o zapłatę kwoty 10251,49 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, iż przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego z Bankiem (...) Spółką Akcyjną (wierzycielem pierwotnym) „umowy bankowej”. Z powodu niewywiązywania się strony pozwanej z umowy została ona rozwiązana. Na podstawie Bankowego tytułu egzekucyjnego prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które nie doprowadziło do wyegzekwowania należności.

Następnie Bank (...) zbył wierzytelność na rzecz powoda. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 06.11.2015r., wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu. Pozwany G. K. nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę. Sąd ustalił i zważył, co następuje. Ponieważ pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 k.p.c., zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego w postępowaniu zwykłym.

Zgodnie z treścią art. 339 § 2 k.p.c., w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów.

Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo.

W ocenie Sądu, twierdzenia strony powodowej o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości. Należy podkreślić, iż powód nie przedłożył Sądowi żadnych dokumentów, które potwierdzałyby, że pozwany zawarł z wierzycielem pierwotnym jakąkolwiek umowę bankową, z której warunków się nie wywiązał, ani takich, które potwierdzałyby, że powód jest następcą prawnym Banku (...) S.A. Powód ograniczył się jedynie do złożenia pozwu, pełnomocnictw oraz wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych i odpisu KRS, które to dokumenty nie dowodzą wskazanych na wstępie okoliczności.

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż w toku bieżącego postępowania strona powodowa wykazała jedynie fakt, że jest inwestycyjnym zamkniętym funduszem sekurytyzacyjnym. Wobec powyższego, uznając, iż roszczenie powoda nie zostało należycie udowodnione, Sąd powództwo oddalił. ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...)